ဖြူစင်သောမေတ္တာ(စ/ဆုံး) ကျွန်တော်နှင့်ကိုထွန်း ၁၀ တန်းကို တစ်နှစ်တည်း အတူအောင်သည် ကိုထွန်းက သချၤာဂုဏ်ထူး တစ်ဘာသာ ပါသည်။ သူက သချၤာအလွန်တော်သည်။ ကျွန်တော်က သချၤာအလွန်ညံ့သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း တွဲဖြစ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုထွန်းက သချၤာကို ကျွန်တော့်အားရှင်းပြပေးသည်။ ကျွန်တော်က စိတ်မဝင်စား။ ကျောင်းက သင်္ချာ အိမ်စာပေးလိုက်လျှင် သူ့အိမ်ကိုဝင်ပြီး သချၤာတွေကူးချခဲ့တာကို မှတ်မိသည်။ “ကိုထွန်း …
ဖြူစင်သောမေတ္တာ(စ/ဆုံး) Read More
အချစ်ကျိန်စာ(စ/ဆုံး) ကျောင်းကို ဆရာလေးတစ်ယောက် ရောက်လာသည်။ ကျောင်းအုပ်ဆရာကြီး ဦးခင်ရွှေဝမ်းသာသည်။ သို့သော် ရောက်လာသည့် ကျောင်းဆရာလေးက ငယ်ငယ် ချောချော။ ရုပ်ချောချောကျောင်းဆရာလေးတွေ ရွာကိုရောက်လာလျှင် ပြဿနာတစ်ခုမဟုတ် တစ်ခုပေါ်တတ် သည်။ ထို့ကြောင့် ဆရာကြီး ဦးခင်ရွှေက သူ့လက်ထောက်ဆရာလေး ကံမြင့်မောင်ကို ဆုံးမနေရသည်။ “မင်းကိုမှာချင်တာကတော့ကွယ် … ရွာသူတွေကိုရှောင် … ကြားလား” ဆရာကြီး ဦးခင်ရွှေ၏ နောက်ဆုံးအမှာစကားဖြစ်သည်။ …
အချစ်ကျိန်စာ(စ/ဆုံး) Read More
ရွေးချယ်မှု(စ/ဆုံး) ကျွန်မခင်ပွန်းဟာ မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ကော်ဖီခွက်ကို ဘယ်လောက်တောင် တင်းတင်းဆုပ်ထားသလဲဆိုရင် သူ့လက်ဆစ်ဖြူဖြူတွေတောင် ပေါ်နေပြီ။ သူ ကျွန်မကို ကြည့်မနေဘူး။ သူ့အကြည့်တွေက ကျွန်မကို ကျော်ဖြတ်ပြီး အဝေးတစ်နေရာကိုပဲ စိုက်ကြည့်နေတယ်၊ ကျွန်မဆိုတာ အဲဒီနေရာမှာ မရှိတော့သလိုမျိုးပေါ့။ “ဆာရာ၊ နားထောင်စမ်း” လို့ သူက အေးစက်စက် လေသံနဲ့ ပြောတယ်။ “ငါ့ရဲ့ စိတ်ကျန်းမာရေးကို ငါ ဂရုစိုက်ရမယ်။ …
ရွေးချယ်မှု(စ/ဆုံး) Read More
