“တဏှာနွံမှ လွတ်မြောက်နိုင်သူ” ညသည် မှောင်မည်းနေပြီး မိုးကလည်း သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည်။ လေပြင်းများကြောင့် အိမ်ဘေးရှိ သရက်ပင်ကြီးက တဖြဖြနှင့် လှုပ်ခါနေ၏။ ထိုစဉ် အိမ်ရှေ့တံခါးကို ပြင်းထန်စွာ ခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အမေဖြစ်သူ ဒေါ်နုက တံခါးဖွင့်လိုက်သောအခါ မိုးရေထဲတွင် စိုရွှဲလျက်၊ ဒူးထောက်လျက်ရှိသော ဦးလေးဖြစ်သူ ဦးတင်ဖေကို တွေ့လိုက်ရသည်။ “ငါ့ညီမရယ်… အစ်ကိုကြီးကို ကယ်ပါဦး။ အကြွေးရှင်တွေက …
“တဏှာနွံမှ လွတ်မြောက်နိုင်သူ” Read More
“ဆိုးတဲ့လင်” ညနေစောင်းနေဝင်ရီတရောအချိန်တွင် ‘သက်နိုင်’ တစ်ယောက် ဒယိမ်းဒယိုင်ဖြင့် ရွာလမ်းမထက်၌ ပေါ်လာတတ်စမြဲ။ သူ့ကို မြင်သည်နှင့် လမ်းဘေးတွင် ဆော့ကစားနေသော ကလေးများပင် ဘေးသို့ ခပ်ကွာကွာ ရှောင်ပေးကြရသည်။ အရက်၊ ဖဲ၊ ကြက် တည်းဟူသော အကုသိုလ်မြစ်သုံးသွယ်တွင် နစ်မွန်းနေသူ သက်နိုင်ကို တစ်ရွာလုံးက လက်ညှိုးထိုးကြသော်လည်း သူကမူ ဂရုမစိုက်နိုင်။ ကိုယ်တိုင်က ကမ္ဘာဦးကတည်းက လူမိုက်ဖြစ်ခဲ့သယောင် ဝင့်ဝင့်ကြွားကြွားပင်။ …
“ဆိုးတဲ့လင်” Read More
“အချစ်၊ သေခြင်းနဲ့ အရူးဖြစ်သွားသော မိန်းမ” ရန်ကုန်မြို့၏ အစည်ကားဆုံး လမ်းဆုံတစ်ခုတွင် ဆံပင်ဖားလျားနှင့် မိန်းမတစ်ယောက် ကခုန်နေသည်။ သူမလက်ထဲတွင် ညစ်ပေနေသော အဝတ်စုတ်ဖြင့် ပတ်ထားသည့် သစ်ကိုင်းခြောက်လေးများကို ရင်ခွင်ပိုက်လျက် “သားလေး… ဗိုက်ဆာနေပြီလား” ဟု တိုးတိုးလေး မေးနေတတ်သည်။ လူတွေက သူမကို ‘အရူးမ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ သို့သော် သူမ၏ မျက်လုံးအစုံ၌ နာကျင်မှုနှင့် …
“အချစ်၊ သေခြင်းနဲ့ အရူးဖြစ်သွားသော မိန်းမ” Read More
“အပေါက်ဆိုးတဲ့မိန်းမ” ညနေစောင်း မိုးဖွဲဖွဲကျနေတဲ့အချိန်၊ ရန်ကုန်မြို့ရဲ့ ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ လမ်းကြားလေးထဲက တိုက်ခန်းတစ်ခုအတွင်းမှာ ဟင်းအိုးစင် ရိုက်ခတ်သံတွေက ဆူညံနေတယ်။ “ရှင် အခုထိ ပြန်မလာသေးဘူးလား ကျော်သူ… တောက်! ဒီယောင်္ကျားတော့ ဖုန်းလည်းမကိုင်၊ အသုံးကိုမကျဘူး” မနှင်းရဲ့ အသံက တိုက်ခန်းနံရံတွေကို ဖောက်ထွက်ပြီး အိမ်နီးချင်းတွေဆီအထိ ပျံ့လွင့်နေတယ်။ သူမရဲ့ မျက်နှာက ဒေါသကြောင့် နီမြန်းနေပြီး လက်ထဲမှာလည်း ယောင်္ကျားဖြစ်သူအတွက် …
“အပေါက်ဆိုးတဲ့မိန်းမ” Read More
“သားမက်နှင့် ယောက္ခမ ရဲ့ဖောက်ပြန်မှု” ကျွန်မသည် ချစ်မိလျှင် အရာအားလုံးကို ပုံအော၍ ပေးဆပ်တတ်သည့် မိန်းကလေးမျိုး ဖြစ်သည်။ ကျွန်မ၏ ကမ္ဘာငယ်လေးထဲတွင် အားကိုးရာဆို၍ လူနှစ်ယောက်သာ ရှိခဲ့သည်။ တစ်ယောက်က ကျွန်မကို ဗိုက်ထဲက မွေးထုတ်ခဲ့သည့် အမေဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ယောက်က ကျွန်မဘဝ၏ တစ်သက်တာလက်တွဲဖော်အဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သည့် လင်းထက် ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးလုံးကို ကျွန်မသည် ဘုရားနှင့်တစ်ဂိုဏ်းတည်းထားကာ ကြည်ညိုယုံကြည်ခဲ့မိသည်။ …
