ကဝေစက်(စ/ဆုံး) ရေးသားသူ…ဧကန်မင်း “ ဟေ့ …မောင်အေးဝင်း မင်းကို ဆရာကြီး ခေါ်နေတယ် “ “ဆရာကြီးက ဘယ်မှာလဲ …ဘကြီး “ “ဦးစန္ဒိမာကျောင်းမှာ “ “ဟုတ်ကဲ့ …ကျနော် ခဏနေရင် သွားလိုက်မယ် “ ဆရာကြီးက ဂန္ဓာရီပညာရပ်များ လေ့လာလိုက်စားနေသည်။ ထိုပညာ၏ လမ်းစဉ်အတိုင်း တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တိုးတက်အောင် ကျင့်ကြံပွားများ အားထုတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုပညာစခန်း …
ကဝေစက်(စ/ဆုံး) Read More
ချစ်ကံခေသူ(စ/ဆုံး) အမှန်လည်း ဆရာကိုထွန်းဖေမှာ ချစ်ကံခေသူဖြစ်သည်။ သူ့ဇာတာကိုက လူပျိုကြီးဇာတာဖြစ်ကောင်း ဖြစ်မည်။ ထို့ကြောင့်ပင် လက်ထပ်သည် ဆိုသော်လည်း လူပျိုကြီးဧကန် အကြောင်းဖန်ရသည်။ သပြေကုန်းရွာတွင် ယနေ့သည့် မင်္ဂလာရှိသောနေ့ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆရာလေး ကိုထွန်းဖေနှင့် ဆရာမလေး ခိုင်သဇင်တို့ မင်္ဂလာဆောင်မည့်နေ့ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ကိုထွန်းဖေကား သပြေကုန်းရွာသား၊ ခိုင်သဇင်မှာ ရိုးကလေးရွာသူ။ ၁၀ မိုင်ခန့်ဝေးသော ရွာနှစ်ရွာမှ ဆရာနှင့် ဆရာမနှစ်ဦးသည် …
ချစ်ကံခေသူ(စ/ဆုံး) Read More
” ဒုတိယဇနီးသည် ” (စ-ဆုံး) မမိုးစံ ဆုံးပြီဟူသောသတင်းကြောင့် ကျွန်မခင်ပွန်းမျက်နှာအနည်းငယ်ညိုးငယ်သွားလေသည်။ သူလည်းနှစ်ပေါင်းများစွာသံယောဇဉ်ကြောင့်အနည်းနဲ့အများတော့ခံစားရရှာပေမည်ဟုကျွန်မနားလည်မိသည်။သို့သော်လည်းနားလည်သလိုနှင့် မနာလိုစိတ်ကလေးကတော့ကပ်ပါလာစမြဲ။ ခင်ပွန်သည်၏ပျက် ယွင်းသွားသောမျက်နှာကို အလိုမကျသလိုတစ်ချက်ကြည့်မိပြီးမှ ကိုယ့်စိတ်ကိုယ် ကိုယ်ပြန်လျော့ချလိုက် ရသည်။ မမိုးစံဆိုသည်က ကျွန်မခင်ပွန်းကိုပြည့်ဖြိုးအောင်၏ ပထမအိမ်ထောင်ဖြစ်သည်။ မမိုးစံနှင့် ၁၃နှစ်တာပေါင်းသင်းပြီးမှစိတ်သဘောထားခြင်းမတိုက်ဆိုင်၍ ကွာရှင်းခဲ့ကြသည်။ ပထမအိမ်ထောင်နှင့် သားလေး တစ်ယောက်လည်းရှိသည်။ သားကိုတော့မမိုးစံကခေါ်ယူစောင့်ရှောက်ထား၏။ ၎င်းတို့ကွာရှင်းပြီး နှစ်နှစ်ခန့်အကြာတွင် ကျွန်မနှင့်အကြောင်းဖန်လာပြီး လက်ထပ်ဖြစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုဆိုလျှင်ကျွန်မနှင့်လက်ထပ်ပေါင်းသင်းနေသည်မှာ …
” ဒုတိယဇနီးသည် ” (စ-ဆုံး) Read More
ရွေးချယ်မှု(စ/ဆုံး) ကျွန်မခင်ပွန်းဟာ မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ကော်ဖီခွက်ကို ဘယ်လောက်တောင် တင်းတင်းဆုပ်ထားသလဲဆိုရင် သူ့လက်ဆစ်ဖြူဖြူတွေတောင် ပေါ်နေပြီ။ သူ ကျွန်မကို ကြည့်မနေဘူး။ သူ့အကြည့်တွေက ကျွန်မကို ကျော်ဖြတ်ပြီး အဝေးတစ်နေရာကိုပဲ စိုက်ကြည့်နေတယ်၊ ကျွန်မဆိုတာ အဲဒီနေရာမှာ မရှိတော့သလိုမျိုးပေါ့။ “ဆာရာ၊ နားထောင်စမ်း” လို့ သူက အေးစက်စက် လေသံနဲ့ ပြောတယ်။ “ငါ့ရဲ့ စိတ်ကျန်းမာရေးကို ငါ ဂရုစိုက်ရမယ်။ …