မေတ္တာအိမ်(စ/ဆုံး) “အိုးခွဲချက်မယ် ဟုတ်လား… အေးလေ သမီးတို့သဘောပါပဲ။အမေတို့က ရပါတယ်။သမီးတို့အဆင်ပြေတဲ့နေ့ ခွဲပေါ့” အမေ့စကားဆုံးတာနဲ့ မမအေးတို့လင်မယား အိမ်ပေါ်တက်သွားတယ်။ဧည့်ခန်းထဲမှာ အမေရယ်၊ကျမရယ်ပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။ ကျမ အမေ့လက်ကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်တော့ အမေက ခေါင်းတညိတ်ညိတ်နဲ့ ကျမလက်ကိုဖွဖွလေး ပြန်ကိုင်တယ်။ “အေးလေ.. ငါ့သမီးလေး ပင်ပန်းသက်သာတာပေါ့။ မဟုတ်ရင် အေးအေးတို့ရုံးအမှီ ချက်ပြုတ်နေရတော့ ငါ့သမီးလေး မနက်အစောကြီးထနေရတာ။ညနေဆိုလည်း ပန်းခူးလိုက်ရတာတစ်မျိုး မီးဖိုချောင်ဝင်ရတာကတစ်မျိုးနဲ့ နားချိန်တောင်မရှိဘူး။တို့သားအမိဆို ထမင်းမနက်ကတည်းကချက်ထားလိုက်ရင် …
မေတ္တာအိမ်(စ/ဆုံး) Read More
နှစ်ယောက်မရှိ “ဒေါ်ကျော့မေဆုံးပြီ” ကျွန်တော် ညစာစားရန်ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် တပည့်မောင်ဝင်းကျော်က လာပြောခြင်းဖြစ်သည်။ “ဆရာ ဦးနိုးတူးအိမ်ကို သွားမှာလား” “သွားရမှာပေါ့ကွ” “ကျွန်တော်လည်း လိုက်မယ်ဆရာ” “အေး … လိုက်ခဲ့လေ … ဘာလဲကွ မင်းက မသာအိမ်ကိုလိုက်ပြီး ဖဲရိုက်မလို့လား” “ကျွန်တော်လည်း အဲဒါကို သိချင်လို့ဆရာနဲ့လိုက်မှာ” “ဘာသိချင်တာလဲ” “ဖဲရိုက်လို့ရ … မရကိုပေါ့ဆရာ” “မင်းတို့ရွာဓလေ့ မသာအိမ်ရှိရင် ဖဲက …
နှစ်ယောက်မရှိ Read More
အမြော်အမြင် “အားလုံး စုံကြပြီလား” “စုံပါပြီအဖေ” အစ်ကို အကြီးဆုံးဖြစ်သူက ဖခင်ကြီးကိုဖြေလိုက်သည်။ “ကဲ အဖေပြောတာ အားလုံးသဘောတူကြတယ်မဟုတ်လား” “တူပါတယ်အဖေ” မောင်နှမ ငါးယောက်အနက် လေးယောက်ကတညီတညွတ်တည်း ဖြေလိုက်ကြသည်။ အငယ်ဆုံး တစ်ယောက်ကတော့ မဖြေ၊ ခေါင်းကြီး ငုံ့နေသည်။ ထို့နောက် မဖြေရဲ ဖြေရဲနှင့် တိုးတိုးလေးဖြေသည်။ “သမီးတော့ ပါနိုင်မယ်မထင်ဘူးအဖေ” “အငယ်မလေး … ဘာပြောလိုက်တာလဲ” “သမီး …
အမြော်အမြင် Read More
ရိုးသားစွာကြိုးစားကြသူများ “မေမေ … ကျောင်းက ကျောင်းလခတောင်းနေပြီ။ မနက်ဖြန် နောက်ဆုံးပဲတဲ့။ မနက်ဖြန်မှ မပေးနိုင်ရင် မိဘခေါ်လာခဲ့လို့ပြောခိုင်းလိုက်တယ်။ သမီးတော့ လူကြားထဲမှာ ဒီလိုအပြောခံရတာ ရှက်လိုက်တာ မေမေရယ်” “ဟုတ်လား သမီးလေးရယ် … ဖြစ်ရလေ။ သမီးဖေဖေ ပြန်လာတော့ မေမေပြောလိုက်မယ်နော်။ ရေမိုးချိုး ထမင်းစားပြီး ကျောင်းစာလုပ် ဟုတ်လား” သမီးလေးက အခန်းထဲဝင်သွားသည်။ မကြည်ပြာတစ်ယောက် သောကရောက်နေသည်။ …
