အမွေအနှစ်ဆိုသည်မှာ… ကျွန်တော့်သားက သူ့ရဲ့ သစ်လွင်ပြောင်လက်နေတဲ့ လျှပ်စစ်ကားတံခါးတွေကို ပိတ်လိုက်တယ်။ သူကတော့ ဇရာထောင်းနေတဲ့ အဖိုးကြီးတစ်ယောက်ကို နေဝင်ချိန်အေးချမ်းမယ့် ဂေဟာတစ်ခုဆီ ပို့ဆောင်နေတယ်လို့ ထင်နေတာပေါ့။ တကယ်တော့ သူဟာ မြေပိုင်ရှင်ကြီးတစ်ယောက်ကို သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်အင်ပါယာကြီးထဲ လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးနေရတာဆိုတာကိုတော့ သူ မသိရှာပါဘူး။ ကျွန်တော် ဘေးခုံမှာထိုင်ရင်း ကိုယ့်လက်တွေကို ပြန်ကြည့်နေမိတယ်။ အရိုးအဆစ်ရောင်လို့ ဖောင်းကြွနေတဲ့ လက်ဆစ်တွေ၊ အက်ကွဲနေတဲ့ သားရေလို …

အမွေအနှစ်ဆိုသည်မှာ… Read More

အဖေရဲ့ လက်များ တစ်နေ့မှာတော့ လူငယ်တစ်ယောက်ဟာ နာမည်ကြီး ပုံနှိပ်ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ အရေးပါတဲ့ ရာထူးတစ်ခုအတွက် အင်တာဗျူးသွားဖြေပါတယ်။ ပထမအဆင့်ကို အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ အခု ဒါရိုက်တာနဲ့ နောက်ဆုံးအင်တာဗျူး ဖြေဖို့ရှိပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ရေးအကျဉ်း (CV) က ပြစ်ချက်မရှိအောင် ပြည့်စုံလွန်းပါတယ်။ ဒါနဲ့ ဒါရိုက်တာက မေးခွန်းတွေ စမေးပါတော့တယ်။ “ကျောင်းတက်တုန်းက ပညာသင်ဆု (Scholarship) ရဖူးလား” …

အဖေရဲ့ လက်များ Read More

“အိမ်အကူ လိုရင်ခေါ်ပါ”(စ/ဆုံး) သမီးနံမည်ကခင်တင့်ပါ၊ သမီးတို့ကဖျာပုံ-ဘိုကလေးလမ်းမှာရှိတဲ့ရွာလေးတရွာကပါ၊ သမီးတို့အဖေ အမေတို့ကတော့တောင်သူလယ်သမားတွေပါ၊ လယ်ဧကလေးနည်းနည်းရှိလို့စပါးစိုက်တောင်သူတွေပေါ့၊ သမီးတို့မှာမောင်နှမ ၄ ယောက်ရှိပါတယ်၊ အကိုကြီးကတော့အသက် ၂၀ ကျော်၊ ၇ တန်းနဲ့ကျောင်းထွက်ပြီးဖျာပုံ-ရန်ကုန်ကားတွေမှာယာဥ်နောက်လိုက်လုပ်ပါတယ်၊ အကိုကြီးအောက်ကသမီးပါ၊ သမီးကတော့ ၈ တန်းအောင်ထိကျောင်းနေဘူးပါတယ်၊ ၉ တန်းစာတွေမလိုက်နိုင်တော့တာနဲ့ကျောင်းထွက်ထားပါတယ်၊ ညီမလေးကလည်း ၈ တန်းရောက်တဲ့နှစ်မှာကျောင်းမတက်ချင်တော့တာနဲ့ကျောင်းထွက်ပြီး၊ အဖေတို့အမေတို့နဲ့လယ်လုပ်ပါတယ်၊ မောင်အငယ်ဆုံးကတော့ ၄ တန်းကျောင်းသားပါ၊ အဖေတို့အမေတို့ကပညာတတ်တွေဖြစ်စေချင်လို့ကျောင်းထားပေးပေမဲ့၊ သမီးတို့မောင်နှမတွေကတော့ …

