ကျွန်မယောကျ်ား အကောင်းစား ကျွန်မတို့ အိမ်ထောင်သက် ၂ နှစ်ရှိပါပြီ။ ကျွန်မ သူ့ကို စိတ်ကုန်စပြုနေသည်။ ကြည့် သူ့ကို အိမ်ထောင်ကျလျှင် ဇနီးမယားအပေါ် အလွန်ချစ်ခင်မြတ်နိုးယုယလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားသည်။ မရမီနှင့် ရပြီးအနေအထား အလွန် ကွာခြားသည်။ ဒါကြောင့်ထင်ပါသည်။ မာမာအေးက “ယုံတမ်းစကား” ဆိုသည့် သီချင်းလေးတွင် “မရခင်ဖျာလိုလိပ်ကာ ထိပ်ပေါ်မှာသာ တင်လာခဲ့တဲ့ မောင်မင်းကြီးသား ယောကျ်ားတွေမှာကွယ် … …
ကျွန်မယောကျ်ား အကောင်းစား Read More
အမေနှင့်တွေ့ခဲ့သောည(စ/ဆုံး) အမေနှင့် ကျွန်တော် ညကစကားပြောနေသည်။ အမေက ကျွန်တော့်ကိုမေးခွန်းထုတ်သည်။ “လောကကြီးထဲ ရောက်လာတာ ယူဖို့သက်သက်လား။ ပေးဖို့သက်သက်လား။ အပေးအယူမျှဖို့လား” “ကျွန်တော်ကတော့ လောကကြီးထဲရောက်လာတာ ယူဖို့အတွက်ရော … ပေးဖို့အတွက်ရောထင်ပါတယ်။ ပေးရမယ့်တာဝန်ကို ကျေပွန်မှ ယူပိုင်ခွင့်ရှိတဲ့ အခွင့်အရေးဟာ အဓိပ္ပာယ်ရှိမယ်လို့ထင်ပါတယ်” “ဘာဖြစ်ဖြစ်ပေါ့ကွယ် ကိုယ်ယူသလောက်ပေးတော့ပေးရမယ်ဆိုတဲ့ မာနတော့ ထားသင့်တယ်” “အမေ ကိုယ်ယူသလောက် မပေးတဲ့လူတွေကြောင့် … အယူချည်းသက်သက်လူတွေကြောင့် …
အမေနှင့်တွေ့ခဲ့သောည(စ/ဆုံး) Read More
ကျေးဇူးကြွေး….. ကျွန်တော်ပဲခူးရောက်စဉ် သတိရမိသည်မှာ ကိုကြည်မြင့်ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် အလှူသွားလုပ်သည့် ဘုန်းကြီး ကျောင်းမှာ ကိုကြည်မြင့်နေသည့် လမ်းနှင့်နီးသည်။ ကျွန်တော်က ထိုလမ်းထဲဝင်သွားပြီး ကိုကြည်မြင့်နေသည့် အိမ်နေရာကိုရှာသည်။ အရာရာသည် ပြောင်းလဲနေ သည်။ ယခင်တဲလေးတွေက အိမ်ကောင်းလေးတွေဖြစ်၊ တိုက်လေးတွေဖြစ်ကုန်သည်။ ကိုကြည်မြင့် အိမ်က ချောင်းရိုးလေးဘေးတွင်ရှိသည်ကို မှတ်မိနေသည်။ ယခင် ကျွန်တော်တို့ ငါးဆင်းဖမ်းသည့် ချောင်းရိုးလေးသည် တစ်တောင်လောက်အကျယ်သာ ရှိတော့သည့် …
ကျေးဇူးကြွေး Read More
