အမေ့အိမ်ကလေး ကျွန်မ မှတ်မိပါသေးတယ်။ မိုးရာသီရဲ့ ညနေခင်းတွေဆို အမေ့အိမ်ကလေးရဲ့ သွပ်မိုးပေါ်ကျတဲ့ မိုးပေါက်သံတွေက သီချင်းတစ်ပုဒ်လိုပါပဲ။ အိမ်ကလေးက သစ်သားအိမ်အိုလေး ဖြစ်ပေမဲ့ အမေ လူးထားတဲ့ သနပ်ခါးနံ့သင်းသင်းလေးရယ်၊ မီးဖိုချောင်က ထွက်လာတဲ့ ထမင်းရည်ပူနံ့လေးရယ်နဲ့ အမြဲတမ်း နွေးထွေးနေခဲ့တာပါ။ “သမီးလေး… ထမင်းစားရအောင်” ဆိုတဲ့ အမေ့ရဲ့ ခေါ်သံဟာ ကျွန်မဘဝရဲ့ အလုံခြုံဆုံး ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ အဖေမရှိတော့ကတည်းက …
အမေ့အိမ်ကလေး Read More
**တရားမဝင်မယား၏ နောင်တ** **အခန်း (၁) – ရွေးချယ်ခဲ့မိတဲ့ လမ်းမှား** ကျွန်မ နာမည်က သန္တာပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က ကျွန်မဟာ ဘဝကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ ဖြတ်သန်းနေတဲ့ ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းလေးတစ်ယောက်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကိုမင်းထက်နဲ့ ဆုံခဲ့တဲ့နေ့ကစပြီး ကျွန်မရဲ့ ကမ္ဘာကြီးက ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။ ကိုမင်းထက်က ကျွန်မထက် အသက် ၁၀ နှစ်လောက်ကြီးပြီး ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်တဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်ပါ။ …
**တရားမဝင်မယား၏ နောင်တ** Read More
အောင်မြတ်သာနှင့်မြေကြီးထဲကငိုကြွေးသံ(စ-ဆုံး)ဇေယန(ရာမည)“ ယောင်္ကျားရင့်မာကြီးနှစ်ယောက်က သရဲခြောက်ခံ ထိပြီးမေ့လဲရတယ်တဲ့… လူကြားလို့တောင်မကောင်းဘူးကွာ”ငဆန်းရဲ့ မထိတထိစကားကြောင့် ဖိုးကတုံးက အရက်ခွက်ကို စားပွဲပေါ်ပြန်ချလိုက်ပြီး“ ယောင်္ကျားလေးက သရဲမကြောက်ရဘူးလို့ မင်းတို့ကိုဘယ်သူပြောလဲ… မင်းတို့က မကြုံဖူးလို့ ဒီစကားပြောတာကိုးကွ”“ ဟားဟား ဖိုးကတုံးရယ်.. ငါတို့က သရဲမကိုတွေ့ရင် အနားကပ်ပြီး ရည်းစားစကားပြောပစ်လိုက်မယ်.. ဒါနဲ့ သရဲမလေးက ဆယ်ကျော်သက်လေးလား ဟဲဟဲ”ငဆန်းစကားကို ဖိုးကတုံးနဲ့ ကြွက်နီတို့ အဖက်မလုပ်တော့ပဲ ပုလင်းထဲက လက်ကျန်အရက်ကိုသာ …
အောင်မြတ်သာနှင့်မြေကြီးထဲကငိုကြွေးသံ(စ-ဆုံး) Read More
မြွေမင်းသမီး နွယ်နီ(စ-ဆုံး) လွန်ခဲ့သည့် အနှစ်သုံးဆယ်ခန့်ကဖြစ်ပါသည်။ညောင်ဦးမြို့နယ်အတွင်းတွင် သံတွင်းရွာ ဟုအမည်ရသည့် ရွာတစ်ရွာရှိသည်။ ထိုရွာသည်လူနေအိမ်ခြေသိပ်မများသော ရွာငယ်ကလေးတစ်ရွာသာဖြစ်သည်။ ရွာအနီးတွင် ထန်းပင်တောကြီးရှိပြီး ထိုရွာမှရွာသားအများစုမှာ ထန်းနှင့်ပက်သက်သည့် ထန်းရည်လုပ်ငန်း၊ ထန်းလျက်ချက်သည့်လုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်ကြသလို အချို့ကလဲ ဆီးပင်များစိုက်ပျိုးခြင်းနှင့် မန်ကျည်းနှင့်ပက်သက်သည့် လုပ်ငန်းများကိုလုပ်ကိုင် အသက် မွေးနေထိုင်ကြသည်။ ထိုဒေသသည် မိုးခေါင်ရေရှားဒေသဖြစ်သဖြင့် စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းများမှာ မိုးတွင်းနှင့် ဆောင်းဦးလောက်တွင်သာလုပ်ကိုင်ကြပြီး နွေအခါတွင်တော့ အလုပ်အကိုင်သိပ်မရှိကြပေ။ ထိုအခါ ညောင်ဦးမြို့အတွင်းသွားရောက်ကာ …
မြွေမင်းသမီး နွယ်နီ(စ-ဆုံး) Read More
