အလောင်းအစား သူငယ်ချင်းတွေဆုံကြသည့်အခါ အတိတ်အကြောင်းတွေ ပြောမကုန်နိုင်ပင်။ အထူးသဖြင့် ကျောင်းတုန်းက အကြောင်းတွေ ပြန်ပြောင်းပြောကြ လွမ်းဆွတ်ကြသည်။ အချို့က သူတို့နှင့် လွဲခဲ့ကြသော ချစ်သူတွေအကြောင်း၊ အချို့ကလည်း တစ်ယောက်မကောင်း တစ်ယောက် ပြောင်းကြသည့် အကြောင်းတွေ ရယ်ကြ မောကြနှင့် ပြောနေကြသည်။ သူတို့အထဲတွင် နှုတ်ဆိတ်နေသူတစ်ယောက်မှာ အားလုံးက ဖုန်းကြီးဟု အမည်ပြောင်ပေးထားသော လှဖုန်း ဖြစ်သည်။ လှဖုန်းသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက …
အလောင်းအစား Read More
ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖုန်းသံက မနက်ခင်းကို ရိုက်ချိုးလိုက်သည်။ မအေးချစ်က တစ်ဖက်ကိုလှည့်လိုက်ရင်း “ကိုင်လိုက်လေ … တကတဲ စောစောစီးစီး ဘယ်ကဖုန်းမှန်းလဲ မသိဘူး” ကိုသက်နှင်းက ခြင်ထောင်အပြင်ဘက်မှ ဖုန်းကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး “ဟဲလို” ဟု ပြန်ထူးလိုက်သည်။ “ဟာ … အဖေ … နိုးနေပါပြီ … အဖေ ဘယ်ကဆက်နေတာလဲ … ဪ ဟုတ်လား …
ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး Read More
လွတ်သွားတဲ့ငါး နွဲ့တင်နဲ့တော့ ခက်တာပါပဲအေ…�ဟိုတစ်နေ့က ပန်းသတင်းက ဝယ်လာတဲ့ အထည် မကြိုက်တော့လို့တဲ့။တကယ်ပဲ…ဘယ်သူကဘာပြောလိုက်လဲတော့ မသိဘူး။အဲဒါကို..ဟိုသူ့လိုက်ရောင်း သည်သူ့လိုက်ရောင်းနေတယ်ဆိုလို့ ငါပြန်ဝယ်လာလိုက်တယ်။ဒီနွဲ့တင်ကတော့ စိတ္တဇပဲ။´´ ချိုင်းကြားညှပ်လာတဲ့ ကြွပ်ကြွပ်အိတ်အထုတ်တစ်ခုကို စားပွဲပေါ်ပစ်တင်ပြီး အမေကထိုင်ခုံမှာဝင်ထိုင်တယ်။ခုံတစ်လုံးမှာထိုင်ပြီး စာဖတ်နေတဲ့ မိငယ်ကကြွပ်ကြွပ်အိတ်ကိုဖြည်ပြီး အထဲမှအထည်စတစ်ခုကိုထုပ်ယူလိုက်တယ်။ “ဟယ်…လှလိုက်တာ�ထောပတ်စိမ်းရောင်လေး၊ လက်ကော်ချိတ်လေးတော့!�ဒီလောက်လှတဲ့အဆင်လေးကို တီနွဲ့လေးဘာလို့ မကြိုက်ရတာလဲ´´ သူ့ခါးမှာတင်ပြီး မိငယ်ပြောတော့ ကျမ ခပ်လာတဲ့ သောက်ရေတစ်ခွက် အမေကို ကမ်းပေးရင်းကြည့်မိတယ်။�ထောပတ်စိမ်းအခံရောင်ထဲမှာ ခဲဖျော့ရောင်ချိတ်လိုင်းလေးနဲ့ …
