ဖြူပေမယ့်မည်း(စ/ဆုံး) ငါက နင်တို့ကို ပစ်မထားပါဘူးဟယ်၊ ငါ့အစ်မသားတွေ က ငါ့သားတွေပဲ၊ နင်တို့တွေ ဥမမည်စာမမြောက်တွေမို့ ငါပြောနေတာပါ၊ ဒါကို နင်တို့က ငါ့ကို ပြန်ပြောကြသေး တယ်၊ ငါ့ကို သတ်လိုက်ပါတော့ ကိုထိုက်ရေ၊ ငါ့ကို သတ်လိုက်ပါဟဲ့” စကားပြောရင်း ဖောက်လာတဲ့ မေမေအေးရဲ့အသံက ညည်းညည်းတွားတွား။ ”မေမေအေးကို သားတို့ ဘာပြန်ပြောလို့လဲ” ကိုထိုက်က ပြန်မပြောတဲ့အကြောင်း ရှင်းပြတော့ …
ဖြူပေမယ့်မည်း(စ/ဆုံး) Read More
အဖေ့အတွက်(စ/ဆုံး) “မိန်းမရေ … တစ်ခုလောက်ပြောချင်တယ်ကွာ” “ပြောလေ ဘာပြောမလို့လဲ” “အဖေကွာ သူ့ကို ဖုန်းအသစ်ဝယ်ပေးတဲ့။ သူခုသုံးနေတဲ့ ဖုန်းကို သူမသုံးချင်တော့ဘူးတဲ့” “သူသုံးနေတဲ့ဖုန်းက ဘာဖြစ်လို့လဲ” “သူ့ဖုန်းက ကီးပက်ဖုန်းလေ။ ဘာမှ ကြည့်မရဘူးတဲ့။ သူ့မိတ်ဆွေ သုံးနေတဲ့ အန်းဒရိုက်ဖုန်းမျိုးပဲ ဝယ်ပေးပါတဲ့။ သူလည်း ဆိုရှယ်မီဒီယာ သုံးကြည့်ချင်တယ်တဲ့” “ဟုတ်သားပဲ … အဖေက တစ်ယောက်တည်း အိမ်မှာ …
အဖေ့အတွက်(စ/ဆုံး) Read More
ပြန်လာခဲ့ပါကို(စ/ဆုံး) “ကို ကို ဘာလုပ်တာလဲ ဘယ်သွားမလို့လဲဟင်” “ငါ့ ငါ ဘယ်သွားသွားဘာလုပ်လုပ်မင်းအပူမပါဘူး” “ကို ခင်လေး တောင်းပန်ပါတယ် မသွားပါနဲ့ကိုရယ်ရှေးခိုးပြီးတောင်ပန်ပါတယ် မသွားပါနဲ့နော် ခင်လေးတို့သားအမိကိုမထားခဲ့ပါနဲ့ကိုရယ် နော်” “ဘာ ခင်လေးတို့သားအမိ ဟုတ်လား မင်းအစကတည်းကသားတွေအတွက်ထည့်တွက်ခဲ့ရင် မင်းဒီလိုလုပ်ပါ့မလား ဟမ် အခုမှ သားတွေ သတိရတယ်ပေါ့” “ခင်လေးမှားပါပြီကိုရယ် ဒီတခါပဲခွင့်လွတ်ပေးပါနော်” “တော်တော့ ခင်လေးမင်းဘယ်နှစ်ကြိမ်ရှိပြီလဲ ဘယ့်နုယ်ကွာ မိန်းမတန်မဲ့ …
ပြန်လာခဲ့ပါကို(စ/ဆုံး) Read More
အိမ်နီးချင်း(စ/ဆုံး) —————— “ဟဲ့ ဒါ တအိမ်ကျော်က အိမ်ကိုသွားပေး။ နေအုံး နင် အရင်လို အိမ်မှားပေးမိအုံးမယ်နော်။ ဒီတခါတော့ သေချာမှတ်သွား ပြီးစလွယ်မပြောနဲ့။ တအိမ်ကျော်က မမရွှေတို့အိမ်နော်။ အေး ဟိုတခါကလို အိမ်မှားပေးခဲ့ရင် နင် ဒီနေ့တော့ ကျောကော့ပြီသာ မှတ်တော့။”
