ခိုနားရာ(စ/ဆုံး)

ခိုနားရာ(စ/ဆုံး) မောင်သာလိ၏မိဘများသည်၊ဝမ်းထမ်းများဖြစ်ကြပါသည်။ဖခင်ကနယ်စုံနေရာစုံ၊ဟိုပြည်နယ်ပြောင်းဒီတိုင်းပြောင်းနေရာစုံပြောင်းနေခဲ့ရသော၊ပြည်ထောင်စုသားတို့၏၊အထက်တန်းပြကျောင်းဆရာကြီး၊မိခင်မှာမောင်ခေါ်ရာလိုက်ခဲ့ရသော၊မှတ်ပုံတင်စကားနှင့်ပြောရလျှင်မှီခိုဖြစ်ပါ၏။ မွေးရပ်မြေရှိခဲ့လို့သာ၊အခြေချနေထိုင်နိုင်ပေမဲ့၊စီးပွားဥစ္စာ အဖတ်မတင်ပါ။ ပြောလိုသည်မှာ၊သားသမီးသုံးယောက်တော့မွေး၏။ ဥစ္စာမစုမိပါ။သို့သော်လည်း၊အမအလတ်ကိုဘွဲ့ရသည်အထိ၊ကျောင်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး၊အကိုကြီးကိုဘတုတ်နှင့် အငယ်ဆုံးမောင်သာလိကိုတော့၊ဆယ်တန်းအောင်သည်အထိကျောင်းထားပေးနိုင်ခဲ့ပါသည်။ မောင်သာလိက၊ကိုယ်အားကိုယ်ကိုးပြီး၊ပြင်ပဝိဇ္ဇာ ဖြေခဲ့လို့ ဘွဲ့ရခဲ့ပါသည်။သို့သော်ဝန်ထမ်းတော့မဖြစ်ခဲ့ပါ။ ဘဝအခြေခံအစက၊ပန်းခင်းသောလမ်းမဟုတ်သည်တော့သေချာပါသည်။အရင်းအနှိးမရှိကိုယ်လက်ကိုယ်ခြေကိုသာအားကိုးပြီး ဘဝအခြေစခဲ့ရသည်။ သို့သော်အကိုကြီးက ကံကောင်းပါသည်။ လုပ်ငန်းရှင်၏၊သမီးကညာနှင်အိမ်ထောင်ကျပြီး၊ အခုဆိုရင်လုပ်ငန်းရှင်ဖြစ်၍၊တောင်ငူမြို့တွင်၊ မုန့်ဟင်းခါးအခြောက်လုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်၊အောင်မြင်နေသူဖြစ်၍၊သူဌေးကိုဘတုတ် ဆိုလျင်မသိသူမရှိပါ။ အမလတ်၏အမျိုးသားက၊ရဲမှူးဖြစ်၍၊ဘွဲ့ရပညာတတ်ဖြစ်သောအမလတ်ပင်လျှင်၊မှီခိုဖြစ်၍၊ရဲမှူးသွားရာ တမြို့ပြီးတမြို့ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ရသဖြင့်အခြေမကျ၊ အိုးအိမ်အတည်တကျမရှိသေးပါ။ သားငယ်မောင်သာလိ၊ကျွန်တောကတော့ ပြင်ဦးလွင်မြို့တွင်ပန်းစိုက်ရင်း၊ရှမ်းမလေး နန်းထွေးခမ်းနှင့်အိမ်ထောင်ကျပြီး၊အခုဆိုလျှင်အငယ်ဆုံးသမီးလေးမှတပါး၊အကြီးနှစ်ယောက်တောင်အိမ်ထောင်ကျသွားပါပြီ။ ရွာပေါင်းတရာကျော်ဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသော ပြင်ဦးလွင်မြို့ကား၊ရွာတိုင်းလိုလို၊ယာနှင့်အိမ်တစပ်ထည်းရှိနေကြသည်။ဆိုလိုသည်မှာယာခင်းထဲတွင် အိမ်များဆောက်ထားကြပါသည်။ မောင်သာလိတို့အိမ်သည်လည်း၊ပြင်ဦးလွင်စတိုင်၊ အုတ်ပွဖြင့်တည်ဆောက်ထားသောခေါင်ပြန့်ပြန့်၊ တထပ်အိမ်ကလေးသာဖြစ်ပါသည်။သို့သော် …

