ဟိတ်ဆိုတိုင်း မဟိတ်
ဟိတ်ဆိုတိုင်း မဟိတ် ကျွန်တော် မော်လမြိုင်ကောလိပ်တွင် ပထမနှစ်တက်စဉ်ကဖြစ်သည်။ ခပ်ကြောင်ကြောင်နေတတ်သဖြင့် မည်သူမျှ မခေါ်၊ မပြော။ ခပ်ကြောင်ကြောင်ဆိုသည်ကား တိုက်ပုံအင်္ကျီ၊ ကော်လာလည်ပြတ်၊ ကချင်ပုဆိုး၊ တာယာဖိနပ်ဖြင့်နေလေ့ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အတန်းထဲတွင် ထိုင်လျှင်လည်း နောက်ဆုံး ခုံတန်း တွင်သာထိုင်လေ့ရှိသည်။ အသင်အပြကို စိတ်မဝင်စားလျှင် အသာလေး လစ်ထွက်နိုင်ရန်ဖြစ်သည်။ တစ်နေ့တွင် ကချင်ပုဆိုး၊ ကော်လာလည်ပြတ်နှင့် မိမိကဲ့သို့ လူထူးဆန်းတစ်ယောက်က အနားတွင် လာထိုင်သည်။ …
ဟိတ်ဆိုတိုင်း မဟိတ် Read More