အိမ်နီးချင်း(စ/ဆုံး) Read More
မချိုမြိန်သောသိစ္စာ(စ/ဆုံး) နံနက်ခင်းနေရောင်ခြည်ကြောင့် အလျှံညီးညီးနှင့်ပြောင်လက်နေဟန်ရှိသော စတီးဇလုံတစ်ချပ်သည် အိမ်တံခါးပေါက်ဝကနေပြီး လမ်းမပေါ်သို့ ဝေ့ပျံထွက်လာ၏။ သူ၏နောက်မှာကား အရောင်မညီးသော်လည်း အသုံးတည့်နေဆဲပုံရှိသည့် အရောင်မဲညစ်ညစ်ဖြင့် သွပ်အိုး၊သွပ်ခွက်များ၊ငရုပ်ကျည်ပွေ့များ၊ငရုတ်ဆုံများသည် ထပ်မံလွှင့်ထွက်လာပြန်သည်။ ထိုအရာတို့၏ နောက်မှာတော့ အော်ကြီးဟစ် ကျယ်နှင့် ဆဲသံ၊ဆိုသံ၊တီးတိုးရယ်သံများထွက်လာပြန်၏။ ရယ်သံဟုဆိုသော်လည်း ထိုကဲ့သို့ရယ်သံသည် ပျော်ရွှင်၍ ဝမ်းမြောက်၊ဝမ်းသာ ရယ်သံနှင့်မတူ၊တစ်ခုခုကို အလွန်တရာမှ ယုံကြည်ကိုးစားမိ၍၊နောက်ကျမှ သိခဲ့ရသည် ထိုယုံကြည်ကိုးစားမှုအတွက် အကြီးအကျယ်နောင်တရကာ ဖြစ်ပေါ်လာသော ရယ်သံနှင့်တူလေသည်။ …
မချိုမြိန်သောသိစ္စာ(စ/ဆုံး) Read More
“ဆုံးဖြတ်ချက် “(စ/ဆုံး) ——————– အသက်၇၀ကျော်ဒေါ်ခင်မြင့်ဟာ ဆီးချိုနဲ့သွေးတိုးရောဂါရှိမှန်းသိခဲ့တာဆယ်နှစ်ခန့်ကြာပေပြီ၊သို့ပေမဲ့ သူကအိမ်ပေါ်အိမ်အောက်လှည်းကျင်း ရေဘုံပိုင်နှိပ် လုပ်နိုင်သမျှလုပ်နေဆဲ။ အားလပ်ချိန်မှာသူမဟာ အဝတ်အထည်အဟောင်းတွေကိုပြုပြင်ဖာထေးလေ့ရှိတယ်၊တနေ့နံနက်မှာတော့ စီဝိုင်စီအင်္ကျဟောင်းလေးကိုပြုပြင်မဲ့ဒေါ်ခင်မြင့်ဟာ လက်ချုပ်အပ်ကြီးကြီး အပ်နဖားပေါက်ကျယ်ကျယ်ကိုအပ်ချည်ထိုးဖို့အကြိမ်ကြိမ်ကြိုးစားနေပေမဲ့မအောင်မြင်။‘မြေးလေး ၊ကျောင်းသွားတော့မလို့လား၊စောပါသေးတယ်ကွယ်၊အဖွားကိုအပ်နဖားထိုးပေးစမ်းပါ’
“ဆုံးဖြတ်ချက် “(စ/ဆုံး) Read More