ရိုးသားစွာကြိုးစားကြသူများ Read More
မလောင်ကျွမ်းသောနှလုံးသားများ “ဆရာ ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်တွေဟာ ဓမ္မဘက်က မရပ်တည်ဘဲ၊ အဓမ္မဘက်ကနေ ရပ်တည်ရင် ဘာဖြစ်လာနိုင်သလဲဆရာ” ခရစ်စမတ်နေ့ အလုပ်ပိတ်ရက်တွင် ကျွန်တော့်အိမ်၌ အင်တာနက်လာသုံးနေသော မောင်ကျော်စွာက မေးလိုက် ခြင်းဖြစ်သည်။ “မောင်ကျော်စွာ … မင်းဘာကြောင့် ဒီမေးခွန်းကို မေးရတာလဲကွ” “လူတွေ ကိုးကွယ်အားထားပြီး လေးစားနေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ ဓမ္မဘက်ကမရပ်ဘဲ၊ အဓမ္မဘက်ကရပ်နေတာကို စိတ်မကောင်းလို့ မေးကြည့်တာပါဆရာ” “အေး မင်းမေးခွန်းကို …
မလောင်ကျွမ်းသောနှလုံးသားများ Read More
အမေ့သတ္တိ ခေါင်းတွင် အညာတဘက်ပုဝါကြမ်းကို ပတ်ထားသည့်အမေသည် ဆိုက်ကားပေါ်ကဆင်းလိုက်သည်။ ဆိုက်ကားဆရာကို သူ့ဘော်လီအင်္ကျီထဲမှ ရှုံ့ကြိုးလေးဖြင့် ချည်ထားသည့် ပိတ်အိတ်ထဲက ပိုက်ဆံထုတ်ပေး လိုက်သည်။ ကျွန်တော်က အမေ့ဆီကိုပြေးသွားပြီး “အမေကလည်း နောက်ကျလိုက်တာ … ကျောင်းတက်နေပြီ” “အေးကွယ် … ဈေးဗန်းကို စောင့်ကြည့်ပေးမယ့်သူမရှိလို့” “လာအမေ … ဆရာမကြီးရုံးခန်းကို သွားရမှာ။ ဟိုရောက်ရင် ဘာမှအထွေအထူးတွေ မပြောနဲ့နော်။ သူတို့ …
အမေ့သတ္တိ Read More
ကျွန်မနေသောရပ်ကွက် ကျွန်မတို့ ဤရပ်ကွက်ကို ပြောင်းလာသည်မှာ မကြာသေးပါ။ ဖေဖေဆုံးပြီးနောက် ကျွန်မတို့ နေထိုင်ခဲ့သည့် လိုင်းခန်းကို ပြန်အပ်လိုက်ရသည်။ ကျွန်မတစ်သက်နေခဲ့သည့် နေရာလေးဖြစ်သောကြောင့် သံယောဇဉ်ဖြစ်မိသော်လည်း ဘာတတ်နိုင်မည်နည်း။ ဤနေရာလေးသည် ကျွန်မကို တက္ကသိုလ်ရောက်သည်အထိ တာဝန်ကျေခဲ့သည်။ ယခု အလုပ်အကိုင်ရချိန်တွင် ဖေဖေက ကျွန်မတို့ကို ထားသွားသည်။ ကျွန်မနှင့်မေမေ ရပ်ကွက်လေးတစ်ခုကို ပြောင်းလာကာ ဘဝသစ်တစ်ခုကို စတင်ခဲ့ကြသည်။ https://tuckerclassesjackal.com/jhzugzkf?key=cd6690b717e62dde5db9c35d34345ebe ကျွန်မသည် …
ကျွန်မနေသောရပ်ကွက် Read More