“အတိတ်ကအချစ်ဦး” ရန်ကုန်မြို့၏ ညနေခင်းသည် အုံ့မှိုင်းသော တိမ်တိုက်တို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မကြာမီ ရွာသွန်းတော့မည့် မိုးစက်တို့ကို အချက်ပေးနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ လမ်းမပေါ်တွင် သွားလာနေကြသော ကားဟွန်းသံများနှင့် လူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကြားတွင် ကျွန်တော်သည် ကော်ဖီဆိုင်လေးတစ်ခု၏ ပြတင်းပေါက်နားတွင် တစ်ယောက်တည်း ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေမိသည်။ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုက ဤကဲ့သို့သော မိုးအေးအေး ညနေခင်းမျိုးတွင် ကျွန်တော်နှင့် သူမ လမ်းခွဲခဲ့ကြဖူးသည်။ …
“အတိတ်ကအချစ်ဦး” Read More
“အဖေ့ဈာပန” “သား… ထက်မြတ်… အဖေ နေမကောင်းဘူး၊ အမြန်ပြန်လာပါ…” ဖုန်းထဲက အမေ့အသံက တုန်ရီနေတယ်။ အဲ့ဒီအသံက ကျွန်တော့်ရင်ထဲကို ရေနွေးပူနဲ့ လောင်းချလိုက်သလိုမျိုး ပူခနဲ ဖြစ်သွားစေခဲ့တာ။ ကျွန်တော်က မြို့မှာ အင်ဂျင်နီယာအလုပ်နဲ့ ရုန်းကန်နေရတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ပါ။ အဖေဆိုတာ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ တောင်ကြီးတစ်လုံးလို အားကိုးရာ။ အဖေက စကားနည်းပေမယ့် ကျွန်တော့်အပေါ်ထားတဲ့ မေတ္တာကတော့ အပြောအဆိုထက် အလုပ်နဲ့ …
“အဖေ့ဈာပန” Read More
“အလကားရတဲ့ကာမ” ကျွန်မဘဝရဲ့ အမှောင်မိုက်ဆုံးညဟာ ကြယ်တွေစုံနေတဲ့ ညတစ်ညဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဖူးဘူး။ ကျွန်မတို့ ချစ်သူသက်တမ်း တစ်နှစ်ပြည့်ဖို့ ရက်ပိုင်းအလိုမှာပေါ့။ သူက ကျွန်မရဲ့ ကမ္ဘာဦးသူရဲကောင်း၊ ကျွန်မရဲ့ ပထမဆုံးသော အရာရာ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ “ကျွန်မက လူတစ်ယောက်ကို ချစ်မိရင် အကုန်ပုံအောပေးတတ်တဲ့ အကျင့်ရှိတယ်… အဲ့ဒါပဲ ကျွန်မဘဝကို ပျက်စီးစေခဲ့တာ” လို့ အခုမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ပြောမိတယ်။ …
“အလကားရတဲ့ကာမ” Read More
“အဖေ့ရဲ့မေတ္တာ” ဧရာဝတီမြစ်ကမ်းဘေးရှိ ဝါးအိမ်အိုလေးအတွင်း၌ ဦးဘုန်းတစ်ယောက် ပြင်းပြလှသော အပူရှိန်ကို အံတုရင်း ပိုက်ကွန်ဟောင်းများကို ဖာထေးနေသည်။ မြစ်ရေက တဖြည်းဖြည်း တက်စပြုနေပြီဖြစ်သလို၊ သူ၏ အသက်အရွယ်ကလည်း ခြောက်ဆယ်စွန်းခဲ့ပြီမို့ ခါးက နာကျင်လှသည်။ သို့သော်လည်း သူ အနားမယူနိုင်သေးပါ။ အဝေးက မြို့ကြီးတွင် ကျောင်းတက်နေသည့် သားဖြစ်သူ ဖိုးလပြည့်ထံသို့ လကုန်လျှင် ငွေပို့ပေးရမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ နွမ်းလျသော …
“အဖေ့ရဲ့မေတ္တာ” Read More
တစ်ခုလပ်အလောင်း ည၏ တိတ်ဆိတ်မှုသည် မြို့ပြ၏ မီးရောင်စုံအောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော်လည်း၊ ‘ဦးမင်းထင်’ ငှားရမ်းနေထိုင်သည့် တိုက်ခန်းကျဉ်းလေးအတွင်း၌မူ ထိုတိတ်ဆိတ်မှုကပင် အသက်ရှူရကျပ်စေသည့် ဒြပ်ထုတစ်ခုပမာ အုံ့မှိုင်းနေသည်။ ပြတင်းပေါက်မှ တိုးဝင်လာသော လေပြေအေးသည် အခန်းတွင်းရှိ ဖုန်မှုန့်များနှင့်အတူ အထီးကျန်ခြင်း အနံ့အသက်တို့ကို သယ်ဆောင်လာသည်။ သူသည် ကုလားထိုင်အဟောင်းကြီးပေါ်တွင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပုံဖော်မရအောင် ပစ်ချထားရင်း၊ လက်ကြားမှ စီးကရက်ငွေ့များကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ ထိုအငွေ့များသည် …
