အတတ်ကြူး၍ ဘီလူးဖြစ်ရသူ မုဆိုး “ဖိုးကြွယ်” တစ်ယောက် နေဝင်ပြီ ဆိုသည်နှင့် လေချဉ် တက်လာပြီ ဖြစ်သည်။ ဝါးခုတ်တဲများ ရှိရာသို့ ပြန်ဖြစ်အောင်ပြန်ခဲ့တော့၏။ သား ကောင် ရသည်ဖြစ်စေ၊ မရသည်ဖြစ်စေ၊ ဝါးခုတ်သမား အုပ်စုနှင့် နေ့စဉ် အချိန်မှန် သောက်တတ်၏။ နို့မဟုတ်ပါမူ သူ့လက်တို့သည် အိမ်မြှောင် အမြီးပြတ်နှယ် တဆတ်ဆတ် တုန်နေတော့၏။ ဝါးခုတ်သမား တို့ကလည်း …
အတတ်ကြူး၍ ဘီလူးဖြစ်ရသူ Read More
အိမ်တွင်းစစ် “ဟဲ့ … တင်မလတ် … ရေတစ်ခွက်ခပ်ခဲ့စမ်း” ဒေါ်လှကြင်က နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်အော်သည်။ “ဟဲ့ ခေါ်နေတာ မကြားဘူးလား … ဘယ်မှာသွားသေနေသလဲ။ ဒီမှာ ထမင်းနင်နေလို့ ရေတစ်ခွက်ခပ်ခဲ့လို့ ပြောနေတယ်လေ” ဒေါ်လှကြင်က ထမင်းဝိုင်းတွင် ထမင်းစားနေရာမှ အော်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူက စိတ်မရှည်နိုင်တော့သဖြင့် ထမင်းခပ်ဇွန်းကြီးနှင့် စားပွဲကို ခေါက်လိုက်သည်။ “ဒေါက် … ဒေါက် …
အိမ်တွင်းစစ် Read More
အောက်တန်းကျတဲ့စိတ် ကျွန်တော် လမ်းလျှောက်ရန် လမ်းထိပ်ကိုထွက်အလာတွင် “ဆရာ ကျွန်တော် ဒီမှာ” ဟူ၍ အကြော်တဲထဲမှ မောင်ကျော်စွာကထွက်လာပြီး လက်ပြသည်။ “ဘယ်လဲကွ အစောကြီး” “ဆရာနဲ့လမ်းအတူတူလျှောက်မလို့လေ” “ဘာစိတ်ကူးပေါက်လို့လဲကွာ ခုမှ လမ်းလျှောက်လိုက်ရတာ” “အပြန်မှာ ဝက်သားလေးနည်းနည်း ဝယ်ခဲ့ချင်လို့ဆရာ။ ဆရာ ဈေးဘက်ကိုလျှောက်မှာ မဟုတ်လား” “ဈေးကတော့ ဘယ်လိုဖြစ်ဖြစ် ရောက်ပါတယ်ကွာ” မောင်ကျော်စွာက ကျွန်တော့်ခြေလှမ်းကို အမီလိုက်ရင်း “ဆရာရေ …
အောက်တန်းကျတဲ့စိတ် Read More
ခွင့်လွှတ်ခြင်း “ကိုဘဆွေ … ရှင့်သူငယ်ချင်း ကိုမိုးအောင် သေမလိုဖြစ်နေပြီ။ သွားကြည့်ပါလားတော်” ကိုဘဆွေ၏ ဇနီးဖြစ်သူ မလှယဉ်က သူ့ယောက်ျားကို ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ “ဟေ ဟုတ်လား” “ဟုတ်တယ် … ဒီမနက်ပဲ သူ့မိန်းမနဲ့ ဈေးမှာတွေ့လို့ပြောလိုက်တာ” “ငါဘာလုပ်ရမလဲ … အဲဒီကောင်နဲ့ငါ စကားမပြောတာ နှစ်ပေါင်း ၃၀ လောက်ရှိတော့မယ်” “ရှင်တို့က ငယ်သူငယ်ချင်းတွေပဲ … သေကောင်ပေါင်းလဲဖြစ်နေချိန်မှာ …
ခွင့်လွှတ်ခြင်း Read More
