ဆုံစည်းရာ(စ/ဆုံး) သမန်းကုန်းရွာတွင် အီကြာကွေးနှင့် စမူဆာကို ပထမဆုံးစတင်ရောင်းသူမှာ အရှောင်ဖြစ်သည်။ အရှောင်သည် ရွာမှ မစိန်ကြည်နှင့် အိမ်ထောင်ကျသည်။ မစိန်ကြည်ကား သမန်းကုန်းရွာသူစစ်စစ်ဖြစ်၏။ သူယူလာသော ယောကျ်ားမှာ စိန့်သွေးစပ်သဖြင့် လူကြီးတွေက သဘောမကျသော်လည်း အရှောင်ကား ပေါင်းတတ်၊ သင်းတတ်၊ ပြောတတ်လွန်းရကား တစ်နှစ်အတွင်းမှာပင် တစ်ရွာလုံးနှင့် အဆင်ပြေသွားသည်။ တစ်ရွာလုံးနှင့် အဆင်ပြေမှတော့ ယောက္ခမများလည်း ဘာတတ်နိုင်မည်နည်း။ အရှောင် …
ဆုံစည်းရာ(စ/ဆုံး) Read More
ကွယ်ဝှက်ထားသည့် ဆည်းဆာ “လူသေတွေဆီက စာပို့လို့ ရတယ်ဆိုတာ ဆရာ ယုံသလား” ထိုမေးခွန်းကို မေးလိုက်သူမှာ ကျွန်တော့်ရှေ့တွင် ထိုင်နေသည့် အသက် ၅၀ ကျော်ခန့် အမျိုးသားဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမှာ နွမ်းပါးပုံမရသော်လည်း မျက်ဝန်းအိမ်များမှာမူ အားအင်ကုန်ခမ်းနေသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ချိုင့်ဝင်နေသည်။ သူ၏ အမည်မှာ ‘ဦးမင်းဟန်’ ဟု မှတ်တမ်းတွင် ရေးထားသည်။ ကျွန်တော် ခဏမျှ ဆွံ့အသွားမိသော်လည်း …
ကွယ်ဝှက်ထားသည့် ဆည်းဆာ Read More
အမွေအနှစ်ဆိုသည်မှာ… ကျွန်တော့်သားက သူ့ရဲ့ သစ်လွင်ပြောင်လက်နေတဲ့ လျှပ်စစ်ကားတံခါးတွေကို ပိတ်လိုက်တယ်။ သူကတော့ ဇရာထောင်းနေတဲ့ အဖိုးကြီးတစ်ယောက်ကို နေဝင်ချိန်အေးချမ်းမယ့် ဂေဟာတစ်ခုဆီ ပို့ဆောင်နေတယ်လို့ ထင်နေတာပေါ့။ တကယ်တော့ သူဟာ မြေပိုင်ရှင်ကြီးတစ်ယောက်ကို သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်အင်ပါယာကြီးထဲ လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးနေရတာဆိုတာကိုတော့ သူ မသိရှာပါဘူး။ ကျွန်တော် ဘေးခုံမှာထိုင်ရင်း ကိုယ့်လက်တွေကို ပြန်ကြည့်နေမိတယ်။ အရိုးအဆစ်ရောင်လို့ ဖောင်းကြွနေတဲ့ လက်ဆစ်တွေ၊ အက်ကွဲနေတဲ့ သားရေလို …
အမွေအနှစ်ဆိုသည်မှာ… Read More
