အဖေကိုပြစ်မှားတဲ့သမီး အစားထိုးမရတဲ့ အရိပ် ကျွန်မနာမည် သဇင်ပါ။ ကျွန်မရဲ့ ဘဝအစဟာ ရိုးရှင်းပါတယ်။ ကျွန်မတို့ သားအဖနှစ်ယောက်တည်းရှိတဲ့ ကမ္ဘာလေးထဲမှာ အဖေက ကျွန်မရဲ့ အရာရာပါပဲ။ အမေဆုံးပါးသွားကတည်းက အဖေဟာ ကျွန်မအတွက် အမေရော၊ အဖေပါ ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ အဖေ့ရဲ့ ကြမ်းတမ်းနေတဲ့ လက်ဖဝါးတွေ၊ နေလောင်ခံထားရလို့ ညိုမည်းနေတဲ့ အသားအရေတွေဟာ ကျွန်မကို လူတလုံး သူတလုံးဖြစ်အောင် ကျွေးမွေးပြုစုခဲ့တဲ့ …
အဖေကိုပြစ်မှားတဲ့သမီး Read More
မာယာများတဲ့ မယားငယ် ကျွန်မတို့ရဲ့ အစက အရမ်းကို ရိုးရှင်းခဲ့ပါတယ်။ ကိုမင်းဆက်နဲ့ ကျွန်မ လက်ထပ်ခဲ့တုန်းက နှစ်ယောက်စလုံးမှာ ဘာပိုင်ဆိုင်မှုမှ ကြီးကြီးမားမား မရှိခဲ့ပါဘူး။ ငှားနေရတဲ့ သစ်သားအိမ်လေးထဲမှာ မိုးရွာရင် ခေါင်မိုးကယိုတဲ့ ရေတွေကို ခွက်လေးတွေနဲ့ လိုက်ခံရင်း ရယ်မောခဲ့ကြဖူးတယ်။ “သီရိ… ကိုယ့်လို ဘာမှမရှိတဲ့ကောင်ကို ယုံယုံကြည်ကြည်နဲ့ လက်ထပ်ခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါကွာ။ တစ်နေ့ကျရင် မင်းကို ကိုယ် …
မာယာများတဲ့ မယားငယ် Read More
**ချစ်ခဲ့မိလို့ မှားခဲ့မိပြီ** ** အေးချမ်းတဲ့ မိုးရာသီ နေ့လယ်ခင်းတစ်ခုမှာ သူ့ကို ကျွန်မ စတင်တွေ့ဆုံခဲ့တယ်။ သာမန်ဘဝလေးကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ဖြတ်သန်းနေတဲ့ ကျွန်မရဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေးထဲကို သူဟာ မမျှော်လင့်ဘဲ ဝင်ရောက်လာခဲ့သူပါ။ သူ့နာမည်က ဇေယျာ။ သူ့ရဲ့ နွေးထွေးတဲ့ အပြုံးတွေ၊ ဂရုစိုက်တတ်တဲ့ အပြုအမူတွေက တစ်ခါမှ အချစ်ကို အလေးအနက် မတွေးခဲ့ဖူးတဲ့ ကျွန်မရဲ့ ရင်ခွင်ကို …
**ချစ်ခဲ့မိလို့ မှားခဲ့မိပြီ** ** Read More
သူ့အတွေး(စ/ဆုံး) စာရေးသူ-တင်ညွန့် ကျွန်တော်တို့အိမ် ခြေရင်းရှိ ခြံကွက်ကို ရောင်းလိုက်ပြီဟု သိရသည်။ နောက်ရောက်လာမည့်သူတွေမှာ မည်သူတွေဖြစ်မည်နည်းဆိုခြင်းကို စိတ်ဝင်စားမိသည်။ အသက် ၆၀ ကျော်အရွယ်၊ ပိန်ပိန်ပါးပါး၊ ခေါင်းကို ပြောင်နေအောင်ဖြီးထားသည့် လူကြီးတစ်ဦးသည် နေ့စဉ်လို ရောက်လာပြီး ခြံရှင်းသည်၊ မကြာမီအိမ်ဆောက်သည်။ သူ့လက်သမားအဖွဲ့တွေနှင့်သူ အိမ်လာဆောက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ကျွန်တော်တို့အိမ်မှ ရေယူခြင်းအပြင် အခြားလိုအပ်သည်များကို အကူအညီတောင်းသည်။ ကျွန်တော့်အဖေနှင့်အမေကား တစ်နေကုန်အိမ်မှာမရှိ။ …