တစ်ခုလပ်အလောင်း Read More
အပျိုစင် အလောင်း”(စ/ဆုံး) ” အမယ်လေး —-သမီးလေးရယ် အဖြစ်ဆိုးလှပြီလား သမီးရဲ့ … ” အမေ ရင်တွေကွဲကုန်ပြီ သမီးရယ် …..@@@@ သြော် လူလောကမှာ သေခြင်းတရားဆိုတာ
အပျိုစင် အလောင်း”(စ/ဆုံး) Read More
“မိန်းကလေးတေဆီကခြူစားသည့်ဘဲ” ဆောင်းဦးပေါက်၏ မြူခိုးများက ရန်ကုန်မြို့ပြ၏ နံနက်ခင်းကို ဝေဝါးစေသကဲ့သို့ မောင်ဖုန်း ၏ ဘဝသည်လည်း အလိမ်အညာ မြူခိုးများအောက်တွင် နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူသည် နယ်မြို့လေးတစ်မြို့မှ တက်လာသော ပညာတတ်ဟန်ဆောင် လူငယ်တစ်ဦး။ ရုပ်ရည်က သန့်ပြန့်သလောက် စိတ်ဓာတ်ကမူ ရွှံ့ညွန်ထဲက ကြာပန်းမဟုတ်ဘဲ ရွှံ့ညွန်ကိုသာ မြတ်နိုးသည့် ပုစွန်လုံးကဲ့သို့ ရှိလှသည်။ သူ၏ တစ်နေ့တာ အလုပ်မှာ ဝတ်ကောင်းစားလှများ ဝတ်ဆင်ကာ …
“မိန်းကလေးတေဆီကခြူစားသည့်ဘဲ” Read More
ခဲအိုနဲ့ဖောက်ပြန်သောမယား ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှာ မိုးက စွေနေဆဲ။ သည်းသည်းမဲမဲရွာသွန်းနေတဲ့ မိုးစက်တွေဟာ အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်ကို တဖျောက်ဖျောက်ခုန်ပေါက်ကျနေရင်း ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ရဲ့ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲနေကြတယ်။ ကျွန်းသားကုလားထိုင်ဟောင်းပေါ်မှာ ထိုင်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ချောင်းကြားထဲက ဆေးလိပ်ငွေ့တွေဟာ အခန်းထဲမှာ ဝေ့ဝဲလို့။ စိတ်ကူးထဲမှာတော့ အတိတ်ရဲ့ အရိပ်တွေဟာ ဒီဆေးလိပ်ငွေ့တွေလိုပဲ ဝေဝါးလိုက်၊ ထင်ရှားလိုက်နဲ့။ လူ့ဘဝဆိုတာ တစ်ခါတစ်ရံမှာ ကိုယ်တိုင်ရေးဆွဲခဲ့တဲ့ ပန်းချီကားတစ်ချပ် ပျက်စီးသွားတာကို ထိုင်ကြည့်နေရတဲ့ …
ခဲအိုနဲ့ဖောက်ပြန်သောမယား Read More
“စေတနာ” နွေဦးရဲ့ အပူရှိန်က ရန်ကုန်မြို့ပြရဲ့ လမ်းမထက်မှာ တရိပ်ရိပ် တက်နေတယ်။ ပလက်ဖောင်းပေါ်က သစ်ပင်အိုကြီးအောက်မှာ ဦးဟန်တင် တစ်ယောက် ဖုန်တွေတင်နေတဲ့ သူ့ရဲ့ ဖိနပ်ပြင်ကိရိယာတွေကို အိတ်ထဲ သိမ်းကျုံးထည့်နေမိတယ်။ “ဒီနေ့တော့ ထမင်းချိုင့် မပါဘူးလား ဦးလေးကြီး” ဘေးနားက ကွမ်းယာဆိုင်က ကောင်လေးက လှမ်းမေးတော့ ဦးဟန်တင်က ဖျော့တော့တော့ ပြုံးပြလိုက်တယ်။ သူ့ရင်ထဲမှာတော့ ဆူးတစ်ချောင်း စိုက်ဝင်နေသလို ခံစားနေရတာ တစ်ပတ်ရှိပြီ။
“စေတနာ” Read More
“မုဆိုးမ ဖြစ်ရတဲ့ကံ” ပြင်ဦးလွင်၏ ဆောင်းမနက်ခင်းသည် အမြဲတမ်း အေးစက်လွန်းသည်။ မြူနှင်းတွေ ဝေနေသော ပြတင်းပေါက်မှန်ကို ကြည့်ရင်း ကျွန်မ “နှင်းဦး” တစ်ယောက် ယောင်ယောင်မှားမှားနှင့် ကော်ဖီနှစ်ခွက် ဖျော်မိပြန်သည်။ ခဏအကြာမှ သတိဝင်လာပြီး ခွက်တစ်ခွက်ကို ပြန်သွန်လိုက်ရသည့် အဖြစ်က ရင်နာစရာ။ “မုဆိုးမ” ဆိုသည့် အမည်နာမက ကျွန်မ၏ နောက်ကျောတွင် ကပ်ပါလာသည်မှာ အခုဆို (၃) …
“မုဆိုးမ ဖြစ်ရတဲ့ကံ” Read More