ကျားမာယာ �“ကိုယ်တို့လမ်းခွဲကြရအောင်တေး…” “ရှင်…” ဘယ်တုန်းကမှကြားရလိမ့်မယ်လို့အိပ်မက်တောင်မမက်ဖူးတဲ့စကား ကို့နှုတ်ဖျားကထွက်ကျလာတော့ တေးဝေဖြာ အံ့ဩမှင်သက်သွားရသလို ဗယ်ဘက်ရင်အုံဆီကစူးအောင့်လှိုက်တက်လာခဲ့ရသည်။ “ဘယ်လို.. ဘယ်လိုပြောလိုက်တာလဲကို….�တေးတို့ဘာကိစ္စကြောင့်လမ်းခွဲရမှာလဲ…�တေးကို့ကိုဘယ်လောက်ချစ်တယ်ဆိုတာသိရဲ့သားနဲ့ကိုဘာဖြစ်လို့ဒီလိုစကားမျိုးပြောထွက်ရတာလဲဟင်…ပြောပါဦး.. ပြောပါဦးလို့…” စိတ်မြန်လက်မြန်ရှိလှသောတေးသည် စိုးရိမ်ပူပန်စိတ်ကြောင့်တထိတ်ထိတ်အခုန်မြန်နေသောရင်ဖြင့်ပါးစပ်ကလည်းပြောရင်း၊ လက်ကလည်း ကိုရဲ့လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကိုဆွဲကိုင်လှုပ်ရမ်းနေခဲ့မိသည်။ ကိုကမျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပါးစပ်က”ကျွတ်”ကနဲမြည်အောင်အသံပြုရင်း တေးကိုစိတ်ပျက်သလိုစိုက်လို့ကြည့်နေခဲ့ပါသည်။ မထုံတက်တေးကိုရဲ့ပုံစံသည် တေးရဲ့သိချင်စိတ်ကိုပိုပြီးမရိုးမရွဖြစ်စေလာတာကြောင့်ဆွဲထားမိသောလက်မောင်းကိုတဖတ်ဖတ်ရိုက်နေမိခဲ့တော့သည်။ ကိုကသူ့ကိုယ်ကိုအနောက်ဘက်ရို့ကာ တေးရဲ့လက်တွေကိုရှောင်ရင်းကာရင်းက… “တေးဝေဖြာ… တစ်ခုခုဆိုလက်ပါခြေပါလုပ်တတ်တဲ့မင်းအကျင့်ကို ငါစိတ်ကုန်နေတာအတော်ကြာပြီဆိုတာသိရဲ့လား… အေး… ငါဘာကြောင့်လမ်းခွဲရချင်တာလဲဆိုတော့ ချစ်တာတစ်ခုတည်းသိပြီး၊�တစ်ဘက်သားရဲ့ခံစားချက်ကိုဘယ်တုန်းကမှထည့်မတွက်တတ်ခဲ့တဲ့၊ ကိုယ့်အတ္တကိုပဲအမြဲရှေ့တန်း တင်တတ်တဲ့မင်းနဲ့တစ်ဘဝလုံးရှေ့ဆက်ဖို့တွေးလိုက်မိရင်ကိုမွန်းကြပ်လွန်းလို့ကွ… …
ကျားမာယာ Read More
လင်ဆိုးမယား မြင့်သန်းလို့ဆိုလိုက်တာနဲ့ ရွာထဲကလူတွေအကုန်နှာခေါင်းရှုံ့ကြသည်။ရှုံ့ရလောက်အောင်လဲ ဂုဏ်ပုဒ်တွေကများသည်ကိုး။ကြက်ဝိုင်းလဲပါသည်၊ဖဲဝိုင်းလဲပါသည်၊အရက်ဝိုင်းလဲပါသည်ပင်။ဘယ်နေရာမှာတော့ ရန်ဖြစ်ပြီးရိုက်ကြလို့တဲ့ ပြေးမကြည့်နဲ့တွေးကြည့်ရင်တောင်မှန်သည် ထိုနေရာ၌မြင့်သန်းရှိလေသည်။ “ဟေ့ကောင် မြင့်သန်းမင်းမူးနေပြီ တော်တော့ကွာ”�“ဟ ဘာလဲကိုချစ်က ကျုပ်ကိုမောင်းထုတ်နေတာလား”�“ဟာ မဟုတ်ပါဘူး မြင့်သန်းရာ နေလဲကျပြီဆိုတော့ ဆိုင်သိမ်းတော့မှာမလို့ပါ”�“အေ့ ဆိုင်သိမ်းတော့မှာလား အေ့ ဒါဆို ကျုပ်တစ်လုံးယူပြီးပြန်မယ်”�“အေးပါကွာ” ဆက်ပြောနေလဲဘာအကျိုးမှမဖြစ်ထွန်းနိုင်တာကိုသိလို့ ချက်အရက်ဆိုင်လေးဖွင့်ထားတဲ့ ကိုချစ်လဲစိတ်ကျေနပ်အောင် အရက်တစ်လုံးပေးပြီးပြန်ခိုင်းလိုက်ရတော့သည်။ “အေ့ အရက်ကိုကြိုက်လို့သောက်တဲ့သူ အေ့ စိတ်နာ”�“ဝုတ် ဝုတ် ဝုတ်”�“ဟာ …
လင်ဆိုးမယား Read More
အမကြီးအမိရာ “ဖြန်း” “ရိုက် ရိုက် သေအောင်သာရိုက်” “သမီး သေမှအေးမှာ” နှင်းရီ အိမ်ရှေ့က အသံတွေကြောင့် စိုးရိမ်စိတ်တွေနဲ့ ထွက်ခဲ့လိုက်တော့ အဖေ အိမ်အောက်ကို ခြေလှမ်း ကျဲကျဲ တွေနဲ့ ဆင်းသွားတာတွေ့လိုက်ရတယ် အိမ်ရှေ့ ကြမ်းပေါ်မှာ အငယ်မ ဝေမာ က မှောက်ရက်ကြီး ငိုလို့ “ညီမလေး ဘာဖြစ်တာလဲ” “လာမမေးနဲ့” “နင်လည်း အတူတူဘဲ” …
အမကြီးအမိရာ Read More
နံရံပေါ်ကမျက်လုံး(စ/ဆုံး) ကျွန်မ အစ်မလတ်ဟာ ကျွန်မတို့ အစ်မအကြီးဆုံး ယောက်ျား ကျွန်မတို့ခဲအို နှင့် ဖောက်ပြန်နေတာကို ကျွန်မတွေ့ခဲ့ရပါသည် ။ အစ်မလတ်က ပညာတတ် ဘွဲ့ရတစ်ယောက်ဖြစ်၏ ။ သူ့မှာ ယောက်ျားခေါင်းခေါက်ရွေးလို့ မရှားနိုင်ပါ ။ သို့ပေမဲ့ဘာလို့များ ခဲအိုဖြစ်သူကိုမှလဲ ဆိုတာ ကျွန်မစဉ်းစားလို့မရခဲ့ပေ ။ ပြီးတော့ သူတို့ဖောက်ပြန်နေသည့်အချိန်ဟာ အချိန်ကောင်းမဟုတ်ခဲ့ ။ အစ်မကြီးနှင့် ခဲအို …
နံရံပေါ်ကမျက်လုံး(စ/ဆုံး) Read More
ဖုတ်ဝင်နေသောလူဝကြီး(စ/ဆုံး) *နေထွဋ်နောင်ရေးသားသည်……… သူမကိုကျွန်တော်သိသည်ထင်သည်.. သို့သော်သူမသည် အသက်လေးဆယ်တန်း မိန်းမဝဝကြီးတစ်ဦးဖြစ်နေလေပြီ… ထိုကြောင့်လဲ ငယ်ရုပ်အနည်းငယ်ဖမ်းမိသည့်တိုင် ကျွန်တော်သူမကိုဇဝေဇဝါဖြစ်နေဆဲပင်… သူမကတော့ကျွန်တော့်ကိုပြုံးပြလာနေလေပြီ… ဒီအချိန်တွင်ကျွန်တော်အလျှင်အမြန်ဆုံးဖြတ်လိုက်ရသည်က သိသိမသိသိပြန်လည်ပြုံးပြပြီးမီးစင်ကြည့်ကရန်သာ………..`နင်ငါကို မမှတ်မိဘူးလား ငါသန်းသန်းမေလေ………..