“သားမက်နှင့် ယောက္ခမ ရဲ့ဖောက်ပြန်မှု” Read More
“ညီမအရင်းနဲ့ ဖောက်ပြန်သွားတဲ့ ကျွန်မချစ်သူ” ကျွန်မက မိသားစုဆိုတာကို အသက်ထက်မြတ်နိုးခဲ့တဲ့သူပါ။ အထူးသဖြင့် ဖခင်ဖြစ်သူ ဆုံးပါးသွားပြီးနောက်ပိုင်း ကျွန်မရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ညီမလေး ‘သျှင်’ ကို ကျွန်မ မိခင်တစ်ယောက်လိုရော၊ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်လိုပါ အရိပ်တကြည့်ကြည့်နဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တယ်။ ကျွန်မရဲ့ အချစ်ဦးနဲ့ အချစ်ဆုံးဖြစ်တဲ့ ‘မင်းခန့်’ နဲ့ လက်ထပ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေချိန်မှာ ကျွန်မဘဝက ပြည့်စုံလုနီးပါးဖြစ်နေခဲ့တာပေါ့။ “မမ… မင်းခန့်ကို …
“ညီမအရင်းနဲ့ ဖောက်ပြန်သွားတဲ့ ကျွန်မချစ်သူ” Read More
“သူများမယားကိုကြာခိုသူ” ညဉ့်ဦးယံ၏ တိတ်ဆိတ်မှုသည် ကျေးရွာကလေးကို လွှမ်းမိုးထားသည်။ သစ်ရွက်ချင်း ပွတ်တိုက်သံမှလွဲ၍ မည်သည့်အသံမျှ မကြားရ။ မောင်သစ်လွင်သည် ရွာထိပ်ရှိ သရက်ပင်အိုကြီး၏ အရိပ်ထဲတွင် ကျုံ့ကျုံ့လေး ထိုင်နေမိသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက ရွာလယ်ရှိ အိမ်ကြီးတစ်အိမ်ဆီသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေ၏။ ထိုအိမ်ထဲတွင် သူတစ်ပါး၏ ဇနီး၊ သူ၏ တပ်မက်ခြင်း အာရုံဖြစ်သော ဒေါ်မြကေသီ ရှိနေသည်။ စိတ်အာရုံ၏ စေ့ဆော်မှုသည် …
“သူများမယားကိုကြာခိုသူ” Read More
“မယားကြီး၏ နောက်ဆုံး ဆန္ဒ” ကျွန်မတို့ရဲ့ အိမ်ထောင်သက်တမ်း အစဦးပိုင်းကို ပြန်တွေးကြည့်တိုင်း မျက်လုံးထဲမှာ မြင်ယောင်နေမိတာက ဝါးထရံကြားက တိုးဝင်လာတဲ့ လေအေးအေးတွေနဲ့ ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ ခြင်ထောင်အစုတ်လေးပါပဲ။ ကိုသူရနဲ့ ကျွန်မ လက်ထပ်ခဲ့ကြတာ ဘာပိုင်ဆိုင်မှုမှ မရှိဘဲ “အချစ်” ဆိုတဲ့ အရင်းအနှီးတစ်ခုတည်းနဲ့ပါ။ မြို့စွန်က အိမ်ငှားလေးမှာ နေခဲ့ရပေမဲ့ ကျွန်မတို့ ပျော်ခဲ့ကြပါတယ်။ ကျွန်မက မနက် ၄ …
“မယားကြီး၏ နောက်ဆုံး ဆန္ဒ” Read More
“သူစိမ်းဆန်တဲ့အဖေ” ကျွန်မနာမည် “နွေ” ပါ။ ငယ်ငယ်ကတည်းက အဖေနဲ့ပဲ ကြီးပြင်းခဲ့ရတာ။ အဖေက ဆိုက်ကားနင်းပြီး ကျွန်မကို ကျောင်းထားပေးခဲ့တယ်။ ကျွန်မ သူငယ်ချင်းတွေရှေ့မှာ အဖေ့ကို အမြဲရှက်ခဲ့မိတယ်။ ဖာရာတွေနဲ့ အင်္ကျီအနွမ်း၊ ညစ်ပတ်နေတဲ့ ခြေထောက်တွေနဲ့ အဖေက ကျွန်မကျောင်းရှေ့ကို လာကြိုတိုင်း ကျွန်မ ခေါင်းငုံ့ထားလေ့ရှိတယ်။ အဖေကတော့ ပြုံးလို့။ “သမီးလေး… ဗိုက်ဆာနေပြီလား” ဆိုတဲ့ အသံကိုတောင် …
“သူစိမ်းဆန်တဲ့အဖေ” Read More