“အိမ်အကူ လိုရင်ခေါ်ပါ”(စ/ဆုံး) Read More

မိအေးပုံ အိမ်ပြန်လမ်း(စ/ဆုံး) သီတင်းကျွတ်ကျောင်းပိတ်ရက်နီးလို့ လာပါသည်။လမ်းဘေးတဖက်တချက်ရှိ စပါးခင်းများက၊မိအေးပုံ ကျပုမ၏၊ နှစ်ရပ်စာလောက်မြင့်နေပါပြီ။ လေတိုက်တိုင်း၊ရှဲရှဲမြည်တဲ့လေတိုးသံကြားပြီး၊စပါးခင်းများအပေါ် လှိုင်းလုံးကြီးများရွေ့လျှားသလို၊ ဖြတ်သမ်းသွားသည်ကို၊တခါတရံ အထက်စီးကကြည့်မိတိုင်းတွေ့မြင်ရသည်။ပီတိဖြစ်ဖွယ်ရာပါ။ တခါတော့၊မိအေးပုံရဲ့ခမောက်ကလေး လေထဲသို့လွင့်ပါသွားသည်။ဘယ်နေရာ ကျသညမလည်းမသိ။အဖိုးလိုက်ပြီး ရှာပေးသော်လည်းမတွေ့တော့။ မိအေးပုံအများကြီးငိုခဲ့ရသည်။ အဖိုးကအသစ်တရှပ်အစားဝယ်ပေး သော်လည်း၊မိအေးပုံက၊ခမောက် အဟောင်းကလေးလောက်လှတယ်လို့မထင်ခဲ့ပါ။ ပြောပြချင်ပါသေးသည်။ မိအေးပုံ အသက်ခြောက်နှစ်ပြည့်တော့မည်။ သည်အချိန်မှကျောင်းအပ်ရပါမည်။ မိအေးပုံတို့သာလိကာရွာတွင်မူလတန်းကျောင်းမရှိသေးပါ။ ရွာသေးပြီးကျောင်းသားအရေအတွက်မပြည့်လို့ကျောင်းချမပေးတာလို့ပြောပါသည်။ ရွာသေးတော့လည်း၊ကျောင်းတက်ချင်လှတဲ့မိအေးပုံ၊အရွယ်ရောက်အောင် စောင့်ရသည်။ အသက်ငါးနှစ်တွင်ကျောင်းအပ်ခွင့်ရှိ သော်လည်း၊မိအေးပုံအသက်ခြောက်နှစ်ရှိပြီ၊ကျောင်းအပ်ရပါသည်။ အဖိုးကပြောပြသည်။မြန်မာဘုရင်များလက်ထက်မှသည်၊ခေတ်အဆက်ဆက်၊စစ်တွေဘဲဖြစ်နေတော့၊တိုးတက်ရေးလမ်းစဖြစ်တဲ့၊ပညာကို …

မိအေးပုံ အိမ်ပြန်လမ်း(စ/ဆုံး) Read More

*ကြွေးဟောင်းနွေးနွေးဆပ်ခဲ့ပြီ*(စ/ဆုံး) လမင်းက ဝင်းပစွာထိန်လင်းနေ၏။ လေနှင်ရာလွင့်နေသည့် တိမ်စိုင်တိမ်ခဲတို့သည်လည်း မခိုင့်တခိုင်ပြတင်းဝမြင်ကွင်းထဲ၌ တရွေ့ရွေ့။ ကောင်းကင်တစ်ခွင်ရှိ ကြယ်များကလည်း ဟိုတစ်စုသည်တစ်စု။ ညနေကပင် မိုးသည်းထန်စွာရွာထား၍ ယခုမူကား မိုးသားကင်းစင်သွားကာ ညင်ညင်သာသာတိုးဝှေ့တိုက်ခတ်လာသည့် မုတ်သုံလေအကြွင်းအကျန်များက အေးစက်စက်နှင့်။ အိပ်မောကျနေသည့် အဖေနှင့်အမေမှာတော့ တုပ်တုပ်မျှမလှုပ်။ လေအေးတစိမ့်စိမ့်နှင့် အိပ်ကောင်းနေကြလေခြင်း။ ဘယ်သူတွေဘယ်လိုပင် အိပ်ကောင်းစေဦးတော့ တစ်နေ့ဝမ်းစာတစ်နေ့ရှာနေရသူအဖို့တော့ ကောင်းစွာအိပ်၍မပျော်နိုင်။ အလုပ်မဖြစ် မကိုင်မဖြစ်သည့် မိုးရာသီကိုလည်းမုန်းလှပြီ။ ဝါဆိုဝါခေါင်ရေဖောင်ဖောင်ဆိုသည့်စကားကိုပင် …

*ကြွေးဟောင်းနွေးနွေးဆပ်ခဲ့ပြီ*(စ/ဆုံး) Read More

အိမ်အကူမထွေး(စ-ဆုံး) ကျွန်မအလုပ်သွားဖို့ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် မွှေးပျံ့လာသောပေါင်မုန့်နံ့သင်းသင်းကြောင့် ဆာလောင်နေမှုကိုသတိရလာတော့သည်။ အိမ်အောက်ထပ်မီးဖိုချောင်ဆီမှတက်လာသော အနံ့က ကော်ဖီပူပူလေးတစ် ခွက်ကိုပင်တောင့်တမိလာ၏။ လိုအပ်သည်များကိုယူပြီး မီးဖိုခန်းသို့အမြန်အရောက်လှမ်းလိုက်သည့်အခါ ကျွန်မသမီးနှစ်ယောက်ပင် ပေါင်မုန့်မီးကင်ယိုသုတ်နှင့်ကော်ဖီပူပူလေးကိုစားသောက်နှင့်နေချေပြီ။ စားပွဲတွင်ဝင်ထိုင်လိုက်သည်နှင့် ကျွန်မရှေ့သို့ကော်ဖီနံ့သင်းသင်းလေးတစ်ခွက်အရင်လာချပေးသော အိမ်အကူမထွေးကိုသဘောကျစွာတစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။ မထွေးကို ကျွန်မ၏အိမ်သို့ခေါ်ထားသည်မှာ ရှစ်နှစ် ကိုးနှစ်ခန့်ပင်ရှိလာပြီ။ သမီးကြီးတစ်နှစ်အရွယ်က တည်းက ကျွန်မ၏အိမ်သို့မထွေးရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကသူမ၏အသက်မှာ၄၀ဝန်း ကျင်ခန့်သာရှိသေးသည်။ အသားမဖြူမညို၊ အရပ် မနိမ့်မမြင့်၊ မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းနှင့်မထွေးသည် အလုပ်လုပ်ရာတွင်သွက်လက်ချက်ချာလွန်း၏။ကျွန်မတို့အိမ်သားများ၏အလိုက်ကိုသိတတ်လွန်းသူ၊ ရိုးလည်းရိုးသည်။ …

