ဆင်းရဲလို့ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၅၀ ခန့်က ဖတ်ခဲ့ဖူးသော တူရကီပုံပြင်ဇာတ်လမ်းလေး တစ်ခုဖြစ်သည်။ မှတ်မိသမျှပြန်ရေးပြရလျှင် မိသားစုတစ်စုရှိသည်။ လင်မယားနှစ်ယောက်နှင့် သူတို့၏ ကလေးသုံးယောက်ဖြစ်သည်။ ဆင်းရဲသဖြင့် ဘဝအတွက် ခက်ခဲစွာ ရုန်းကန်နေကြရသူများလည်းဖြစ်သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူမှာ ကျန်းမာရေးမကောင်းသဖြင့် သူ့ကိုဆေးကုသနေရသည်နှင့် ဝင်ငွေမှာ လုံလောက်သည်မရှိ။ လူမမာကလည်း အိပ်ရာက မထနိုင်သည့် အခြေအနေဖြစ်လာသည်။ နောက်ဆုံးသူသည် မိသားစုကို ခွဲခွာပြီး ဆင်းရဲခြင်းဝဋ်ကပါ …
ဆင်းရဲလို့ Read More
စိတ်ချခဲ့မည် “ဖေဖေ … အစ်ကိုတို့အိမ်က ဖေဖေ့ကို ထမင်းစားဖိတ်ချင်လို့တဲ့” ဦးအေးမောင် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ “ဟင် သမီးရေ တကယ်လား” “တကယ်ပေါ့ ဖေဖေ” “ဟိုကွယ် … ဖေဖေမသွားချင်ပါဘူး” “ဘာဖြစ်လို့လဲ ဖေဖေ” “သူတို့က သူဌေးတွေ မဟုတ်လား။ ပြီးတော့ သမီးတို့ချင်းကလည်း လက်ထပ်ကြသေးတာမဟုတ်ဘူး။ စေ့တောင်မစေ့စပ်ရသေးဘူး” “ဒါပေမဲ့ ဖေဖေ သူတို့က သမီးတို့ကို အသိအမှတ်ပြုပါတယ်။ …
စိတ်ချခဲ့မည် Read More
ဖေဖေမကြိုက်လို့ ကျွန်မ အသက် ၁၀ နှစ် တစ်နေ့တွင် ကျွန်မကိုကျောင်းသို့ မေမေလိုက်ပို့သည်။ လမ်းထဲက အစ်မတစ်ယောက်က ဘောင်းဘီရှည်လေး ဝတ်ထားသည်။ ထိုအစ်မက ကောလိပ်ကျောင်းတက်နေသူဖြစ်သည်။ ကျွန်မက မေမေ့ကို “မေမေ သမီးဘောင်းဘီရှည်လေး ဝတ်ချင်လိုက်တာ” ဟု ပူဆာသည်။ မေမေက တူးတူးခါးခါး “အို မဖြစ်ပါဘူး … ဘောင်းဘီဝတ်လို့ မဖြစ်ပါဘူး” “ဘာဖြစ်လို့လဲမေမေ” “သမီးဖေဖေက …
ဖေဖေမကြိုက်လို့ Read More
ဒေါသပတ်လည်(စ/ဆုံး) ကျောင်းအုပ်ဆရာမကြီး ဒေါ်သူဇာထိပ်တင်ဌေးတစ်ယောက် တိုက်ပေါ်က ခံညားစွာဖြင့် ဆင်းလာသည်။ သူ့နောက်မှ အိမ်ဖော်မလေးက သိန်းချီတန်သည့် လက်ကိုင်အိတ်နှင့် ပဝါလေးကို ကြောက်ရွံ့စွာကိုင်လာသည်။ “ခင်မေ” “ရှင်…မေမေကြီး” “ကိုကို နိုလာရင် သောက်ရအောင်…နွားနို့ကို နွေးနွေးလေးကြိုပြီးတော့ ပြင်ပေထား…ညနေကျရင် ၅ နာရီလောက်မှ ပြန်ရောက်မယ်။ သားနဲ့သမီးကို သွားနှိုးလိုက်တော့” “ဟုတ်ကဲ့ မေမေကြီး” ဒေါ်သူဇာထိပ်တင်ဌေးက လက်ကိုင်အိတ်နှင့် ပဝါကိုလှမ်းယူပြီး အိမ်ဝင်းအပြင်တွင် …
ဒေါသပတ်လည်(စ/ဆုံး) Read More