ရိုးသားစွာကြိုးစားကြသူများ “မေမေ … ကျောင်းက ကျောင်းလခတောင်းနေပြီ။ မနက်ဖြန် နောက်ဆုံးပဲတဲ့။ မနက်ဖြန်မှ မပေးနိုင်ရင် မိဘခေါ်လာခဲ့လို့ပြောခိုင်းလိုက်တယ်။ သမီးတော့ လူကြားထဲမှာ ဒီလိုအပြောခံရတာ ရှက်လိုက်တာ မေမေရယ်” “ဟုတ်လား သမီးလေးရယ် … ဖြစ်ရလေ။ သမီးဖေဖေ ပြန်လာတော့ မေမေပြောလိုက်မယ်နော်။ ရေမိုးချိုး ထမင်းစားပြီး ကျောင်းစာလုပ် ဟုတ်လား” သမီးလေးက အခန်းထဲဝင်သွားသည်။ မကြည်ပြာတစ်ယောက် သောကရောက်နေသည်။ …
ရိုးသားစွာကြိုးစားကြသူများ Read More
ပွဲတက်မယား ခြံဝကိုရောက်တော့ အိမ်လေးကိုကြည့်ပြီး ကျွန်မ အံ့သြသွားတယ်။ အလို…ကျွန်မ ဒီအိမ်လေးကို သော့ပိတ်ထားခဲ့တာ သုံးနှစ်လောက်ရှိပြီ။ ခုတော့ ပြတင်းတံခါးတွေဖွင့်ထားပြီး ခန်းဆီးလိုက်ကာလေးတွေ တလွင့်လွင့်နဲ့ပါလား။ နှာခေါင်းထဲကို သနပ်ခါးပန်းနံ့လေး မွှေးကနဲအရမှာ ခြံထဲကြည့်လိုက်တော့ ပန်းအိုးလေးတွေ အစီအရီ။ မနေဖြစ်သေးလို့ ကျွန်မ ဘာပန်းမှစိုက်မထားပါဘူး။ တစ်ခုခုတော့လွဲနေပြီ။ ခြံဝမှာလည်း ခေါင်းလောင်းလေးတစ်လုံးချိတ်ထားလေရဲ့။ ခေါင်းလောင်းလေးကိုလှုပ်လိုက်တော့ မိန်းမငယ်တစ်ယောက် အိမ်ပေါ်ကနေ ဆင်းပြီး ကျွန်မဆီလျှောက်လာနေပါတယ်။ …
ပွဲတက်မယား Read More
…..ကျေးဇူးကြွေး….. ကျွန်တော်ပဲခူးရောက်စဉ် သတိရမိသည်မှာ ကိုကြည်မြင့်ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် အလှူသွားလုပ်သည့် ဘုန်းကြီး ကျောင်းမှာ ကိုကြည်မြင့်နေသည့် လမ်းနှင့်နီးသည်။ ကျွန်တော်က ထိုလမ်းထဲဝင်သွားပြီး ကိုကြည်မြင့်နေသည့် အိမ်နေရာကိုရှာသည်။ အရာရာသည် ပြောင်းလဲနေ သည်။ ယခင်တဲလေးတွေက အိမ်ကောင်းလေးတွေဖြစ်၊ တိုက်လေးတွေဖြစ်ကုန်သည်။ ကိုကြည်မြင့် အိမ်က ချောင်းရိုးလေးဘေးတွင်ရှိသည်ကို မှတ်မိနေသည်။ ယခင် ကျွန်တော်တို့ ငါးဆင်းဖမ်းသည့် ချောင်းရိုးလေးသည် တစ်တောင်လောက်အကျယ်သာ ရှိတော့သည့် …
…..ကျေးဇူးကြွေး….. Read More