လွတ်သွားတဲ့ငါး Read More
တတိယလူ အခုတလော ဆရာလေးကိုနိုင် ဆေးခန်းဖွင့်နေတဲ့ ရွာလေးမှာ “တတိယလူ”ဆိုတဲ့ စကားက ရေပန်း အစားဆုံး ဖြစ်နေတယ်။ ရွာထဲက လူတိုင်းလူတိုင်းရဲ့ ပါးစပ်ဖျားမှာ တတိယလူ၊ တတိယလူနဲ့ တိုးတိုးတိတ်တိတ် စိတ်၀င်စားစွာ ပြောဆိုနေကြပေမယ့် သူတို့ရင်ထဲမှာတော့ ကြောက်ရွံခြင်းတွေ ကိန်းအောင်းနေကြ တယ်။ တတိယလူဟာ ဘယ်သူလဲလို့ ရေရေရာရာ မသိကြသေးပေမယ့် အဲ့ဒီ တတိယလူကြောင့် ဗိန္ဒောဆ ရာဦးသောင်း၊ …
တတိယလူ Read More
အထီးကျန် “အထီးကျန်” ဆိုတဲ့စကားလုံးကိုအရင်ကကြားဘူး ၊ မြင်ဘူးပေမဲ့ ကိုယ်နဲ့ပတ်သက်ရမယ်လို့မထင်မိတာကြောင့် သူ့ရဲ့အဓိပ္ပါယ်ကိုတိတိကျကျမသိခဲ့ပါဘူး၊ အခုကိုယ်တွေကြုံလိုက်ရတော့မှခါးသီးလိုက်တာဗျာ၊ ကျွန်တော့်နံမည်က ဦးမောင်မောင် ပါ၊ အလုပ်ကတော့မြို့နယ်ပညာရေးမှူးကြီး (ပင်စင်) ပေါ့ဗျာ၊ ကျွန်တော့်မိန်းမကလည်းအထက်တန်းပြဆရာမတဦးပါ၊ အခုတော့ပင်စင်ယူတဲ့အရွယ်ရောက်ကုန်ပါပြီ၊ ကျွန်တော့်မှာအလွန်လိမ္မာရေးချားရှိလှတဲ့ သမီးလေးနှစ်ယောက်ရှိပါတယ် ၊ နှစ်ယောက်လုံးကဘွဲ့ရ ပညာတတ်ကလေးတွေမို့ လစာကောင်းတဲ့ အလုပ်ကိုယ်စီရှိကြပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့လင်မယားရတဲ့လုံးကနဲပင်စင်ငွေလေးနဲ့အစိုးရကပေးထားတဲ့မြေကွက်လေးမှာတိုက်ကလေးတလုံးဆောက်ပြီးနေပါတယ်၊ သမီးလေးနှစ်ယောက်ကလည်းအသက် (၃၀) ကျော်အရွယ်တွေရောက်နေပေမဲ့၊ အိမ်ထောင်မပြုကြဘဲ ကျွန်တော်တို့မိသားစုလေးဟာသိုက်သိုက်ဝန်းဝန်းနဲ့ ပျော်စရာမိသားစုလေးပါ၊ …
အထီးကျန် Read More
ကျွန်မယောကျ်ား အကောင်းစား ကျွန်မတို့ အိမ်ထောင်သက် ၂ နှစ်ရှိပါပြီ။ ကျွန်မ သူ့ကို စိတ်ကုန်စပြုနေသည်။ ကြည့် သူ့ကို အိမ်ထောင်ကျလျှင် ဇနီးမယားအပေါ် အလွန်ချစ်ခင်မြတ်နိုးယုယလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားသည်။ မရမီနှင့် ရပြီးအနေအထား အလွန် ကွာခြားသည်။ ဒါကြောင့်ထင်ပါသည်။ မာမာအေးက “ယုံတမ်းစကား” ဆိုသည့် သီချင်းလေးတွင် “မရခင်ဖျာလိုလိပ်ကာ ထိပ်ပေါ်မှာသာ တင်လာခဲ့တဲ့ မောင်မင်းကြီးသား ယောကျ်ားတွေမှာကွယ် … …
