အပျိုစင် အလောင်း”(စ/ဆုံး)
အပျိုစင် အလောင်း”(စ/ဆုံး) ” အမယ်လေး —-သမီးလေးရယ် အဖြစ်ဆိုးလှပြီလား သမီးရဲ့ … ” အမေ ရင်တွေကွဲကုန်ပြီ သမီးရယ် …..@@@@ သြော် လူလောကမှာ သေခြင်းတရားဆိုတာ
အပျိုစင် အလောင်း”(စ/ဆုံး) Read More 
“မိန်းကလေးတေဆီကခြူစားသည့်ဘဲ”
“မိန်းကလေးတေဆီကခြူစားသည့်ဘဲ” ဆောင်းဦးပေါက်၏ မြူခိုးများက ရန်ကုန်မြို့ပြ၏ နံနက်ခင်းကို ဝေဝါးစေသကဲ့သို့ မောင်ဖုန်း ၏ ဘဝသည်လည်း အလိမ်အညာ မြူခိုးများအောက်တွင် နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူသည် နယ်မြို့လေးတစ်မြို့မှ တက်လာသော ပညာတတ်ဟန်ဆောင် လူငယ်တစ်ဦး။ ရုပ်ရည်က သန့်ပြန့်သလောက် စိတ်ဓာတ်ကမူ ရွှံ့ညွန်ထဲက ကြာပန်းမဟုတ်ဘဲ ရွှံ့ညွန်ကိုသာ မြတ်နိုးသည့် ပုစွန်လုံးကဲ့သို့ ရှိလှသည်။ သူ၏ တစ်နေ့တာ အလုပ်မှာ ဝတ်ကောင်းစားလှများ ဝတ်ဆင်ကာ …
“မိန်းကလေးတေဆီကခြူစားသည့်ဘဲ” Read More
ခဲအိုနဲ့ဖောက်ပြန်သောမယား
ခဲအိုနဲ့ဖောက်ပြန်သောမယား ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှာ မိုးက စွေနေဆဲ။ သည်းသည်းမဲမဲရွာသွန်းနေတဲ့ မိုးစက်တွေဟာ အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်ကို တဖျောက်ဖျောက်ခုန်ပေါက်ကျနေရင်း ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ရဲ့ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲနေကြတယ်။ ကျွန်းသားကုလားထိုင်ဟောင်းပေါ်မှာ ထိုင်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ချောင်းကြားထဲက ဆေးလိပ်ငွေ့တွေဟာ အခန်းထဲမှာ ဝေ့ဝဲလို့။ စိတ်ကူးထဲမှာတော့ အတိတ်ရဲ့ အရိပ်တွေဟာ ဒီဆေးလိပ်ငွေ့တွေလိုပဲ ဝေဝါးလိုက်၊ ထင်ရှားလိုက်နဲ့။ လူ့ဘဝဆိုတာ တစ်ခါတစ်ရံမှာ ကိုယ်တိုင်ရေးဆွဲခဲ့တဲ့ ပန်းချီကားတစ်ချပ် ပျက်စီးသွားတာကို ထိုင်ကြည့်နေရတဲ့ …
ခဲအိုနဲ့ဖောက်ပြန်သောမယား Read More
“စေတနာ”
“စေတနာ” နွေဦးရဲ့ အပူရှိန်က ရန်ကုန်မြို့ပြရဲ့ လမ်းမထက်မှာ တရိပ်ရိပ် တက်နေတယ်။ ပလက်ဖောင်းပေါ်က သစ်ပင်အိုကြီးအောက်မှာ ဦးဟန်တင် တစ်ယောက် ဖုန်တွေတင်နေတဲ့ သူ့ရဲ့ ဖိနပ်ပြင်ကိရိယာတွေကို အိတ်ထဲ သိမ်းကျုံးထည့်နေမိတယ်။ “ဒီနေ့တော့ ထမင်းချိုင့် မပါဘူးလား ဦးလေးကြီး” ဘေးနားက ကွမ်းယာဆိုင်က ကောင်လေးက လှမ်းမေးတော့ ဦးဟန်တင်က ဖျော့တော့တော့ ပြုံးပြလိုက်တယ်။ သူ့ရင်ထဲမှာတော့ ဆူးတစ်ချောင်း စိုက်ဝင်နေသလို ခံစားနေရတာ တစ်ပတ်ရှိပြီ။
“စေတနာ” Read More
“မုဆိုးမ ဖြစ်ရတဲ့ကံ”
“မုဆိုးမ ဖြစ်ရတဲ့ကံ” ပြင်ဦးလွင်၏ ဆောင်းမနက်ခင်းသည် အမြဲတမ်း အေးစက်လွန်းသည်။ မြူနှင်းတွေ ဝေနေသော ပြတင်းပေါက်မှန်ကို ကြည့်ရင်း ကျွန်မ “နှင်းဦး” တစ်ယောက် ယောင်ယောင်မှားမှားနှင့် ကော်ဖီနှစ်ခွက် ဖျော်မိပြန်သည်။ ခဏအကြာမှ သတိဝင်လာပြီး ခွက်တစ်ခွက်ကို ပြန်သွန်လိုက်ရသည့် အဖြစ်က ရင်နာစရာ။ “မုဆိုးမ” ဆိုသည့် အမည်နာမက ကျွန်မ၏ နောက်ကျောတွင် ကပ်ပါလာသည်မှာ အခုဆို (၃) …
“မုဆိုးမ ဖြစ်ရတဲ့ကံ” Read More
“တဏှာနွံမှ လွတ်မြောက်နိုင်သူ”
“တဏှာနွံမှ လွတ်မြောက်နိုင်သူ” ညသည် မှောင်မည်းနေပြီး မိုးကလည်း သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည်။ လေပြင်းများကြောင့် အိမ်ဘေးရှိ သရက်ပင်ကြီးက တဖြဖြနှင့် လှုပ်ခါနေ၏။ ထိုစဉ် အိမ်ရှေ့တံခါးကို ပြင်းထန်စွာ ခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အမေဖြစ်သူ ဒေါ်နုက တံခါးဖွင့်လိုက်သောအခါ မိုးရေထဲတွင် စိုရွှဲလျက်၊ ဒူးထောက်လျက်ရှိသော ဦးလေးဖြစ်သူ ဦးတင်ဖေကို တွေ့လိုက်ရသည်။ “ငါ့ညီမရယ်… အစ်ကိုကြီးကို ကယ်ပါဦး။ အကြွေးရှင်တွေက …
“တဏှာနွံမှ လွတ်မြောက်နိုင်သူ” Read More
“ဆိုးတဲ့လင်”
“ဆိုးတဲ့လင်” ညနေစောင်းနေဝင်ရီတရောအချိန်တွင် ‘သက်နိုင်’ တစ်ယောက် ဒယိမ်းဒယိုင်ဖြင့် ရွာလမ်းမထက်၌ ပေါ်လာတတ်စမြဲ။ သူ့ကို မြင်သည်နှင့် လမ်းဘေးတွင် ဆော့ကစားနေသော ကလေးများပင် ဘေးသို့ ခပ်ကွာကွာ ရှောင်ပေးကြရသည်။ အရက်၊ ဖဲ၊ ကြက် တည်းဟူသော အကုသိုလ်မြစ်သုံးသွယ်တွင် နစ်မွန်းနေသူ သက်နိုင်ကို တစ်ရွာလုံးက လက်ညှိုးထိုးကြသော်လည်း သူကမူ ဂရုမစိုက်နိုင်။ ကိုယ်တိုင်က ကမ္ဘာဦးကတည်းက လူမိုက်ဖြစ်ခဲ့သယောင် ဝင့်ဝင့်ကြွားကြွားပင်။ …
“ဆိုးတဲ့လင်” Read More
“အချစ်၊ သေခြင်းနဲ့ အရူးဖြစ်သွားသော မိန်းမ”
“အချစ်၊ သေခြင်းနဲ့ အရူးဖြစ်သွားသော မိန်းမ” ရန်ကုန်မြို့၏ အစည်ကားဆုံး လမ်းဆုံတစ်ခုတွင် ဆံပင်ဖားလျားနှင့် မိန်းမတစ်ယောက် ကခုန်နေသည်။ သူမလက်ထဲတွင် ညစ်ပေနေသော အဝတ်စုတ်ဖြင့် ပတ်ထားသည့် သစ်ကိုင်းခြောက်လေးများကို ရင်ခွင်ပိုက်လျက် “သားလေး… ဗိုက်ဆာနေပြီလား” ဟု တိုးတိုးလေး မေးနေတတ်သည်။ လူတွေက သူမကို ‘အရူးမ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ သို့သော် သူမ၏ မျက်လုံးအစုံ၌ နာကျင်မှုနှင့် …
“အချစ်၊ သေခြင်းနဲ့ အရူးဖြစ်သွားသော မိန်းမ” Read More
“အပေါက်ဆိုးတဲ့မိန်းမ”
“အပေါက်ဆိုးတဲ့မိန်းမ” ညနေစောင်း မိုးဖွဲဖွဲကျနေတဲ့အချိန်၊ ရန်ကုန်မြို့ရဲ့ ကျဉ်းမြောင်းတဲ့ လမ်းကြားလေးထဲက တိုက်ခန်းတစ်ခုအတွင်းမှာ ဟင်းအိုးစင် ရိုက်ခတ်သံတွေက ဆူညံနေတယ်။ “ရှင် အခုထိ ပြန်မလာသေးဘူးလား ကျော်သူ… တောက်! ဒီယောင်္ကျားတော့ ဖုန်းလည်းမကိုင်၊ အသုံးကိုမကျဘူး” မနှင်းရဲ့ အသံက တိုက်ခန်းနံရံတွေကို ဖောက်ထွက်ပြီး အိမ်နီးချင်းတွေဆီအထိ ပျံ့လွင့်နေတယ်။ သူမရဲ့ မျက်နှာက ဒေါသကြောင့် နီမြန်းနေပြီး လက်ထဲမှာလည်း ယောင်္ကျားဖြစ်သူအတွက် …
“အပေါက်ဆိုးတဲ့မိန်းမ” Read More