သူ့အတွေး(စ/ဆုံး) Read More
စိတ်နှင့်တန်သော ဘဝတွေ(စ/ဆုံး) အိမ်ဘက်ရှိရာလမ်းချိုးလေးသို့အကွေ့တွင်.. ဖုန်တသောသောကြားမှ ပိုက်ဆံအိတ်အနီရဲရဲဖောင်းဖောင်းလေးအားယမုံတွေ့ရှိလိုက်လေသည်။ ယမုံသည် တစ်ခဏတော့..ယောင်တောင်ပေါင်တောင်ဖြင့်ပိုက်ဆံအိတ်လေးအားကျော်တက်သွားမိသေးလေသည်။ ထို့နောက် စိတ်ထဲမှနေ၍ ငါ့ပစ္စည်းမဟုတ်လို့ငါကမကောက်ယူမိရင် နောက်တစ်ယောက်ကတွေ့တဲ့အခါ၊ ငါလိုမကောက်ပဲကျော်တက်သွားမှာလား လူတိုင်းက ငါလိုမဟုတ်ဘူး။ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ပိုင်ရှင်ပြန်လာရှာတဲ့အခါ ငါပြန်ပေးရမယ်။ ငါပဲကောက်သွားတော့မယ်။ ယမုံသည် အတွေးဝင်မိသည်နှင့်လက်ကတပြိုင်နက်ဆိုသလို ပိုက်ဆံအိတ်ကလေးကိုကောက်ယူလိုက်လေသည်။ ထိုစဥ် လမ်းချိုးလေးထဲကွေ့ဝင်လာသော စျေးဆွဲ ခြင်းတောင်းကိုင်ဆွဲလျှက် မခင်မာမြင့်ကို တွေ့လိုက်သည်။ မခင်မာမြင့်ကလည်းလျှပ်တစ်ပြက်အတွင်းယမုံကုန်းကောက်လိုက်တာကိုမြင်တွေ့သွားပုံရသည်။ မျက်နှာမှာ …
စိတ်နှင့်တန်သော ဘဝတွေ(စ/ဆုံး) Read More
ဖခင်တစ်ယောက်၏အတ္တ(စ/ဆုံး) “စံပြ အထွေထွေရောဂါကုဆေးရုံကြီး” စံပြဆေးရုံဝန်းအတွင်းသို့ ကျွန်တော်မဝင်ချင်ဝင်ချင်ဖြင့် ကားကိုဖြည်းဖြည်းမောင်းကာဝင်လာခဲ့လေသည်။ဖြစ်နိုင်လျှင် ကျွန်တော်ဒီဆေးရုံထဲသို့လာကိုမလာချင်ပေ။သို့သော်မလာ ရင်မဖြစ်သည့်အကြောင်းတရားကလည်းရှိနေပြန်လေသည်။ ကားရပ်ရမည့်နေရာမှာရပ်ထားခဲ့ပြီး ဆေးရုံအဆောက်အ ဦးထဲသို့မဝင်သေးပဲ ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းဒေါက်တာ ရဲမြင့်သိန်းအားဖုန်းလှမ်းဆက်လိုက်လေသည်။ “ဟဲလို ရဲကြီး အေးငါဆေးရုံအဝမှာရောနေပြီ ဘယ်ကိုလာရမှာလဲ” ရဲမြင့်သိန်းကသူလာခေါ်မည်ဆိုသဖြင့် ထိုနေရာမှာပင် စောင့်နေလိုက်လေသည်။တစ်အောင့်ကြာတော့ ရဲမြင့်သိန်း ရောက်လာပြီးသူ့အား “ထွန်းထွန်း မင်းတစ်ယောက်ထဲလား သမီးသီရီ ကိုခေါ်မလာဘူးလား” သူခေါင်းရမ်းပြလိုက်ပြီး “သမီးကိုငါဘာမှမပြောရသေးဘူး မပြောချင်တာလဲပါ တယ်ကွာ …
ဖခင်တစ်ယောက်၏အတ္တ(စ/ဆုံး) Read More