ခိုနားရာ(စ/ဆုံး) Read More

လင်ရှိဇနီး၏ နောက်ဆုံးအမှား

လင်ရှိဇနီး၏ နောက်ဆုံးအမှား စာရေးသူ-ကိုလူအေး ဧရာဝတီမြစ်ကမ်းဘေးက “ညောင်ပင်သာ” ဆိုတဲ့ ရွာကလေးဟာ မိုးရာသီမှာ စိမ်းစိုပြီး သာယာလွန်းလှပါတယ်။ သုတဟာ သူရေးလက်စ ဝတ္ထုအတွက် စိတ်ကူးသစ်တွေ ရှာဖွေဖို့ ဒီရွာလေးကို ရောက်ရှိလာခဲ့တာပါ။ တစ်နေ့ညနေမှာတော့ မြစ်ကမ်းဘေးက ညောင်ပင်ကြီးအောက်မှာ မိုးခိုနေရင်း ထီးတစ်ချောင်းနဲ့ လျှောက်လာတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ သူမကတော့ မေ ပါ။ သူမရဲ့ မျက်နှာက …

လင်ရှိဇနီး၏ နောက်ဆုံးအမှား Read More

တဏှာရဲ့သားကောင်

တဏှာရဲ့သားကောင် စာရေးသူ-ကိုလူအေး ရှမ်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်းက ဝေးလံသီခေါင်တဲ့ “ပန်ဆန်း” ဆိုတဲ့ တောင်ပေါ်မြို့လေးဟာ ဆောင်းဦးပေါက်ချိန်ဆိုရင် နှင်းမြူတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေတတ်ပါတယ်။ ဒီမြို့လေးရဲ့ အစွန်အဖျားမှာ တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်တဲ့ အသက် ၆၀ အရွယ် ဦးမြတ်သိန်း ဟာ အငြိမ်းစား သစ်တောဝန်ထမ်းဟောင်းတစ်ဦးပါ။ သူဟာ ဇနီးနဲ့ သားသမီးမရှိဘဲ အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်တတ်သူ ဖြစ်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာတော့ တစ်ခါတစ်ရံ …

တဏှာရဲ့သားကောင် Read More

ဖောက်ပြန်သူ၏ဝဋ်ကြွေး

ဖောက်ပြန်သူ၏ဝဋ်ကြွေး ” ဆရာ….သမီးကိုဒီတစ်ခုတော့ဖြစ်အောင်ကူညီပေးပါ….နောက်လည်းအပေးအယူမျှစေရမယ်….” ” ကျုပ်ကလည်း မပိုင်ရင်ခြင်တောင်မရိုက်ဘူး….ကျုပ်အလုပ်ကျုပ်လုပ်မယ်….. မင်းသာဂတိတည်ပါစေ….ဟားဟား…. ” ” သေတော့မသေစေနဲ့နော်ဆရာ…. သေတာထက်စာရင်ဒီတိုင်းလေးကပိုပြီး ကျေနပ်စရာကောင်းလားလို့ပါ….အိမ်ထောင်ကွဲအောင်လုပ်ပေး…” ” အေးပါငါသိပါတယ်….ကဲအဲကောင်မရဲ့ပုံရယ်၊နာမည်ရယ်နေ့နံရယ်ဘဲ ငါ့ကိုတိတိကျကျပြော….” ” မြတ်ဖူးစုံတဲ့…. ကြာသပတေးသမီး….” ” အေးရပြီ….တစ်လလောက်စောင့်ကြည့်နေလိုက်…. ဟိုကောင်မအကောင်းတိုင်းရှိနေသေးရင် ငါ့လည်လာဖြတ်လှည့်….အေးနင်ဖြစ်စေချင်တဲ့အတိုင်းဖြစ်သွားပြီနင်ကျေနပ်ပြီဆိုရင်တော့ …ဟင်းဟင်း….” ” အေးပါ…ဖြစ်အောင်သာလုပ်စမ်းပါ….ငါပြန်ပြီဒါဘဲ….” ” ဟင်းဟင်းဟင်း…..” နွယ်ရုံက လူအိုကြီးကိုမျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး ကပိုကရိုဖြစ်နေသောဆံပင်နှင့်အဝတ်အစားများကို …