မရွာပါနဲ့မိုးရယ်(စ/ဆုံး) မနက်တိုင်း ကျွန်တော်လမ်းလျှောက်သည့် လမ်းမကြီးတစ်ခုဘေးတွင်း ဆောက်လုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် တိုက်တစ်တိုက်ရှိသည်။ တိုက်က ဖောင်ဒေးရှင်းချရုံသာရှိသေးသည်။ တိုက်ရှေ့တွင် တဲလေးတစ်လုံးရှိသည်။ အစောင့်တဲလေးဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် ဤတိုက်ရှေ့သို့ရောက်လျှင် အစောင့်တဲထဲမှ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်က အမှိုက်တွေထွက်လှည်း နေတတ်သည်။ တဲဘေးမှ သရက်ပင်ကြီးက အရွက်တွေကို သူကောက်သည်။ စုပြီးတော့ မီးရှို့နေတတ်သည်။ https://tuckerclassesjackal.com/jhzugzkf?key=cd6690b717e62dde5db9c35d34345ebe သူ့အစောင့်တဲလေးဝန်းကျင်က ပြောင်ရှင်းနေတတ်သည်။ “ဆရာ…ဒီနေ့နောက်ကျတယ်” သူက ကျွန်တော့်ကို …
မရွာပါနဲ့မိုးရယ်(စ/ဆုံး) Read More
တုံ့လှည့်မေတ္တာ(စ/ဆုံး) ရွာဦးကျောင်းဆရာတော် နာမကျန်းဖြစ်သည်ကြားသဖြင့် သတင်းမေးရန် ဘုန်းကြီးကျောင်းကို လာခဲ့သည်။ လမ်းတွင် ဦးကြူးထော်နှင့်တွေ့သည်။ “ဦးလေး ဘယ်လဲဗျ” “ဆရာရော” “ကျွန်တော် ဘုန်းကြီးကျောင်းကိုသွားမလို့။ ဆရာတော်နေမကောင်းဘူကြားလို့” “ကျွန်တော်လည်း အတူတူပဲ” ကျွန်တော်နှင့်ဦးကြူးထော်တို့ စကားတပြောပြောနှင့် ဘုန်းကြီးကျောင်းကို ရောက်လာကြသည်။ ကျောင်း ဝင်းထဲအဝင်တွင် ကပ္ပိယကြီး ဦးမာဒင်နှင့်တွေ့သည်။ https://tuckerclassesjackal.com/jhzugzkf?key=cd6690b717e62dde5db9c35d34345ebe “ဦးမာဒင် … ကျွန်တော်တို့ ဆရာတော်ကို လာကြည့်တာ” …
တုံ့လှည့်မေတ္တာ(စ/ဆုံး) Read More
” ချစ်လျှက်ခွဲခွါ “(စ/ဆုံး) ” ဒေါ်ပွင့်နီ ” သဘောကောင်း၍ ရက်ရောသော၊ ဖော်ရွေသော ဒေါ်ပွင့်နီကို လူတိုင်းချစ်ကြလေသည်။ဒေါ်ပွင့်နီ၏ သနားတတ်မှု၊စေတနာကောင်းမှုတို့သည် ဒေါ်ပွင့်နီတို့ရွာ၌ ပြောစမှတ်တွင်ရလေသည်။ ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက ခင်ပွန်းကွယ်လွန်ရှာခဲ့သူ ဒါ်ပွင့်နီသည် သားသမီးသုံးယောက်အား မျက်နှာမငယ်ရအောင်ရှာဖွေကျွေးမွေးခဲ့လေသည်။သားသမီးသုံးယောက်ထဲမှ အလိမ္မာဆုံး၊ သိမ်မွေ့ဆုံး၊အနေအေးဆုံးသော သမီးကြီးဖြစ်သူကို ဒေါ်ပွင့်နီ အချစ်ပိုခဲ့ရသည်။အားကိုးမိခဲ့သည်။သားသမီးတွေအိမ်ထောင်ကျတော့ဒေါ်ပွင့်နီ သမီးကြီးဖြစ်သူနှင့်လိုက်နေပါသည်။ https://tuckerclassesjackal.com/jhzugzkf?key=cd6690b717e62dde5db9c35d34345ebe တီတီတာတာပြောတတ်သောမြေးလေးတွေရလာတော့ ဒေါ်ပွင့်နီ၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ သံယောဇဉ်မှာ …
” ချစ်လျှက်ခွဲခွါ “(စ/ဆုံး) Read More
