Author: admin

အကြွေပန်း “မိစန်းဆုံးပြီ´´ ရပ်ကွက်သတင်းစကားလေးကြောင့် အချိန်မတန်ပဲ ကြွေလွင့်ရလေပေါ့ ပန်းလေးတပွင့် မိစန်း�အဖေအရက်သမားကြီး�အလုပ်မလုပ်တတ်တဲ့အမေ�ညီမလေး မယ်အိ�မောင်လေးဖိုးရှုပ် ဘဝ ဘဝတွေထဲ့ကအဖြစ်တခုမို့မဆန်းပင်မဲ့�နှလုံးသားရှိသူတိုင်း နာကျင်ခဲ့ရတဲ့အဖြစ်လေးတခုပေါ့ “မိစန်းရေ မိစန်း သွားကြစို့´´ “လာလေမိသုန် သွားကြမယ်´´ “ထမင်းစားနေတာလား ဟင် ဘာဟင်းမှမပါဘူးလား မနေ့ညနေကဝယ်လာတဲ့ကြက်ဥအကွဲတွေကကုန်ုပြီလား´´ “နေ့တိုင်းကြက်ဥကြည့်စားနေရတာမစားချင်လို့ ငပိထောင်းနဲ့စားနေတာ´´ အူဝဲဆိုကတဲ့လည်ပင်းဖက်ပေါင်းလာတာ အကြောင်းသိတွေကို သူငယ်ချင်းမိစန်းက သူမစားရချင်နေ သူအငတ်ခံပြီးမိသားစုအပေါ်�ရှာကျွေးနေတဲ့သူပေါ့ ခုလဲသူ့မိသားစုအတွက်တမင်မစားပဲ သူကရှိတာလေးနဲ့ဖြစ်သလိုစားတာ “သွားကြစို့ …

အကြွေပန်း Read More

အိမ်တွင်းတိုက်ပွဲ မောင်ကျော်စွာ ကျွန်တော့်အိမ်တွင် အမှိုက်များ လာရှင်းပေးနေသည်။ ကျွန်တော့်အိမ်တွင် အမှိုက်အဖွဆုံး သတ္တဝါလေးတွေမှာ စာကလေးတွေဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်က မနက်ခင်း လမ်းလျှောက်ထွက်လျှင် စာကြည့်ခန်း ပြတင်းတံခါးတွေကို ဖွင့်သွားလေ့ရှိသည်။ အိမ်တွင်း အနံ့အသက်ကောင်းစေရန် ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်အိမ်တွင် မရှိသည့် မနက် ၂ နာရီ ၃ နာရီ ကာလ အတွင်း ကိုရွှေစာတို့က အစွမ်းကုန် သောင်းကျန်းတော့သည်။ …

အိမ်တွင်းတိုက်ပွဲ Read More

ရင်ငိုပွဲ စုံညီပွဲတော်အတွက် အထက်တန်းကျောင်းတစ်ကျောင်းစီမှ ဖျော်ဖြေပွဲတစ်ခုစီ လာရောက် တင်ဆက်ရမည်။ ကျွန်တော်တာဝန်ခံ ကျောင်းအုပ်လုပ်သည့်ကျောင်းကို အမိန့်ရောက်လာသည်။ အကောင်းဆုံးတင်ဆက်နိုင်သည့်ကျောင်းကို ဆုလည်းပေးမည်ဟု ဆိုပါသည်။ အမှန်ဆိုရလျှင် မှတ်ညဏ်လောက် စစ်ဆေးကာ ထူချွန်သည်ဟုသတ်မှတ်ခြင်းကို သဘောမကျပါ။ယခုဖျော်ဖြေပွဲဆိုသည် ကိုတော့ စိတ်ဝင်စားမိသည်။ ဒါကလည်း ကလေးတွေရဲ့ Talent တစ်ခုကို ဖော်ထုတ်ပေးသည်ဟု မြင်မိသည်။ ဆရာ….ကျွန်မတို့ နတ်ကတော်ယိမ်း တိုက်ပေးမယ်.. ဆရာ… ဦးရွှေရိုးနဲ့ဒေါ်မိုး.. …

ရင်ငိုပွဲ Read More

ဘဝအတွက် အဆုံးအဖြတ် “ဆရာ … ဆရာ့ကို ကျွန်တော်တိုင်ပင်စရာတစ်ခုရှိလို့” ညနေကျောင်းဆင်းချိန်ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်က ရုံးခန်းတံခါးများကို ပိတ်ရန် ပြင်နေစဉ် ဆရာကိုလေးခန့်က ရုံးခန်းကို ရောက်လာပြီး ပြောခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်လည်း ပိတ်ထားသည့် ပြတင်းပေါက်တစ်ချပ်ကို ပြန်ဖွင့် လိုက်ပြီး “ဪ ကိုလေးခန့် … ဘာများလဲ” “ဆရာပြန်တော့မလို့လား” “အင်း … ပြန်တော့မလို့ပဲ … ခင်ဗျားပြောစရာရှိတယ်ဆိုလည်း …