အိမ်အကူမထွေး(စ-ဆုံး) Read More

မိန်းမတွက်(စ/ဆုံး) အငြိမ်းစား ကျောင်းဆရာ ဦးမြသွင်သည် တစ်နေ့တွင် သူ့ဇနီးဖြစ်သူနှင့် တိုင်ပင်လေ၏။ “ခင်ခင်ရေ … ရွာက အမေ့ဆီကို ပြန်လည်ကြရအောင်ကွယ်။ သားနဲ့ သမီးလည်း အလုပ်ပိတ်ရက်လေးနဲ့ တိုက်ဆိုင်နေတာပဲ။ ဟိုကို နှစ်ညအိပ် သုံးရက်ခရီးလောက်ပေါ့” “အို ကိုသွင်ရယ် … ဒီအချိန်မှာ ခရီးထွက်ရင် ကုန်ကျစရိတ်ကို ရှင်တွက်မိရဲ့လား။ ကျွန်မတို့ လေးယောက် သွားရမယ့် ကားခ၊ …

မိန်းမတွက်(စ/ဆုံး) Read More

လင်ပျောက်မ(စ/ဆုံး) ‎ ‎မိခင်က သားလေးလက်ကိုဆွဲလာပြီး ဈေးထဲကိုရောက်လာသည်။ ‎ ‎ဈေးထဲတွင် လူတွေစည်ကားနေချိန်ဖြစ်သည်။ သားငယ်က မိခင်လက်ကိုဆွဲလာရင်းက ‎ ‎“အမေ” ‎ ‎“ဘာလဲသား” ‎ ‎“သား … ဟို ကောက်ညှင်းပေါင်း စားချင်လို့” ‎ ‎“သားရယ် အမေ့မှာ ပိုက်ဆံမရှိသေးဘူး။ မင်းအဖေက ဈေးထဲကိုလာခဲ့ ပိုက်ဆံပေးမယ်ဆိုလို့ လာခဲ့တာ။ မင်း အဖေကို …

လင်ပျောက်မ(စ/ဆုံး) Read More

ဝရံတာကမိန်းမ (စ/ဆုံး) အိပ်ရာပေါ်လှဲကာ ဖုန်းကို ဘယ်ဘက်လက်နှင့် ကိုင်၍ ရုပ်ရှင် ကြည့်နေရင်းက ကျွန်မ ညောင်းညာလာသည် ။ ညာဘက်နှင့် ပြောင်းကိုင်ပြီး ခဏအကြာမှာ ဖုန်းကို လက်နှင့်မကိုင်ရဘဲ ရုပ်ရှင်ကြည့်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်မိသည် ။ တစ်ဆက်တည်းမှာပဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကိုင်ပေးရင်ကောင်းမယ် ဟု ကျွန်မ ထပ်တွေးလိုက်မိသည် ။ ပထမဆုံး သတိရမိတာက သူ … …

ဝရံတာကမိန်းမ (စ/ဆုံး) Read More

‎ဖြူစင်သောမေတ္တာ(စ/ဆုံး) ‎ကျွန်တော်နှင့်ကိုထွန်း ၁၀ တန်းကို တစ်နှစ်တည်း အတူအောင်သည် ကိုထွန်းက သချၤာဂုဏ်ထူး တစ်ဘာသာ ပါသည်။ သူက သချၤာအလွန်တော်သည်။ ကျွန်တော်က သချၤာအလွန်ညံ့သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း တွဲဖြစ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုထွန်းက သချၤာကို ကျွန်တော့်အားရှင်းပြပေးသည်။ ကျွန်တော်က စိတ်မဝင်စား။ ကျောင်းက သင်္ချာ အိမ်စာပေးလိုက်လျှင် သူ့အိမ်ကိုဝင်ပြီး သချၤာတွေကူးချခဲ့တာကို မှတ်မိသည်။ ‎ ‎“ကိုထွန်း …

ဖြူစင်သောမေတ္တာ(စ/ဆုံး) Read More