ရွေးချယ်မှု(စ/ဆုံး) Read More
ပြီးပြည့်စုံသောအလှူ ကျောင်းမှာ ဝါဆိုသင်္ကန်းကပ်ကြရအောင်တဲ့။ ဆရာမလေးတွေက အကြံပြုတယ်။ “ဟ … ကောင်းသားပဲ လုပ်ကြလေ” “လုပ်တာကဟုတ်တယ်ဆရာ … ကျောင်းသားတစ်ယောက် ဘယ်လောက် ကောက်ကြမလဲ” “ဟဲ့ နေကြဦး … နေကြဦး … ကျောင်းသားတွေကို ပိုက်ဆံကောက်မှ ဝါဆိုသင်္ကန်းကပ်မယ်ဆိုရင် နေလိုက်တော့” “ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆရာ” “နင်တို့ ယခင်ကျောင်းအုပ်က ပိုက်ဆံတွေလည်း တစ်ပြားမှ မထားသွားဘူး။ …
ပြီးပြည့်စုံသောအလှူ Read More
အပုပ်နံ့(စ/ဆုံး) ကျွန်တော့် အလုပ်တိုက်ကို အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရောက်လာသည်။ သူက မျက်မှန်ကို ချွတ်လိုက်မှ “ဟာ … ခင်အေးမူ” သူမက ပြုံးလိုက်ပြီး ကျွန်တော့် စားပွဲနားကို လာရပ်သည်။ “ဆရာကြီး … မှတ်မိပါတယ်နော်” “မေ့စရာလား ခင်အေးမူရယ် … ဒါနဲ့ ကျော်ကျော်ရော” “အဲဒီကိစ္စလာတာ” “ကျော်ကျော့်ကိစ္စ ဟုတ်လား … ကျော်ကျော်ဘာဖြစ်လို့လဲ” “ရှင့်သူငယ်ချင်းက ကျွန်မနဲ့ …
အပုပ်နံ့(စ/ဆုံး) Read More
ဆန်နှစ်ပြည်(စ/ဆုံး) ကိုအောင်မြင့်တို့ မနိုးကြသေးဘူးထင်ရဲ့´ သာလှက ဆေးလိပ်ကလေးဖွာရင်း ပြောတယ်။ `အစောကြီး ရှိသေးတာကို။´ မခင်စန်းက စောင်ခြုံထဲကနေ ပြန်ပြောတယ်။ အင်း။ ဟုတ်ပါရဲ့။ သူတို့တော့ မနိုးကြသေး။ သာလှကတော့ နိုးနေတာ ကြာလှပေါ့။ တကယ်ဆို သူများတွေ နှိုးမှ ထလည်း ရပါလျက်နဲ့။ မနေ့ညကတည်းက လှည်းပေါ်စပါးတွေ တင်ထား၊ ကြိုးတုပ်ထားပြီးသား အဆင်သင့်။ သို့ပေမယ့် သာလှက …
ဆန်နှစ်ပြည်(စ/ဆုံး) Read More
မပျော်ရွှင်သောမွေးနေ့ ကျွန်တော်နှင့် ဦးဝေလွင်သည် လမ်းလျှောက်ရင်းမကြာခဏတွေ့ရာမှ ခင်မင်ကြသူများဖြစ်သည်။ ကျွန်တော့်ကို သိသူများမှာလည်း ကျွန်တော်နေ့စဉ်ရေးနေသော စာတွေကို ဖတ်သူလောက်သာဖြစ်သည်။ မသိသူက များပါသည်။ ဦးဝေလွင်က ကျွန်တော့်ထက် ၄ နှစ်ကြီးသည်။ သူက ကျွန်တော့်ကို လာပြီးမိတ်ဆက်ရာမှ သူ့အိမ်ရှေ့က ဖြတ်သည့်ရက်တွေဆိုလျှင် တွေ့ဆုံနှုတ်ဆက် ခေတ္တစကား ပြောဖြစ်ကြသည်။ သူက မနက်တိုင်း အိမ်ရှေ့တွင် တံမြက်စည်းလှည်းလေ့ရှိသည်။ တစ်နေ့ “ဆရာ …
မပျော်ရွှင်သောမွေးနေ့ Read More
ချစ်ဆိပ် မာသီသည် သူ့မိခင်ထံ မျက်စိမျက်နှာပျက်ဖြင့် ရောက်လာသည်။ မိခင်က သူ့သမီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး “မာသီ ဘာဖြစ်လာသလဲ … မေမေ့ကိုပြောစမ်း” ဟု မေးလိုက်သည်။ “မေမေ … သမီးတော့ သမီးယောက်ျားကို စိတ်ကုန်လာပြီ။ ဘယ်လိုမှ သူနဲ့ဆက်ပြီးပေါင်းဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး မေမေ။ သမီး သူ့ကိုဆက်ပေါင်းနေရရင်တော့ တစ်နေ့နေ့ သတ်မိမလားတောင်မသိဘူး။ ဥပဒေရှိနေလို့ပေါ့။ နို့မို့ သမီး …
ချစ်ဆိပ် Read More