ဘဝအတွက် အဆုံးအဖြတ် Read More

ဖခင်သောက “ကိုဖိုးနီ ဘယ်လဲဗျ။ မိုးချုပ်နေပြီ” “ဒီအချိန်အထိ သားကပြန်မလာသေးဘူးဆရာရေ။ အဲဒါ လမ်းထိပ်ထွက်ကြည့်မလို့။ ဆရာရော” သူပြောသည့်အချိန်က ၈ နာရီထိုးခါနီးပြီ။ ခုကာလက ကျွန်တော်တို့ရွာလေးတွင် ၈ နာရီသည့် ညဉ့်နက်နေပြီ။ “ကျွန်တော်က လမ်းထိပ်ဆိုင်မှာ မုန့်လေးများသွားဝယ်မလို့ဗျာ။ ဗိုက်ဆာတာနဲ့” ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် လမ်းထိပ်ကိုရောက်လာကြသည်။ မုန့်ဆိုင်တွင် ပေါင်မုန့်တစ်ထုပ်ဝယ်ပြီး ကျွန်တော်က ကိုဖိုးနီထိုင်နေသည့် အုတ်ခုံဆီသွားကာ သူ့ဘေးမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ …

ဖခင်သောက Read More

အလောင်းအစား သူငယ်ချင်းတွေဆုံကြသည့်အခါ အတိတ်အကြောင်းတွေ ပြောမကုန်နိုင်ပင်။ အထူးသဖြင့် ကျောင်းတုန်းက အကြောင်းတွေ ပြန်ပြောင်းပြောကြ လွမ်းဆွတ်ကြသည်။ အချို့က သူတို့နှင့် လွဲခဲ့ကြသော ချစ်သူတွေအကြောင်း၊ အချို့ကလည်း တစ်ယောက်မကောင်း တစ်ယောက် ပြောင်းကြသည့် အကြောင်းတွေ ရယ်ကြ မောကြနှင့် ပြောနေကြသည်။ သူတို့အထဲတွင် နှုတ်ဆိတ်နေသူတစ်ယောက်မှာ အားလုံးက ဖုန်းကြီးဟု အမည်ပြောင်ပေးထားသော လှဖုန်း ဖြစ်သည်။ လှဖုန်းသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက …

အလောင်းအစား Read More

ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖုန်းသံက မနက်ခင်းကို ရိုက်ချိုးလိုက်သည်။ မအေးချစ်က တစ်ဖက်ကိုလှည့်လိုက်ရင်း “ကိုင်လိုက်လေ … တကတဲ စောစောစီးစီး ဘယ်ကဖုန်းမှန်းလဲ မသိဘူး” ကိုသက်နှင်းက ခြင်ထောင်အပြင်ဘက်မှ ဖုန်းကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး “ဟဲလို” ဟု ပြန်ထူးလိုက်သည်။ “ဟာ … အဖေ … နိုးနေပါပြီ … အဖေ ဘယ်ကဆက်နေတာလဲ … ဪ ဟုတ်လား …

ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး Read More

လွတ်သွားတဲ့ငါး နွဲ့တင်နဲ့တော့ ခက်တာပါပဲအေ…�ဟိုတစ်နေ့က ပန်းသတင်းက ဝယ်လာတဲ့ အထည် မကြိုက်တော့လို့တဲ့။တကယ်ပဲ…ဘယ်သူကဘာပြောလိုက်လဲတော့ မသိဘူး။အဲဒါကို..ဟိုသူ့လိုက်ရောင်း သည်သူ့လိုက်ရောင်းနေတယ်ဆိုလို့ ငါပြန်ဝယ်လာလိုက်တယ်။ဒီနွဲ့တင်ကတော့ စိတ္တဇပဲ။´´ ချိုင်းကြားညှပ်လာတဲ့ ကြွပ်ကြွပ်အိတ်အထုတ်တစ်ခုကို စားပွဲပေါ်ပစ်တင်ပြီး အမေကထိုင်ခုံမှာဝင်ထိုင်တယ်။ခုံတစ်လုံးမှာထိုင်ပြီး စာဖတ်နေတဲ့ မိငယ်ကကြွပ်ကြွပ်အိတ်ကိုဖြည်ပြီး အထဲမှအထည်စတစ်ခုကိုထုပ်ယူလိုက်တယ်။ “ဟယ်…လှလိုက်တာ�ထောပတ်စိမ်းရောင်လေး၊ လက်ကော်ချိတ်လေးတော့!�ဒီလောက်လှတဲ့အဆင်လေးကို တီနွဲ့လေးဘာလို့ မကြိုက်ရတာလဲ´´ သူ့ခါးမှာတင်ပြီး မိငယ်ပြောတော့ ကျမ ခပ်လာတဲ့ သောက်ရေတစ်ခွက် အမေကို ကမ်းပေးရင်းကြည့်မိတယ်။�ထောပတ်စိမ်းအခံရောင်ထဲမှာ ခဲဖျော့ရောင်ချိတ်လိုင်းလေးနဲ့ …

လွတ်သွားတဲ့ငါး Read More