Ghost Stoey

အချစ်ကစတဲ့မီး(စ/ဆုံး) ကျုပ်တို့နေတဲ့ကမ္ဘာကြီးပေါ်မှာရှိတဲ့လူတိုင်းအချစ်ဆိုတဲ့အရာကိုခံစားဖူးကြမှာပေါ့။ အချစ်ဆိုတဲ့အရာနဲ့မထိတွေ့ဖူးတဲ့လူတော့ရှိမှာမဟုတ်ဘူးလေ ဘာလို့ဆို အချစ်မှာက ၅၂၈ဆိုတဲ့ သံယောဇဉ်နဲ့ ၁၅၀၀ဆိုပြီး နှစ်ခုရှိနေတာမဟုတ်လား။ကျုပ်တို့လူရယ်ဖြစ်လာပြီဆိုရင်မိဘတွေဆီက ၅၂၈ ဆိုတဲ့ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့အချစ်ကို ပထမဆုံးရကြတာပဲ လေ။ အသက်အရွယ်လေးရလာပြီဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားတို့ ပြောပြောနေကြတဲ့ ၁၅၀၀ အချစ်ကြီးကိုတွေ့ရမှာ။ တစ်ချို့ကျတော့လဲ မတွေ့ကြသေးတော့ မရနိုင်ကြဘူးလေ (ချစ်သူမရှိတဲ့လူတွေ ထိရှ😁😁😁)……။ ကျုပ်ပြောချင်တာအဲဒီအချစ် အဲဒီအချစ်က တစ်ခါတစ်လေပျော်ဖို့ကောင်းတယ် ကြည်နူးစရာတွေပေးတယ် တစ်ခါတစ်လေကျတော့လည်း နာကျဉ်မှုတွေနဲ့ …

အချစ်ကစတဲ့မီး(စ/ဆုံး) Read More

လှောင်အိမ်လေး (ဝတ္ထုတို) ‎ သမီးနှင့်ဖေဖေ ဈေးထဲမှာ ပျော်ရွှင်နေသည်။ ‎ ‎“သမီးလေး မွေးနေ့လက်ဆောင် ဘာဝယ်ပေးရမလဲ” ‎ ‎ထိုအချိန်တွင် သူတို့ တိရစ္ဆာန်များရောင်းသည့် အတန်းကို ရောက်လာသည်။ သမီးလေးက ခုန်ပေါက်ပြီး ပျော်နေသည်။ ‎ ‎“ဖေဖေ ငှက်လေးတွေလှလိုက်တာ” ‎ ‎“အေးလှတယ်” ‎ ‎“ဟို အဝါရောင်ငှက်လေး လိုချင်လိုက်တာ” ‎ ‎“သမီးလေး …

လှောင်အိမ်လေး (ဝတ္ထုတို) ‎ Read More

မြေစာပင်(စ/ဆုံး) ၂၀၀၀ ခုနှစ်ဝန်းကျင်ခန့်။ ကရင်ပြည်နယ်ရှိ အလွန်ဝေးကွာခေါင်သီသော တောင်ခြေတစ်ခုတွင် ကော့လှိုင်းရွာလေးတည်ရှိသည်။ ကော့လှိုင်းရွာလေးသည် မြို့များနှင့် ဝေးကွာပြီး ရွာသူရွာသားများမှာ အေးချမ်းစွာနေထိုင်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့နေထိုင်သည့် နေရာဒေသမှာ မအေးချမ်းပါ။ သူ(မ)နာမည်က ဆယ်ဖော၊ အသက်က ၁၂ နှစ်ခန့်ရှိပြီဖြစ်သည်။ ကော့လှိုင်းရွာလေးတွင် သူ့အမိုး(အမေ)နှင့် မောင်လေးတစ်ယောက်နှင့် အတူနေထိုင်ကြသည်။ ဆောင်းညတစ်ညတွင်ဖြစ်သည်။ “ဝုန်း” ဆူညံစွာကြားလိုက်ရသော အသံကြီးက အိပ်မောကျနေသော …

မြေစာပင်(စ/ဆုံး) Read More

အကြွေး(စ/ဆုံး) “ကိုမူတူးနှင့်သားများ အုတ်သဲကျောက် ရောင်းဝယ်ရေး” အဘိုးအိုတစ်ယောက်က ဆိုင်းဘုတ်ကို မော့ကြည့်ကာဖတ်သည်။ နေရောင်က မျက်စိကိုထိုးသဖြင့် သူက လက်လေးနှင့်ကာပြီး ကြည့်ရင်းက တဲထဲကို ဝင်လိုက်သည်။ တဲထဲတွင် စားပွဲခုံတစ်လုံး၌ လူငယ်တစ်ယောက်ထိုင်ကာ စာရင်းတွေ လုပ်နေသည်။ အဘိုးအိုက ခုံတစ်လုံးကို ဆွဲထိုင်လိုက်သည်။ လူငယ်က မော့ကြည့်လိုက်ပြီး “အဘိုး ဘာများအလိုရှိပါသလဲခင်ဗျာ” ဟု မေးလိုက်သည်။ “အုတ်လိုချင်လို့ပါကွယ်” “အုတ်ဘယ်လောက်များ …