**အိမ်**(စ/ဆုံး) ———— မိသားစုတစ်ခု အိမ်ထောင်စုတစ်ခုစတင်ပြီဆိုတာနဲ့ တစ်အိုးတစ်အိမ် ထူထောင်ချင်ကြတာ လူ့သဘာဝပါပဲ။ မိဘအိမ်ကြီး ဘယ်လောက်ကောင်းကောင်း ကိုယ်ရှာတဲ့ဝင်ငွေနဲ့ ကိုယ်ပိုင်အိမ်တစ်လုံး ပိုင်ဆိုင်ချင်ကြပါတယ်။ မိဘလက်ငုပ်လက်ရင်းအလုပ်မျိုးအတူတူလုပ်ရတဲ့ သားသမီးတွေကတော့ မိဘအိမ်မှာ အတူတူနေကြရတာမျိုး ရှိကြပါတယ်။
**အိမ်**(စ/ဆုံး) Read More
“မဲလုံး”(စ/ဆုံး) ——— “တောက်၊ ကိုယ်မှ ဆင်းရဲလွန်းလို့ သူများခြံမှာအလုပ်လာလုပ်နေရတာကို ဘယ်ကခွေးလေခွေးလွင့်က ငါ့တဲအောက် ရောက်လာသလဲမသိဘူး ” “ဂီး…ဂီး…” “အောင်မာ၊ခွေးပေါက်စကများ။ ငါ့ကွပ်ပျစ်အောက်လည်း လာနေသေးတယ်။ ငါ့ကိုပြန်ပြီးလည်း ဟိန်းနေ သေးတယ်” ဖိုးလုံးတို့သားဖနှစ်ယောက်အိပ်တဲ့ ကွပ်ပျစ်အောက်က ဘယ်ကရောက်လာမှန်းမသိတဲ့ ခွေးပေါက် စကို အဖေက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေတယ်။ အဖေက ဒေါသထွက်နေပေမယ့် ဖိုးလုံးကတော့ ပျော်နေ တယ်။ …
“မဲလုံး”(စ/ဆုံး) Read More
ရင်ဘတ်ဟောင်းလောင်း(စ/ဆုံး) ——————————— ထိုက်တန် ရဲ့ မိဘတွေက ချမ်းသာတယ်။ မွေးချင်းသုံးယောက်ထဲမှာ ထိုက်တန်က အငယ်ဆုံး ထိုက်တန် တက္ကသိုလ် ဒုတိယနှစ်ရောက်တော့ တက္ကသိုလ် ပတ်ဝန်းကျင် ထမင်းဆိုင်က ငြိမ်းအေးသွယ်ဆိုတဲ့ ကောင်မလေးကို ချစ်မိတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ထိုက်တန် နဲ့ ငြိမ်းအေးသွယ် .. ချစ်သူတွေဖြစ်သွားကြတယ်.. ဒါကိုသိတဲ့ ထိုက်တန်တို့ အသိုင်းဝိုင်းက လုံးဝလက်မခံဘူး။ ထိုက်တန်နဲ့ ငြိမ်းအေးသွယ်တို့အချစ်ကို …
ရင်ဘတ်ဟောင်းလောင်း(စ/ဆုံး) Read More
အငြိုးအတေး(စ/ဆုံး) “လာကြပြန်ပြီ…မနေနိုင် မထိုင်နိုင် ကမြင်းကျောထပြီး …ဗိုက်ထွက်လာမှ မလိုချင်တော့ဘူးဆို …လုပ်ချင်ရာ လျှောက်လုပ်တော့တာပဲ …မရှုနိုင် မကယ်နိုင်လည်း ဖြစ်ရော …ဆရာရယ် …ကယ်ပါဦး ကယ်ပါဦးနဲ့ ငါတို့က ကယ်ဆယ်ရေးဋ္ဌာနက မဟုတ်ဘူး အဲဒီ ခုတင်ပေါ်မှာ လှဲနေလိုက် ငါလုပ်စရာရှိသေးတယ်” “ဆ…ဆရာမရယ် …နာလွန်းလို့ပါ …ကျမကို ကယ်ပါအုံး …ကျမ မှားခဲ့ပါတယ် ” “အေး ကိုယ့်အပြစ်နဲ့ကိုယ့် …
အငြိုးအတေး(စ/ဆုံး) Read More