အပျိုစင်နှလုံးသား စာရေးသူ- လူချော ⁽ᴴᵃⁿᵈˢᵒᵐᵉ⁾ ဇူလိုင်လရဲ့ ညနေခင်းဟာ ပုံမှန်ထက် ပိုပြီး အုံ့မှိုင်းနေခဲ့တယ်။ ရန်ကုန်ရဲ့ မိုးစက်တွေက ပြတင်းပေါက် မှန်သားပြင်ပေါ်မှာ လိပ်ခဲတည်းခဲ စီးကျနေပြီး လမ်းမပေါ်က ကားဟွန်းသံတွေဟာ ဝေးလွင့်လို့နေတယ်။ တက္ကသိုလ်စာကြည့်တိုက်ရဲ့ အေးစက်တဲ့ လေထုထဲမှာ “နှင်း” တစ်ယောက်တည်း ထောင့်ကျကျ စားပွဲဝိုင်းလေးမှာ ထိုင်နေမိတယ်။ သူမရှေ့မှာ ဖွင့်ထားတဲ့ စာအုပ်ထဲက စာလုံးတွေဟာ …
အပျိုစင်နှလုံးသား Read More
အဖေ မိုးဖွဲဖွဲကျနေသော ညနေခင်းတစ်ခုတွင် ကျွန်တော် အိမ်ဟောင်းလေးသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ ခြံဝင်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်စဉ် ထွက်ပေါ်လာသော ကျွိကျွိမြည်သံက ကျွန်တော့်နှလုံးသားကို ခပ်နာနာလေး လာပွတ်ဆွဲသလို ခံစားရသည်။ အိမ်ရှေ့ဝရန်တာရှိ ဖိနပ်စင်ဟောင်းလေးပေါ်တွင် ဖုန်တွေတက်နေသော ညှပ်ဖိနပ်အိုတစ်စုံရှိနေဆဲ။ အဖေ့ဖိနပ်။ အောက်ခံသားတွေ ပါးလွှာပြီး ဘေးသားတွေ ပဲ့ထွက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း အဖေကတော့ ဒါကိုပဲ စွဲစွဲမြဲမြဲ စီးခဲ့တာ။ ကျွန်တော်က အသစ်ဝယ်ပေးတိုင်း “အကောင်းကြီးရှိသေးတာပဲ …
အဖေ Read More
အိုစာမင်းစာ(စ/ဆုံး) “မေကြည်ရေ၊သွားတာလာတာ သတိနဲ့သွားနော်၊တလောက ဆရာမလေးတစ်ယောက် ကျောင်းသွားရင်း လမ်းမှာ မုဒိန်းကျင့်ခံရပြီး ဘဝဆုံးသွားတာ ဖတ်လိုက်ရလို့ပါ မိန်းမရယ်” “သြော်ကိုဆက်နောင်ရယ်၊ကျွန်မကို ဘယ်လိုလူက ဘာလုပ်ရဲမှာလဲ၊ကျွန်မ ဗလကိုကြည့်ပြီး ကပ်ရဲမှာတောင်မဟုတ်ဘူး၊ပြီးတော့ကျွန်မက အသက်ခြောက်ဆယ်နားနီးတဲ့ အဖွားကြီးပါ” “ဘာဖြစ်ဖြစ်၊သတင်းဖတ်ပြီး စိုးရိမ်လို့ပါမိန်းမရယ်၊ဟင်းဟင်းဟင်း” ကိုဆက်နောင်ကပြောပြီးတဟင်းဟင်းရယ်နေသည်။ “ကဲ၊အပြောလေးလျှော့ပြီး အလုပ်နဲ့သက်သေပြလိုက်ပါအုံး ယောင်္ကျားရေ” ဒေါ်မေမေကြည်က ဘေစင်ပေါ်မှာ ထပ်နေပြီဖြစ် သော ပန်းကန်များကို မျက်စပျစ်ပြတော့ “အေးပါကွာ” …
အိုစာမင်းစာ(စ/ဆုံး) Read More
“အမေကိုစားတဲ့သမီး”(စ/ဆုံး) ထန်းစုရွာလေးဟာ နေဝင်ရီတရောအချိန်ရဲ့ နေရောင် အောက် အေးချမ်းစွာ ရှိ နေတယ်။ ရွာလေးရဲ့ အစွန် လယ်ကွင်းပြင်တွေ မှာ တော့ လယ်သမားတစ်စုနဲ့ ကောက်စိုက်မတွေ ဟာ ရွာပြန်ဖို့အတွက် ဆူဆူညံညံ ပြင်ဆင်နေကြတယ်။ ဒီအချိန်မှာ ပဲ လူကြီးတစ်ဦးဟာ လယ်ကွင်းတွေ ဆီကို အသည်းအသန်ပြေးလာပြီး …… “ဟေ့ … သာရင် ဘယ်မလဲ၊ …
“အမေကိုစားတဲ့သမီး”(စ/ဆုံး) Read More