ဖောက်ပြန်သူ၏ဝဋ်ကြွေး Read More

ခွေးဇာတ်ခင်းသောသမီး(စ/ဆုံး)

ခွေးဇာတ်ခင်းသောသမီး(စ/ဆုံး) မူရင်းရေးသူ ဆရာလူချော (Handsome) လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း (၂၀) ခန့်က… မြို့စွန်က တဲစုတ်လေးတစ်ခုထဲမှာ ဦးဘုန်းတစ်ယောက် ဒူးတုန်အောင် အလုပ်လုပ်နေခဲ့ရသည်။ သူ့ဇနီးက မွေးဖွားပြီးစမှာပင် ဆုံးပါးသွားခဲ့သဖြင့် ရင်ခွင်ပိုက်သမီးလေး ‘နွယ်’ ကို ကြည့်ရင်း သူ မျက်ရည်ကျခဲ့ဖူးသည်။ “သမီးလေး… နင့်အမေ မရှိပေမယ့် အဖေရှိတယ်။ အဖေ ရှိသရွေ့တော့ နင့်ကို လောကအလယ်မှာ …

ခွေးဇာတ်ခင်းသောသမီး(စ/ဆုံး) Read More

အညှာလွယ်သောမိန်းကလေး(စ/ဆုံး)

အညှာလွယ်သောမိန်းကလေး(စ/ဆုံး) စာရေးသူ-ကိုလူအေး မြတ်နိုးဝေဆိုတာ မိုးစက်လေးတွေ မြေခတာကိုကြည့်ပြီးတောင် ငိုတတ်တဲ့ နူးညံ့လွန်းသူလေးပါ။ သူမရဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေးထဲကို “မင်းသန့်” ဆိုတဲ့ လူငယ်လေး ရောက်လာတဲ့နေ့ဟာ မိုးဖွဲလေးတွေ ရွာနေတဲ့ ညနေခင်းတစ်ခုပေါ့။ မင်းသန့်က သူမကို ထီးလေးမိုးပေးရင်း “စိုကုန်မယ်၊ ဂရုစိုက်ဦး” လို့ ပြောလိုက်တဲ့ စကားတစ်ခွန်းဟာ မြတ်နိုးရဲ့ နှလုံးသားတံခါးကို ခေါက်လိုက်သလိုပါပဲ။ သူမဟာ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ကြင်နာမှုအသေးအမွှားလေးအပေါ်မှာတင် …

အညှာလွယ်သောမိန်းကလေး(စ/ဆုံး) Read More

အလောင်းပြင်တဲ့ ည” (စ/ဆုံး)