အမေအိုအလွမ်း မီးဖိုချောင်ထဲက ထွက်လာတဲ့ ထင်းမီးခိုးနံ့သင်းသင်းလေးနဲ့အတူ တံမြက်စည်းလှည်းသံဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ငယ်ဘဝမနက်ခင်းတိုင်းကို နှိုးဆော်ခဲ့တဲ့ အသံတွေပါ။ ကျွန်တော်တို့ သားအမိနှစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝက ဆင်းရဲလွန်းပါတယ်။ အဖေက ကျွန်တော် မျက်စိမဖွင့်ခင်ကတည်းက ဆုံးပါးသွားခဲ့တာမို့ အမေဟာ ကျွန်တော့်အတွက် အဖေရော အမေပါ ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ အမေ့ရဲ့ လက်ဖဝါးတွေက ကြမ်းတမ်းနေပေမယ့် ကျွန်တော့်ပါးပြင်ကို လာပွတ်သပ်တိုင်း အဲ့ဒီလက်တွေလောက် နွေးထွေးလုံခြုံတဲ့အရာ လောကမှာ …
အမေအိုအလွမ်း Read More
အပယ်ခံရတဲ့မိဘ အခန်း (၁) ကျွန်မ နိုးလာတော့ အပြင်မှာ နှင်းစကလေးတွေ ဝေနေတုန်း။ အသက် ၆၀ ကျော်လာတဲ့ အရိုးအဆစ်တွေက အေးရင် နာတတ်တာမို့ အိပ်ရာက ထရတာ အတော်လေး ခက်ခဲလှပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ပြုံးနေမိတယ်။ ဒီနေ့က ကျွန်မရဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသားလေး ‘ဟိန်းထက်’ ရဲ့ မွေးနေ့လေ။ “သားကြီး… ထတော့လေ၊ အမေ သားကြိုက်တဲ့ မုန့်ဟင်းခါး ချက်ထားတယ်”
အပယ်ခံရတဲ့မိဘ Read More
ကျွန်မသည်သာ တရားခံ စာရေးသူ-ကိုလူအေး “မိုးနွေး… ရှင်က ကျွန်မအတွက် အရာရာပဲ” လို့ သူပြောခဲ့ဖူးတယ်။ အဲ့ဒီစကားလုံးတွေကြားမှာ ကျွန်မ သာယာခဲ့မိတာ ကျွန်မဘဝရဲ့ အကြီးမားဆုံး အမှားတစ်ခုဖြစ်လာမယ်လို့ အဲ့ဒီတုန်းက မတွေးခဲ့မိဘူး။ ကျွန်မ နာမည်က မိုးနွေး။ အသက် ၂၄ နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ နုပျိုမှုနဲ့ လှပမှုတွေကို ကိုကို့ဆီမှာ ပုံအောပြီး ပေးဆပ်ခဲ့တယ်။ ကိုကိုဆိုတာက …
ကျွန်မသည်သာ တရားခံ Read More
ဦးရဲ့ ကမ္ဘာငယ် ထိုနေ့က မိုးက သည်းသည်းမည်းမည်း ရွာနေသည်။ ရန်ကုန်ရဲ့ ညနေခင်း အလုပ်ပြန်ချိန်မို့ ကားတွေကလည်း ပိတ်၊ လမ်းဘေးက မှတ်တိုင်မှာလည်း လူတွေက ပြည့်နှက်နေသည်။ ကျွန်မကတော့ ထီးမပါလာသဖြင့် စာအုပ်အိတ်လေးကို ခေါင်းပေါ်မိုးရင်း ချမ်းတုန်နေခဲ့ရသည်။ ထိုစဉ် အနက်ရောင် SUV ကားလေးတစ်စီး ကျွန်မရှေ့မှာ အသာအယာ ရပ်တန့်သွားသည်။ မှန်တံခါး ပွင့်လာပြီးနောက် မြင်လိုက်ရသည်က …
ဦးရဲ့ ကမ္ဘာငယ် Read More
အဖေပေးတဲ့ လက်ဆောင် အခန်း (၁) – ကျဉ်းမြောင်းသော လောက ကျွန်တော့်နာမည် “အောင်သူ” ပါ။ ငယ်ငယ်ကတည်းက ကျွန်တော်ဟာ ကိုယ့်ဘဝကိုယ် အားမလိုအားမရ ဖြစ်ခဲ့သူတစ်ယောက်ပါ။ အဖေက မြို့စွန်က ရပ်ကွက်လေးထဲမှာ ဖိနပ်ချုပ်သမားတစ်ယောက်အဖြစ် ဘဝကို ရုန်းကန်ခဲ့တာ။ ကျွန်တော် ကျောင်းသွားရင် အဖေ့လက်မှာ ဖိနပ်ကော်နံ့တွေ၊ ဖုန်မှုတ်တွေနဲ့ အမြဲပေပွနေတတ်တယ်။ “အောင်သူ… အဖေ ရှာထားတဲ့ …
အဖေပေးတဲ့ လက်ဆောင် Read More
သူများမယားကိုပြစ်မှားမိတဲ့ကံ ဦးမင်းခေါင်သည် အစိုးရဌာနတစ်ခု၏ သြဇာညောင်းသော အကြီးအကဲဖြစ်သည်။ ခန့်ညားသော ရုပ်ရည်နှင့် ပြည့်စုံသော စည်းစိမ်ရှိသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရောင့်ရဲမှု မရှိပေ။ တစ်နေ့တွင် သူ၏ ဌာနသို့ မေနှင်းဆိုသည့် အမျိုးသမီးသစ်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်။ မေနှင်းမှာ အိမ်ထောင်ရှိသူဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနှင့် လှပမှုက ဦးမင်းခေါင်၏ အိပ်ပျော်နေသော ကာမစိတ်ရိုင်းများကို နှိုးဆွလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဦးမင်းခေါင်သည် …
သူများမယားကိုပြစ်မှားမိတဲ့ကံ Read More