အကြွေး(စ/ဆုံး) Read More

နှစ်ပတ်လည်(စ-ဆုံး) သော်တာလမင်းစန္ဒာ ခုရက်ပိုင်း ထူးပိုင် ရင်ထဲနေလို့မကောင်း‌ေချ။ ရင်ဘတ် တစ်ခုလုံးမီးမြိုက်ထားသလို ပူလောင်နေသည်။ စိတ်နှင့် ကိုယ်လည်းကပ်မရခဲ့။ မတင်မကျဖြစ်နေသောစိတ်ကကြီးစိုးနေပြီး အကြောင်း အရင်းမသိသောတစုံတရာကိုလည်း စိတ်ပူမိသည်။ ထို့ ကြောင့် အလုပ်ဆင်းသည့်အခါ အိမ်တန်းမပြန်ဖြစ်ဘဲ တိုက်ခန်းတစ်ခုဆီသို့ ကားကိုဦးတည်မောင်းနှင်လာခဲ့ မိတော့သည်။ ယနေ့အဖို့ ထိုတိုက်ခန်းသို့ရောက်ခဲ့သည်မှာ ( ၃ )ကြိမ် ရှိနေပြီ။ တွေ့ဆုံလိုသော သူကို အရိပ်အယောင်မျှ …

နှစ်ပတ်လည်(စ-ဆုံး) Read More

ကွယ်လွန်သူ၏နောက်ဆုံးဆန္ဒ(စ/ဆုံး) “ကို ဘယ်အချိန်လာမှာလဲ” တစ်ဖက်မှအသံကို သူမ နားစိုက်ထောင်နေလိုက်သည်။ “ကို အခုအလုပ်ကပြန်လာနေပြီ…အခန်းမှာ ရေမိုးချိုး..အဝတ်အစားလဲပြီးတာနဲ့ ချစ် ဆီ ဖုန်းပြန်ဆက်လိုက်မယ်လေ…” သူမ ကျေနပ်စွာပြုံးလိုက်မိပြီး… “အင်း..ဟုတ်ပြီလေ…ချစ်စောင့်နေမယ်နော်…ပြီးတော့…အရင်အခါတွေတုန်းကလို ဘာဖြစ်လို့ ညာဖြစ်လို့ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေကိုလည်း ထပ်မကြားချင်တော့ဘူးနော်…ဒီတစ်ခါ အဲ့လို ထပ်ပြောလို့ကတော့ တကယ်ဝေးပြီမှတ်” “အင်းပါ…စိတ်ချ…ဒီတစ်ခါ ကို အစစအရာရာ အားလုံးပြင်ဆင်ထားပြီးပြီ… အသက်တွေကလည်း မငယ်ကြတော့ဘူးလေ…အိုနေပြီမဟုတ်လား” ချစ်သူဖြစ်သူ၏ ရွှတ်နောက်နောက်စကားကြောင့် …

ကွယ်လွန်သူ၏နောက်ဆုံးဆန္ဒ(စ/ဆုံး) Read More

လောကငရဲ(စ/ဆုံး) “ဘကြီးထွန်းရေ.. ဘကြီးထွန်း” “ဟေ့… အရေးကြီးသုတ်ပြာနဲ့ အိမ်ရှေ့ကအော် နေတာ ဘယ်သူတုန်းကွ” “ဘကြီးထွန်း…ကျုပ်ဖိုးခွေးပါဗျ” “ဟေ့ကောင်ဖိုးခွေး..ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ငါ့နာမည်တအား အော်ခေါ်နေရတာတုန်း” “ဘကြီးအိမ်ခဏလိုက်ခဲ့အုံး…..အိမ်မှာ အဖေနဲ့အမေ စကားများရန်ဖြစ်ပြီး…အဖေက အိမ်မီးရှိူ့မယ်လုပ်နေလို့” “ရေ…ဒီလိုဆိုမဖြစ်ဘူး…အမြန်သွားမှ….ဒီကောင် အရှုးထတာအရေးမကြီးဘူး…တစ်ရွာလုံး ဒုက္ခရောက်ကုန်တော့မှာဘဲ” ဘကြီးထွန်းက ရွာလူကြီးမဟုတ်ပေမယ့် ရွှေပြည်အေးရွာလေးမှာတော့ သြဇာရှိသူဖြစ်သည်။ဒါကြောင့်လည်း ရွာမှာ ဘာပြဿနာ၊ဘာအကြောင်းအရာဘဲ ဖြစ်ဖြစ် ဘကြီးထွန်းကို အားကိုးတကြီးနဲ့တိုင်ပင်ကြ။ အခုလဲ ရွာလယ်က …