အပြစ်ရှိသူ(စ/ဆုံး) “မောင် မအိပ်သေးဘူးလားဟင်” တီဗီထိုင်ကြည့်နေသော ယောက်ျားဖြစ်သူကို ဇနီးသည်က မေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ယောက်ျားက တီဗီကို ပိတ်လိုက်ပြီး “မောင် သွားတိုက်ပြီးတော့ လာခဲ့မယ်” ဟုပြောကာ ရေချိုးခန်းထဲဝင်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင် အိပ်ခန်း ထဲရောက်လာပြီး မီးမှိတ်သွားသည်။ “မောင်” “ပြော” “ဝေ့မှာ အပြစ် ရှိနေသလားဟင်” “ဝေ့စကားက အဆန်းပဲ …. ဘာဖြစ်လို့ မေးတာလဲ” “ဘာရယ်မဟုတ်ပါဘူး …
အပြစ်ရှိသူ(စ/ဆုံး) Read More
“သေကံမရောက်”(စ/ဆုံး) လူ့လောကကြီးထဲမှာ နေထိုင်ရစဥ်တလျှောက်လုံး ၊ သေဖို့အကြောင်းအရာများဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ သူ့အချိန်မကျသေးလို့ ၊ တနည်းအားဖြင့်သေဖို့အချိန်မကျရောက်သေးလို့ လွတ်မြောက်လာရတဲ့အကြောင်းအရာများကိုပြောပြချင်ပါတယ်၊ ကျွန်မ ၅ နှစ်သမီးအရွယ်လောက်တုန်းကဖေဖေတာဝန်ကျရာ ကသာမြို့မှာနေထိုင်ကြစဥ်ကအဖြစ်အပျက်လေးပါ၊ ကျွန်မနဲ့ညီမလေးဖြူဖြူတို့အိမ်ရှေ့မှာဆော့ကစားနေကြစဥ် ၊ ဖေဖေကအပြင်ကပြန်လာပြီး ကျွန်မတို့ညီအမနှစ်ယောက်ကိုသူ သကြားလုံးဝယ်လာလို့စားဖို့ပေးလိုက်ပါတယ်၊ အဲဒီတုန်းကသကြားလုံးကခုခေတ်လိုလှလှပပထုတ်ပိုးထားတဲ့ပုံစံမျိုးမဟုတ်ဘဲ ၊ လောက်စာလုံးအရွယ်လောက်ရှိတဲ့လုံးလုံးဝိုင်းဝိုင်းကိုပလပ်စတစ်နဲ့ လုံးပတ်ထားတာမျိုးပါ၊ ကျွန်မနဲ့ညီမလေးတို့ကသကြားလုံးစားရလို့ပျှော်ရွှင်ပြီး၊ https://tuckerclassesjackal.com/jhzugzkf?key=cd6690b717e62dde5db9c35d34345ebe ပလပ်စတစ်ကိုဖြေပြီး ပါးစပ်ထဲပစ်သွင်းပြီးဆော့နေကြပါတယ်၊ ခဏအကြာမှာတော့သကြားလုံးကြီးကကျွန်မလည်ချောင်းမှာတစ်နေပြီး ၊ လည်ချောင်းထဲမှအောက်လည်းမကျ ၊ …
“သေကံမရောက်”(စ/ဆုံး) Read More
“မထားရက်ခဲ့သော်လည်း”(စ/ဆုံး) ကျွန်မဘယ်ရောက်နေတာလည်း၊ ကျွန်မမျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့အမှောင်ထုကဖုံးလွှမ်းနေတယ်၊ မှောင်မှောင်မည်းမည်းထဲမှာကျွန်မလမ်းလျှောက်နေတာလား၊ ခန္ဓာကိုယ်ကပေါ့ပါးနေတယ် ၊ ခုနကမောနေတာတွေ၊ အားနည်းလို့အသက်ရှုမဝတာတွေမဖြစ်တော့ဘူး၊ နေလို့ကောင်းလိုက်တာ၊ အသက်ရှုလို့ကောင်းနေတာနဲ့ ကျွန်မအကြောင်းပြန်တွေးလိုက်တော့ ၊ သတိရပြီ ၊ ကျွန်မနံမည်က မော်မော် ပါ၊ ရင်းနှီးတဲ့သူငယ်ချင်းတွေကတော့ မော်လေး လို့ခေါ်ကြပါတယ်၊ ကျွန်မကကျောင်းဆရာမတဦးပါ၊ ကျွန်မမှာချစ်ရတဲ့ ယောကျာ်းနဲ့ သားတယောက်၊ သမီးတယောက်ရှိပါတယ်၊ ယောကျာ်းနဲ့သားကအင်ဂျင်နီယာတွေမို့ ရွာထဲကအိမ်တွေဆောက်လိုက် ၊ တိုက်ဆောက် ၊ဘုန်းကြီးကျောင်းတွေမှာဇရပ်ဆောက်စတဲ့ …
“မထားရက်ခဲ့သော်လည်း”(စ/ဆုံး) Read More