တည်းခိုခန်းကဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ကျိုင်းတုံလေဆိပ်ရဲ့ ဂိတ်အဝင်လမ်းဘယ်ညာမှာ ဧည့်သည်ကြိုနေတဲ့ တက်စီသမားတွေဟာ လေဆိပ်မှထွက်လာတဲ့ ဧည့်သည်တွေကို သူ့ထက်ငါ အပြိုင်အဆိုင်နဲ့ ဧည့်ကြိုနေကြပါတယ်။ “ အန်တီ… ကားသွားမလားခင်ဗျ ” “ ဆိုင်ကယ်ဆိုရင် ရပါပြီရှင့် ” ကျွန်မရဲ့ပြန်ဖြေသံအဆုံးမှာတော့ ဆိုင်ကယ်ဦးထုပ်ဆောင်းထားတဲ့ အသက်ခြောက်ဆယ်ခန့်အမျိုးသားကြီးတစ်ဦးက ရှေ့ထွက်လာပြီး ကျွန်မလက်ထဲမှာကိုင်ထားတဲ့အိတ်တွေကို လာပြီးဆွဲကူပါတယ်။ “ ဘယ်နေရာကို ပို့ပေးရမလဲခင်ဗျာ ” “ ကားဂိတ်နဲ့နီးတဲ့ …
တည်းခိုခန်းကဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် Read More
🖌️🖌️ခေါင်ကမိုးမလုံလျှင်🖌️🖌️ ရွာသား လူငယ်တစ်ယောက်သည် ရိုးသားသော၊ အကျင့်သီလကောင်းသော၊ ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းသည့် အမျိုးသမီး ငယ်လေးတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်လိုက်လေသည်။ လက်ထပ်ပြီးတစ်နှစ်ကြာသောအခါတွင် ထိုလူငယ် လေးသည် ဆွေနီးမျိုးစပ်တော်သူတစ်ဦးနှင့် အကြီးအကျယ်စကားများကြသည်။ ဒေါသဖြင့် ထိုလူကို သတ်မိ လိုက်လေသည်။ သူတို့ဓလေ့ထုံးစံအရ ထိုလူငယ်မှာ ဇနီးသည်ကိုခေါ်ပြီး ထိုရွာမှထွက်သွားရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့ဇနီး မောင်နှံလည်း ရွာမှထွက်ကာ အခြားရွာတစ်ရွာ လူမျိုးစုတစ်စုထံတွင် ဘဝသစ်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ကြလေ သည်။ …
🖌️🖌️ခေါင်ကမိုးမလုံလျှင်🖌️🖌️ Read More
အကြွေပန်း “မိစန်းဆုံးပြီ´´ ရပ်ကွက်သတင်းစကားလေးကြောင့် အချိန်မတန်ပဲ ကြွေလွင့်ရလေပေါ့ ပန်းလေးတပွင့် မိစန်း�အဖေအရက်သမားကြီး�အလုပ်မလုပ်တတ်တဲ့အမေ�ညီမလေး မယ်အိ�မောင်လေးဖိုးရှုပ် ဘဝ ဘဝတွေထဲ့ကအဖြစ်တခုမို့မဆန်းပင်မဲ့�နှလုံးသားရှိသူတိုင်း နာကျင်ခဲ့ရတဲ့အဖြစ်လေးတခုပေါ့ “မိစန်းရေ မိစန်း သွားကြစို့´´ “လာလေမိသုန် သွားကြမယ်´´ “ထမင်းစားနေတာလား ဟင် ဘာဟင်းမှမပါဘူးလား မနေ့ညနေကဝယ်လာတဲ့ကြက်ဥအကွဲတွေကကုန်ုပြီလား´´ “နေ့တိုင်းကြက်ဥကြည့်စားနေရတာမစားချင်လို့ ငပိထောင်းနဲ့စားနေတာ´´ အူဝဲဆိုကတဲ့လည်ပင်းဖက်ပေါင်းလာတာ အကြောင်းသိတွေကို သူငယ်ချင်းမိစန်းက သူမစားရချင်နေ သူအငတ်ခံပြီးမိသားစုအပေါ်�ရှာကျွေးနေတဲ့သူပေါ့ ခုလဲသူ့မိသားစုအတွက်တမင်မစားပဲ သူကရှိတာလေးနဲ့ဖြစ်သလိုစားတာ “သွားကြစို့ …
အကြွေပန်း Read More