“အေးလေ ငါမှတ်မိတာပေါ့ နာမည်ကိုသာမေ့တေ့တေ့ဖြစ်နေတာ…………“ဟုတ်လို့လားဟယ် နင်ကြည့်နေတာက ကြောင်တောင်တောင်ကြီးနဲ့ရယ် မသိသလိုကြီး………….“မသေချာသေးလို့ပါဟ လူမှားနှုတ်ဆက်မိရင် ငါ့ကိုတစ်မျိုးထင်နေမယ် မဟုတ်လား ဒါကြောင့်ပါ…………. “အေးပါဟယ် နင်ကချောပြီးနုနေတာလေ ငါက ကလေးအမေ ဝတုတ်မကြီးဖြစ်နေလို့ နင်ကတော့လူငယ်လေးကျနေတာပဲ………….“သိပ်လဲမြှောက်မနေနဲ့ အမှန်တွေပြောနေတာဆိုပေမဲ့ …
ဖုတ်ဝင်နေသောလူဝကြီး(စ/ဆုံး) Read More
ကြွေးဟောင်းကိုလည်းဆပ်ပါမည်(စ/ဆုံး) “အစ်ကို ဘာဖြစ်လို့လဲ။ထမင်းစားရတာ အဆင်မပြေဘူးလား ဟင်။ဟင်းက အရသာ မရှိလို့ လား။အစ်ကို ထမင်းစားတာ နည်းတယ်နော်။တစ်ပန်းကန်တောင် မကုန်ဘူး။” “မဟုတ်ပါဘူး သင်းရယ်။ဟင်းက ကောင်းပါတယ်။ချက်ထားတာလည်း အဆင်ပြေပါတယ်။အရသာလည်းရှိပါတယ်။အစ်ကို ကိုယ်တိုင်က စားချင်စိတ်မရှိတာပါ။” ဇနီးဖြစ်သူ သင်းသင်းအေး က ထမင်းစားပွဲပေါ်မှ ဟင်းများကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ဇွန်နဲ့ ခပ်ကာ မြည်းကြည့်နေပါတယ်။ပုစွန်တုပ်ဆီပြန်၊အမဲနှပ်၊မြင်းခွါရွက်သုပ်၊အစိမ်းကြော်၊မုန်လာဥချဉ်ရည်ဟင်း။ “ဟင်းက ချက်ထားတာ အရသာရှိပါတယ် အစ်ကိုရယ်။ဒေါ်ကြိုင်က …
ကြွေးဟောင်းကိုလည်းဆပ်ပါမည်(စ/ဆုံး) Read More
“လူဝင်စား”(စ/ဆုံး) သူ့နာမည်အရင်းကကိုခန့်အသားညိုညိုအရပ်အမောင်းမနိမ့်မမြင့်နဲ့ခန့်ချောချောပါတယ်။ ကိုခန့်ရဲ့မွေးရပ်ဇာတိမှာဧရာဝတီတိုင်းဖျာပုံ၊ဘိုကလေးနယ်ဘက်မှဖြစ်ပြီးမိဘတွေကဆန်စက်ပိုင်ရှင်တွေဖြစ်ကြပါတယ်။ ကိုခန့်မှာအခြားမွေးချင်းညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေမရှိဘဲတစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်ပြီးကိုခန့်မွေးလာကတဲကမိဘများရဲ့စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေဟာလဲတစ်ဟုန်တိုးကြီးပွားတိုးတက်လာတာမို့မိဘနှစ်ပါးအပြင်ဆွေမျိုးတွေကပါဖူးဖူးမှုတ်ချစ်ကြပါတယ်။ မူလအောင်မြင်နေတဲ့ဆန်စက်လုပ်ငန်းအပြင်လယ်ဧကထောင်ချီပိုင်ဆိုင်လာခဲ့ပြီးရန်ကုန်ဘက်ကိုသွားလာဖို့သစ်သားခွန်သဘော်သုံးလေးစီးကိုလဲကိုခန့်ရဲ့မိဘတွေကပိုင်ဆိုင်ကြပါတယ်။ ကိုခန့်ဆယ်တန်းအောင်ပြီးတဲ့အချိန်မှာတော့ရန်ကုန်မှာတက္ကသိုလ်ဆက်တက်ရန်ဆယ်မိုင်ကုန်းဘက်မှာကြီးမားကျယ်ဝန်းတဲ့ခြံကျယ်ကြီးတစ်ခြံကိုဝယ်ယူခဲ့ပြီးဆွေနီးမျိုးစပ်ထဲမှာအားကိုးရတဲ့သူလေးငါးဦးနဲအတူကိုခန့်တို့မိသားစုနေထိုင်ကြပါတယ်။ ရွာမှာရှိဆန်စက်နဲ့လယ်မြေတွေကိုတော့ကိုခန့်ရဲ့ဦးလေးဖြစ်သူဦးဘတူနဲ့လွှဲပြောင်းထားခဲ့ပြီးတစ်လလျှင်တစ်ခေါက်လောက်သာဆန်စက်ကိစ္စနဲ့အခြားအရေးကြီးကိစ္စတွေအတွက်သာသူ့ရပ်သူ့ရွာကို၊ကိုယ်ပိုင်သဘော်နဲ့ပြန်ပြီးသူ့ရဲ့လုပ်ငန်းတွေကိုစီမံခန့်ခွဲတတ်ပါတယ်။ ဦးဘတူမှာလဲသစ္စာရှိတဲ့သူတစ်ယောက်မို့စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေအတွက်မျက်နှာလွဲရပါတယ်။ ကိုခန့်ကျောင်းတက်နေစဥ်လေးနှစ်တာလုံးလုံးမိသားစုတွေရန်ကုန်မြို့မှာနေထိုင်ကြပြီးကိုခန့်ရဲ့မိခင်ဖြစ်သူကတော့ကိုခန့်ကိုရန်ကုန်မှာရှိတဲ့ပညာတတ်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်နဲ့အိမ်ထောင်ချပေးခါသားတွေမြေးတွေနဲ့အတူနေချင်ပေမယ့်ကိုခန့်ကိုယ်တိုင်ကအိမ်ထောင်ပြုလိုခြင်းမရှိသေးဘဲသူ့ရဲ့မွေးရပ်မြေမှာသာနေထိုင်လိုစိတ်ပြင်းပြနေတာမို့ရန်ကုန်မြေကိုစွန့်ခွါပြီးမိသားစုတွေရွာကိုပြန်လာကြပါတယ်။ ရွာကိုပြန်ရောက်တော့ကိုခန့်တစ်ယောက်ပျော်လိုက်သည်ဆိုတာပြောစရာမလိုအောင်ပင်သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ပျော်လိုက်၊ပါးလိုက်ဆန်စက်လုပ်ငန်းကိုဦးစီးလိုက်နဲ့ကိုခန့်တစ်ယောက်သဘောတွေ့နေပါတယ်။ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်တက်နေစဥ်မှာပင်ချစ်သူရည်းစားမထားခဲ့ဖူးတဲ့ကိုခန့်တစ်ယောက်တစ်ဘက်ရွာမှသူကြီးရဲ့သမီးဝါဝါမြင့်ကိုနှစ်သက်သဘောကျနေခဲ့ပါတယ်။သူ့ရဲ့ဆန္ဒကိုမိဘတွေကိုပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောပြလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ဆန်စက်ပိုင်ရှင်သူဌေးလင်မယားလဲတစ်ဘက်ရွာရှိသူကြီးရဲ့အိမ်ကိုချောင်းပေါက်မတတ်သွားပြီးရွှေလမ်းငွေလမ်းဖောက်ကြပါတယ်။ သူကြီးလင်မယားကလဲလူကဲခပ်မညံ့ကြသူတွေမို့သမီးအလှကိုနားဝင်အောင်ဖျောင်းဖျပြောဆိုပြီးကိုခန့်တို့မိသားစုနဲ့ ဆွေမျိုးတော်စပ်ဖို့လက်ခံလိုက်ကြပါတယ်။ ကိုခန့်တို့ဘက်ကလဲတစ်ဦးတည်းသောသားလေးမို့လယ်ဧကပေါင်းများစွာအပြင်သဘော်နှစ်စီးကိုလက်ဖွဲ့မည်ဖြစ်ပြီးလက်ဝတ်လက်စားများစွာကိုသူတိုးသမီးလေးအတွက်ဆင်မြန်းလက်ဖွဲ့ဖို့ပြင်ဆင်ပြီးမဂ်လာရက်မြတ်ရွှေးချယ်ခါမဂ်လာဆောင်ကိုအကြီးအကျယ်ဆောင်ပေးဖို့ပြင်ဆင်ကြပါတယ်။ မဂ်လာပွဲအတွက်လိုလေသွေးမရှိစေရအားနဲ့ချက်လိုအပ်ချက်တွေနဲနိူင်သမျှနဲစေရန်ကြိုတင်ပြင်ဆင်ကြပါတယ်ငွေကြေးချမ်းသာတဲ့သူတွေမို့ခန်းဝင်ပစ္စည်းနဲ့အခြားသောလိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းတွေကိုရန်ကုန်ကမှာယူပြီးကိုခန့်ကိုမဂ်ဆောင်အပြီးမှာနေထိုင်ဖို့ကျွန်းတိုင်လုံးတွေနဲ့သွပ်မိုးပျဥ်ကာနှစ်ထပ်အိမ်ကြီးလဲဆောက်လို့ပြီးပြီးအရာရာအားလုံးပျော်စရာအတိပြီးတဲ့အနေအထားကိုရောက်နေခဲ့ပါပြီ မွေးလာကပြည့်ပြည့်စုံစုံနဲ့ဘဝကိုဖြတ်သန်းလာရတာမို့ကိုခန့်အတွက်အရရာဟာရေကန်အသင့်ကြာအသင့်တွေသာကြုံနေရတာမို့်ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင်သူငယ်ချင်းတွေနဲ့သောက်စားပျော်ပါးရင်းတစ်နေ့မှာတော့သူငယ်ချင်းတွေမြစ်ကမ်းပါးမှာရေကူးရင်းကိုခန့်တစ်ယောက်ရေနစ်ပြီးကွယ်လွန်ခဲ့ပါတော့တယ်။ ကိုခန့်သိလိုက်ချိန်မှာတော့သူငယ်ချင်းတွေသူကိုအသဲအသံလိုက်ရှာနေကြတယ်။ “ေဟ့ကောင်တွေငါဒီမှာကွ” “ငါ့ကို့စောင့်ကြပါအုံးဟ” “သူငယ်ချင်းတွေရဲ့လက်ထဲမှာရေနစ်ထားတဲ့အလောင်းတစ်လောင်း” “ကိုခန့်ခေါ်နေတာဘယ်သူမှပြန်မထူးကြ” သူငယ်ချင်းတွေအားလုံးလဲမျက်နှာတွေမကောင်းကြဘဲကြက်သေသေနေကြပါတယ်။ ကိုခန့်ရဲ့အလောင်းကိုမိခင်ဖြစ်သူမြင်တော့ငိုလိုက်တာရင်ကွဲပက်လက်တရားသဘောကိုနီးနီးစပ်စပ်ရှိပေမယ့်ရင်ကဖြစ်တဲ့သားလေးအသေဆိုးနဲ့သေရတာကိုမြင်တော့ဘယ်လိုမှမခံစားနိူင်ဘူးဖြစ်နေတာအဖေလုပ်သူကလဲမျက်ရည်တွေကျပြီးဇနီးသည်ကိုနှစ်သိမ့်ဖို်စကားလုံးတွေကင်းမဲ့နေရှာတယ်။ ထိုညအဖို့်ကိုခန့်အတွက်ဘဝတွေခြားနားသွားပြီမို့အိမ်မှာနေခွင့်မရတော့ဘဲရွာနောက်ဘက်ရှိသင်းချိုင်းထဲမှာရှိတဲ့ညောင်မုတ်ဆိပ်ပင်ရဲ့အကိုင်းအဖြားသေးသေးလေးမှာနေစရာရပါတယ်။ကိုခန့်ကြည့်လိုက်တော့သစ်ပင်တစ်ပင်လုံးနီးပါးနေထိုင်သူတွေအပြည့်ပင်ရှိနေကြပါတယ်။ တစ်နေ့တစ်နေ့အစာစားရဖို့အတော်ပင်ကြိုးစားရပါတယ်၊အစာစားခွင့်ရသော်လည်းစိတ်ထင်တိုင်းစားခွင့်မရှိဘဲသူ့ထက်အရင်ရောက်နေသူတွေနဲ့အကောင်ကြီးမားတဲ့သူနေတွေကိုဦးစားပေးရပြန်ပါတယ်။ မိုးသည်းထန်တဲ့နေ့တွေမှာဆိုရင်ကိုခန့်တို့အပင်မှာမှီခိုသူတွေအားလုံးမိုးထဲရေထဲမှာခက်ခက်ခဲခဲနေထိုင်ကြရပါတယ်။ထိုအပင်ကြီးကိုရောက်ပြီးသိပ်မကြာခင်မှာဘဲကိုခန့်အတွက်အခွင့်အရေးတစ်ရပ်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ ကိုခန့်တို်သင်းချိုင်းအနီးမှာနေထိုင်တဲ့တဲအိမ်တန်းလေးတွေမှဦးအောင်မြတ်ရဲ့ဇနီးဒေါ်မြိုင်ဟာနေ့စဥ်နေတိုင်းမနက်ပိုင်းဘုရားဆွမ်းတော်ကပ်၊မေတ္တာပို့အမျှအတန်းဝေပြီးတဲ့အချိန်မှာဆွမ်းတော်စွန့်တဲ့အခါညောင်မုတ်ဆိပ်ပင်ကြီးအနီးမှာဆွမ်းတော်စွန့်ရင်းမြင်အပ်မမြင်အပ်ပုဂ္ဂိုလ်တွေကိုအမျှပေးဝေပြီးသူ့ရဲ့တဲလေးဆီကိုပြန်တတ်ပါတယ်။ နောက်ရက်များမှာဒေါ်မြိုင်ရဲ့အနောက်ကိုလိုက်ဖို့ကိုခန့်ကြိုးစားပေမယ့်ဒေါ်မြိုင်ရဲ့တဲအနီးမှာရှိတဲ့အစောင့်အရှောက်တွေကြောင့်ကိုခန့်အနားသို့ကပ်လို့မရဘဲရှိနေပါတယ်။ ေန့တိုင်းနီးပါးဒေါ်မြိုင်ရဲ့တဲလေးအနီးကိုလိုက်သွားခဲ့ပြီးကံကောင်းတဲ့နေ့လေးတစ်နေ့မှာတော့တဲအတွင်းရှိရေအိုးစင်လေးပေါ်မှရေသောက်တဲ့သတ္တု့ဖလားငယ်လေးဟာပက်လက်အနေအထားမို့ထိုရေခွက်လေးထဲကိုအစက်အပျောက်လေးအဖြစ်ကိုခန့်ဝင်ပြီးနေရာယူလိုက်ပါတယ်။ခဏအကြာမှာတော့အိမ်အလုပ်တွေလုပ်ကိုင်ရင်းမောလာလို့ဖလာလေးနဲ့ရေခပ်ပြီးဒေါ်မြိုင်အားရပါးရတစ်ဂွပ်ဂွပ်နေအောင်သောက်ချလိုက်ပါတော့တယ်။ …
“လူဝင်စား”(စ/ဆုံး) Read More