ကျွန်မယောကျ်ား အကောင်းစား Read More
အမေနှင့်တွေ့ခဲ့သောည(စ/ဆုံး) အမေနှင့် ကျွန်တော် ညကစကားပြောနေသည်။ အမေက ကျွန်တော့်ကိုမေးခွန်းထုတ်သည်။ “လောကကြီးထဲ ရောက်လာတာ ယူဖို့သက်သက်လား။ ပေးဖို့သက်သက်လား။ အပေးအယူမျှဖို့လား” “ကျွန်တော်ကတော့ လောကကြီးထဲရောက်လာတာ ယူဖို့အတွက်ရော … ပေးဖို့အတွက်ရောထင်ပါတယ်။ ပေးရမယ့်တာဝန်ကို ကျေပွန်မှ ယူပိုင်ခွင့်ရှိတဲ့ အခွင့်အရေးဟာ အဓိပ္ပာယ်ရှိမယ်လို့ထင်ပါတယ်” “ဘာဖြစ်ဖြစ်ပေါ့ကွယ် ကိုယ်ယူသလောက်ပေးတော့ပေးရမယ်ဆိုတဲ့ မာနတော့ ထားသင့်တယ်” “အမေ ကိုယ်ယူသလောက် မပေးတဲ့လူတွေကြောင့် … အယူချည်းသက်သက်လူတွေကြောင့် …
အမေနှင့်တွေ့ခဲ့သောည(စ/ဆုံး) Read More
ကျေးဇူးကြွေး….. ကျွန်တော်ပဲခူးရောက်စဉ် သတိရမိသည်မှာ ကိုကြည်မြင့်ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် အလှူသွားလုပ်သည့် ဘုန်းကြီး ကျောင်းမှာ ကိုကြည်မြင့်နေသည့် လမ်းနှင့်နီးသည်။ ကျွန်တော်က ထိုလမ်းထဲဝင်သွားပြီး ကိုကြည်မြင့်နေသည့် အိမ်နေရာကိုရှာသည်။ အရာရာသည် ပြောင်းလဲနေ သည်။ ယခင်တဲလေးတွေက အိမ်ကောင်းလေးတွေဖြစ်၊ တိုက်လေးတွေဖြစ်ကုန်သည်။ ကိုကြည်မြင့် အိမ်က ချောင်းရိုးလေးဘေးတွင်ရှိသည်ကို မှတ်မိနေသည်။ ယခင် ကျွန်တော်တို့ ငါးဆင်းဖမ်းသည့် ချောင်းရိုးလေးသည် တစ်တောင်လောက်အကျယ်သာ ရှိတော့သည့် …
ကျေးဇူးကြွေး Read More
ကျားမာယာ �“ကိုယ်တို့လမ်းခွဲကြရအောင်တေး…” “ရှင်…” ဘယ်တုန်းကမှကြားရလိမ့်မယ်လို့အိပ်မက်တောင်မမက်ဖူးတဲ့စကား ကို့နှုတ်ဖျားကထွက်ကျလာတော့ တေးဝေဖြာ အံ့ဩမှင်သက်သွားရသလို ဗယ်ဘက်ရင်အုံဆီကစူးအောင့်လှိုက်တက်လာခဲ့ရသည်။ “ဘယ်လို.. ဘယ်လိုပြောလိုက်တာလဲကို….