လောကငရဲ(စ/ဆုံး) Read More

ပြန်မလာပါနဲ့မေမေ(စ/ဆုံး) “နှင်းပွင့်လေးရေ…နှင်းပွင့်ရေ..” အိမ်ရှေ့ဆီမှ မေမေ့အသံကို အမှတ်မထင်ကြားလိုက်ရ၍ နှင်းပွင့်၏ရင်သည် ဒိန်းခနဲခုန်သွားသည်။ညီမလေးနှင့် ဆော့ကစားနေရင်း အယောင်ယောင်အမှားမှားဖြင့် ထိုင်ရမလို ထရမလို ဖြစ်သွားသည်။မေမေ့အသံကြောင့် အိမ်ရှေ့ခန်းသို့ထွက်လာသော တီတီမေ၏မျက်နှာသည် တင်းလွန်းလှသည်။ “နှင်းပွင့်ကိုခေါ်မလို့.. ဝင်လာပြီနော်” ခွင့်တောင်းစကားကို မချိုမချဥ် မျက်နှာပေးနှင့်ပြောရင်းမေမေသည် အိမ်ထဲသို့တစ်လှမ်းခြင်းလှမ်းဝင်လာသည်။ရှပ်အင်္ကျီလှလှလေးကိုစကပ်အတိုအကျပ်နှင့်တွဲဝတ်ထားသောမေမေသည် ယခင်ကကဲ့သို လှပဆွဲဆောင်မှုရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ဆေးရောင်ပါးပါးထည့်ထားသောဆံပင်နှင့် လိုက်ဖက်စွာပြင်ဆင်ထားသောမျက်နှာသည် ကလေးတစ်ယောက်အမေဟုပင်ထင်ရက်စရာမရှိ။ဒေါက်ချွန်ချွန်ကိုစမတ်ကျကျစီးရင်း လှပသောခန္ဓာကိုယ်ပေါ်လွင်အောင် ကနွဲ့ကလျလည်း လမ်းလျှောက်တတ်​ပြန်သည်။ အိမ်ထဲသို့ဝင်လာသောမေမေ့အား တီတီမေသည် …

ပြန်မလာပါနဲ့မေမေ(စ/ဆုံး) Read More

အမှားတစ်ခု၏နိဂုံး ” အိပ်ပျော်နေသည်ဟု ထင်မှတ်မှားရလောက်အောင် ငြိမ်သက်စွာလဲလျောင်းနေသည့် မမ၏အနီးတွင် ကျွန်မ၏ သောကမီးတို့ တငြီးငြီး လောင်ကျွမ်းလျက်ရှိသည်။ ” မမရယ် … မမ …အဟင့်ဟင့် … ညီမလေး ခေါ်နေတယ်လေ မမရဲ့။ ထ ကြည့်ပါဦးလား အီးဟီးး ” မဖြေနိုင်ပါ ။ ဖြေနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိ ။ ဖြေသိမ့်စရာ စကားလည်း …

အမှားတစ်ခု၏နိဂုံး ” Read More

သားလှလူလေး(စ/ဆုံး) “အတော်…ဘာတွေရောင်းလဲ နောက်ကျနေပြီပါး” “ချဉ်ပေါင်လေး ငရုတ်သီးလေး ၀ယ်ကြအုံးဟဲ့” ဦးမောင် ဘာပြောရမှန်းမသိ။ မနေ့ကမှ ကိုင်းက ခူးလာတဲ့ ငရုတ်သီးတွေ၊ ချဉ်ပေါင်တွေ အပြည့်။ ၀ယ်လိုက်ရင်လဲ အပိုဖြစ်မည်။ မ၀ယ်ပြန်ရင်လဲ ဒေါ်မပျိုကို သနားသည်။ “မိန်းမရေ လာအုံးဟေ့” “ဒီမှာ အတော်ဆီက ငရုတ်သီးလေး ၀ယ်ထားလိုက်အုံး” မိန်းမဖြစ်သူက ဦးမောင်ကို အံ့ဩသလိုကြည့်သည်။ ဦးမောင် ဒေါ်မပျိုကို …

သားလှလူလေး(စ/ဆုံး) Read More