” အလောင်းပြင်တဲ့ ည” (စ/ဆုံး) ညကား မျိုသိပ်မှုတစ်မျိုးဖြင့် ရေငုံနှုတ်ပိတ် လျက် ရှိလေသည်။ အပြာဖျော့ဖျော့ကောင်းကင် သည် မိုးရာသီမကုန်သေးဟန်ုဖြင့် မိုးရိပ်မိုးငွေ့များကို မြင်နေရသေးသည်။ မှုန်ဝါးဝါးလရောင်သည် မိုးမှုန်များကို တိုးထွက်ကာ အစွမ်းကုန် သာလျက် ရှိသဖြင့် သစ်ရိပ်၊ ပတ်ဝန်းကျင်၊ ထန်းတောတွေကို မြင်နေရသေးသည်။ လရောင်မှုန်ဝါးဝါးဖြင့် မြင်နေရသေးသည် သည်ဒေသမှာ မြေလတ်ဒေသ၏ ထုံးစံအတိုင်း မိုးနည်းရပ်ဝန်းဒေသဖြစ်သည့် …

အလောင်းပြင်တဲ့ ည” (စ/ဆုံး) Read More

လင်ငယ်နေတက်သူ

လင်ငယ်နေတက်သူ မူရင်းရေးသူ ဆရာလူချော (Handsome) မိုးဖွဲဖွဲလေးတွေက ပြတင်းပေါက်မှန်ကို လာမှန်နေတဲ့ အသံဟာ နားထဲမှာ ဆူးတစ်ချောင်းလို စူးရှနေတယ်။ နှင်းဆီ တစ်ယောက် အခန်းထောင့်မှာ ထိုင်ရင်း ဘေးနားက စားပွဲပေါ်တင်ထားတဲ့ မင်္ဂလာဓာတ်ပုံလေးကို ကြည့်နေမိတယ်။ ဓာတ်ပုံထဲမှာ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ သိပ်ကို ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒီအပြုံးတွေက လှောင်ပြောင်သံတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။ “အိမ်ထောင်ရေးဆိုတာ အပေးအယူပဲ” …

လင်ငယ်နေတက်သူ Read More

အနာဂတ်မရှိတဲ့အနာဂတ်

အနာဂတ်မရှိတဲ့အနာဂတ် စာရေးသူ-ကိုလူအေး နေဝင်ရိုးရီ အချိန်မှာ ကိုလင်းတစ်ယောက် လသာဆောင်လေးမှာ ထိုင်ရင်း ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို အငွေ့တလူလူနဲ့ ဖွာနေမိတယ်။ သူ့ဘေးမှာတော့ ဖုန်တွေတက်နေတဲ့ အင်ဂျင်နီယာဘွဲ့လက်မှတ်လေးက မှန်ဘောင်ထဲမှာ ကျိုးပဲ့လို့။ လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်က ဒီဘွဲ့လက်မှတ်ကို ကိုင်ပြီး သူ ဘယ်လောက်တောင် ပျော်ခဲ့ဖူးသလဲ။ “ငါ မိဘတွေကို လုပ်ကျွေးမယ်၊ ငါ့ညီမလေးကို ကျောင်းကောင်းကောင်း ထားပေးမယ်၊ ငါ့ချစ်သူနဲ့ အိမ်ထောင်တစ်ခု …

အနာဂတ်မရှိတဲ့အနာဂတ် Read More

အငယ်အနှောင်း

အငယ်အနှောင်း စာရေးသူ-ကိုလူအေး “မင်းဟာ ငါ့ဘဝရဲ့ ပထမဆုံးသော ပိုင်ဆိုင်မှု မဟုတ်ခဲ့ပေမဲ့၊ ငါ့ဘဝရဲ့ နောက်ဆုံးသော ဆုံးရှုံးမှုတော့ မဖြစ်ပါစေနဲ့ဦး…” ဟု သူ တွေးခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် လောကကြီးက ထင်သလောက် မရိုးရှင်းပါ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် လူနှစ်ယောက်ကြားက အချစ်သည် မှန်ကန်နေသော်လည်း၊ အချိန်အခါနှင့် နေရာက မှားယွင်းနေတတ်သည်။ ‘အငယ်အနှောင်း’ ဆိုသည့် စကားလုံးနောက်ကွယ်တွင် ဖုံးကွယ်ထားရသော မျက်ရည်များ၊ …

အငယ်အနှောင်း Read More