�တေးတို့ဘာကိစ္စကြောင့်လမ်းခွဲရမှာလဲ…�တေးကို့ကိုဘယ်လောက်ချစ်တယ်ဆိုတာသိရဲ့သားနဲ့ကိုဘာဖြစ်လို့ဒီလိုစကားမျိုးပြောထွက်ရတာလဲဟင်…ပြောပါဦး.. ပြောပါဦးလို့…” စိတ်မြန်လက်မြန်ရှိလှသောတေးသည် စိုးရိမ်ပူပန်စိတ်ကြောင့်တထိတ်ထိတ်အခုန်မြန်နေသောရင်ဖြင့်ပါးစပ်ကလည်းပြောရင်း၊ လက်ကလည်း ကိုရဲ့လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကိုဆွဲကိုင်လှုပ်ရမ်းနေခဲ့မိသည်။ ကိုကမျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပါးစပ်က”ကျွတ်”ကနဲမြည်အောင်အသံပြုရင်း တေးကိုစိတ်ပျက်သလိုစိုက်လို့ကြည့်နေခဲ့ပါသည်။ မထုံတက်တေးကိုရဲ့ပုံစံသည် တေးရဲ့သိချင်စိတ်ကိုပိုပြီးမရိုးမရွဖြစ်စေလာတာကြောင့်ဆွဲထားမိသောလက်မောင်းကိုတဖတ်ဖတ်ရိုက်နေမိခဲ့တော့သည်။ ကိုကသူ့ကိုယ်ကိုအနောက်ဘက်ရို့ကာ တေးရဲ့လက်တွေကိုရှောင်ရင်းကာရင်းက… “တေးဝေဖြာ… တစ်ခုခုဆိုလက်ပါခြေပါလုပ်တတ်တဲ့မင်းအကျင့်ကို ငါစိတ်ကုန်နေတာအတော်ကြာပြီဆိုတာသိရဲ့လား… အေး… ငါဘာကြောင့်လမ်းခွဲရချင်တာလဲဆိုတော့ ချစ်တာတစ်ခုတည်းသိပြီး၊�တစ်ဘက်သားရဲ့ခံစားချက်ကိုဘယ်တုန်းကမှထည့်မတွက်တတ်ခဲ့တဲ့၊ ကိုယ့်အတ္တကိုပဲအမြဲရှေ့တန်း တင်တတ်တဲ့မင်းနဲ့တစ်ဘဝလုံးရှေ့ဆက်ဖို့တွေးလိုက်မိရင်ကိုမွန်းကြပ်လွန်းလို့ကွ… …
ကျားမာယာ Read More
လင်ဆိုးမယား မြင့်သန်းလို့ဆိုလိုက်တာနဲ့ ရွာထဲကလူတွေအကုန်နှာခေါင်းရှုံ့ကြသည်။ရှုံ့ရလောက်အောင်လဲ ဂုဏ်ပုဒ်တွေကများသည်ကိုး။ကြက်ဝိုင်းလဲပါသည်၊ဖဲဝိုင်းလဲပါသည်၊အရက်ဝိုင်းလဲပါသည်ပင်။ဘယ်နေရာမှာတော့ ရန်ဖြစ်ပြီးရိုက်ကြလို့တဲ့ ပြေးမကြည့်နဲ့တွေးကြည့်ရင်တောင်မှန်သည် ထိုနေရာ၌မြင့်သန်းရှိလေသည်။ “ဟေ့ကောင် မြင့်သန်းမင်းမူးနေပြီ တော်တော့ကွာ”�“ဟ ဘာလဲကိုချစ်က ကျုပ်ကိုမောင်းထုတ်နေတာလား”�“ဟာ မဟုတ်ပါဘူး မြင့်သန်းရာ နေလဲကျပြီဆိုတော့ ဆိုင်သိမ်းတော့မှာမလို့ပါ”�“အေ့ ဆိုင်သိမ်းတော့မှာလား အေ့ ဒါဆို ကျုပ်တစ်လုံးယူပြီးပြန်မယ်”�“အေးပါကွာ” ဆက်ပြောနေလဲဘာအကျိုးမှမဖြစ်ထွန်းနိုင်တာကိုသိလို့ ချက်အရက်ဆိုင်လေးဖွင့်ထားတဲ့ ကိုချစ်လဲစိတ်ကျေနပ်အောင် အရက်တစ်လုံးပေးပြီးပြန်ခိုင်းလိုက်ရတော့သည်။ “အေ့ အရက်ကိုကြိုက်လို့သောက်တဲ့သူ အေ့ စိတ်နာ”�“ဝုတ် ဝုတ် ဝုတ်”�“ဟာ …
လင်ဆိုးမယား Read More