အဖေရဲ့ လက်များ တစ်နေ့မှာတော့ လူငယ်တစ်ယောက်ဟာ နာမည်ကြီး ပုံနှိပ်ကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ အရေးပါတဲ့ ရာထူးတစ်ခုအတွက် အင်တာဗျူးသွားဖြေပါတယ်။ ပထမအဆင့်ကို အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက်၊ အခု ဒါရိုက်တာနဲ့ နောက်ဆုံးအင်တာဗျူး ဖြေဖို့ရှိပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ရေးအကျဉ်း (CV) က ပြစ်ချက်မရှိအောင် ပြည့်စုံလွန်းပါတယ်။ ဒါနဲ့ ဒါရိုက်တာက မေးခွန်းတွေ စမေးပါတော့တယ်။ “ကျောင်းတက်တုန်းက ပညာသင်ဆု (Scholarship) ရဖူးလား” …
အဖေရဲ့ လက်များ Read More
“အိမ်အကူ လိုရင်ခေါ်ပါ”(စ/ဆုံး) သမီးနံမည်ကခင်တင့်ပါ၊ သမီးတို့ကဖျာပုံ-ဘိုကလေးလမ်းမှာရှိတဲ့ရွာလေးတရွာကပါ၊ သမီးတို့အဖေ အမေတို့ကတော့တောင်သူလယ်သမားတွေပါ၊ လယ်ဧကလေးနည်းနည်းရှိလို့စပါးစိုက်တောင်သူတွေပေါ့၊ သမီးတို့မှာမောင်နှမ ၄ ယောက်ရှိပါတယ်၊ အကိုကြီးကတော့အသက် ၂၀ ကျော်၊ ၇ တန်းနဲ့ကျောင်းထွက်ပြီးဖျာပုံ-ရန်ကုန်ကားတွေမှာယာဥ်နောက်လိုက်လုပ်ပါတယ်၊ အကိုကြီးအောက်ကသမီးပါ၊ သမီးကတော့ ၈ တန်းအောင်ထိကျောင်းနေဘူးပါတယ်၊ ၉ တန်းစာတွေမလိုက်နိုင်တော့တာနဲ့ကျောင်းထွက်ထားပါတယ်၊ ညီမလေးကလည်း ၈ တန်းရောက်တဲ့နှစ်မှာကျောင်းမတက်ချင်တော့တာနဲ့ကျောင်းထွက်ပြီး၊ အဖေတို့အမေတို့နဲ့လယ်လုပ်ပါတယ်၊ မောင်အငယ်ဆုံးကတော့ ၄ တန်းကျောင်းသားပါ၊ အဖေတို့အမေတို့ကပညာတတ်တွေဖြစ်စေချင်လို့ကျောင်းထားပေးပေမဲ့၊ သမီးတို့မောင်နှမတွေကတော့ …
“အိမ်အကူ လိုရင်ခေါ်ပါ”(စ/ဆုံး) Read More
မိအေးပုံ အိမ်ပြန်လမ်း(စ/ဆုံး) သီတင်းကျွတ်ကျောင်းပိတ်ရက်နီးလို့ လာပါသည်။လမ်းဘေးတဖက်တချက်ရှိ စပါးခင်းများက၊မိအေးပုံ ကျပုမ၏၊ နှစ်ရပ်စာလောက်မြင့်နေပါပြီ။ လေတိုက်တိုင်း၊ရှဲရှဲမြည်တဲ့လေတိုးသံကြားပြီး၊စပါးခင်းများအပေါ် လှိုင်းလုံးကြီးများရွေ့လျှားသလို၊ ဖြတ်သမ်းသွားသည်ကို၊တခါတရံ အထက်စီးကကြည့်မိတိုင်းတွေ့မြင်ရသည်။ပီတိဖြစ်ဖွယ်ရာပါ။ တခါတော့၊မိအေးပုံရဲ့ခမောက်ကလေး လေထဲသို့လွင့်ပါသွားသည်။ဘယ်နေရာ ကျသညမလည်းမသိ။အဖိုးလိုက်ပြီး ရှာပေးသော်လည်းမတွေ့တော့။ မိအေးပုံအများကြီးငိုခဲ့ရသည်။ အဖိုးကအသစ်တရှပ်အစားဝယ်ပေး သော်လည်း၊မိအေးပုံက၊ခမောက် အဟောင်းကလေးလောက်လှတယ်လို့မထင်ခဲ့ပါ။ ပြောပြချင်ပါသေးသည်။ မိအေးပုံ အသက်ခြောက်နှစ်ပြည့်တော့မည်။ သည်အချိန်မှကျောင်းအပ်ရပါမည်။ မိအေးပုံတို့သာလိကာရွာတွင်မူလတန်းကျောင်းမရှိသေးပါ။ ရွာသေးပြီးကျောင်းသားအရေအတွက်မပြည့်လို့ကျောင်းချမပေးတာလို့ပြောပါသည်။ ရွာသေးတော့လည်း၊ကျောင်းတက်ချင်လှတဲ့မိအေးပုံ၊အရွယ်ရောက်အောင် စောင့်ရသည်။ အသက်ငါးနှစ်တွင်ကျောင်းအပ်ခွင့်ရှိ သော်လည်း၊မိအေးပုံအသက်ခြောက်နှစ်ရှိပြီ၊ကျောင်းအပ်ရပါသည်။ အဖိုးကပြောပြသည်။မြန်မာဘုရင်များလက်ထက်မှသည်၊ခေတ်အဆက်ဆက်၊စစ်တွေဘဲဖြစ်နေတော့၊တိုးတက်ရေးလမ်းစဖြစ်တဲ့၊ပညာကို …
မိအေးပုံ အိမ်ပြန်လမ်း(စ/ဆုံး) Read More
*ကြွေးဟောင်းနွေးနွေးဆပ်ခဲ့ပြီ*(စ/ဆုံး) လမင်းက ဝင်းပစွာထိန်လင်းနေ၏။ လေနှင်ရာလွင့်နေသည့် တိမ်စိုင်တိမ်ခဲတို့သည်လည်း မခိုင့်တခိုင်ပြတင်းဝမြင်ကွင်းထဲ၌ တရွေ့ရွေ့။ ကောင်းကင်တစ်ခွင်ရှိ ကြယ်များကလည်း ဟိုတစ်စုသည်တစ်စု။ ညနေကပင် မိုးသည်းထန်စွာရွာထား၍ ယခုမူကား မိုးသားကင်းစင်သွားကာ ညင်ညင်သာသာတိုးဝှေ့တိုက်ခတ်လာသည့် မုတ်သုံလေအကြွင်းအကျန်များက အေးစက်စက်နှင့်။ အိပ်မောကျနေသည့် အဖေနှင့်အမေမှာတော့ တုပ်တုပ်မျှမလှုပ်။ လေအေးတစိမ့်စိမ့်နှင့် အိပ်ကောင်းနေကြလေခြင်း။ ဘယ်သူတွေဘယ်လိုပင် အိပ်ကောင်းစေဦးတော့ တစ်နေ့ဝမ်းစာတစ်နေ့ရှာနေရသူအဖို့တော့ ကောင်းစွာအိပ်၍မပျော်နိုင်။ အလုပ်မဖြစ် မကိုင်မဖြစ်သည့် မိုးရာသီကိုလည်းမုန်းလှပြီ။ ဝါဆိုဝါခေါင်ရေဖောင်ဖောင်ဆိုသည့်စကားကိုပင် …
*ကြွေးဟောင်းနွေးနွေးဆပ်ခဲ့ပြီ*(စ/ဆုံး) Read More
အိမ်အကူမထွေး(စ-ဆုံး) ကျွန်မအလုပ်သွားဖို့ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် မွှေးပျံ့လာသောပေါင်မုန့်နံ့သင်းသင်းကြောင့် ဆာလောင်နေမှုကိုသတိရလာတော့သည်။ အိမ်အောက်ထပ်မီးဖိုချောင်ဆီမှတက်လာသော အနံ့က ကော်ဖီပူပူလေးတစ် ခွက်ကိုပင်တောင့်တမိလာ၏။ လိုအပ်သည်များကိုယူပြီး မီးဖိုခန်းသို့အမြန်အရောက်လှမ်းလိုက်သည့်အခါ ကျွန်မသမီးနှစ်ယောက်ပင် ပေါင်မုန့်မီးကင်ယိုသုတ်နှင့်ကော်ဖီပူပူလေးကိုစားသောက်နှင့်နေချေပြီ။ စားပွဲတွင်ဝင်ထိုင်လိုက်သည်နှင့် ကျွန်မရှေ့သို့ကော်ဖီနံ့သင်းသင်းလေးတစ်ခွက်အရင်လာချပေးသော အိမ်အကူမထွေးကိုသဘောကျစွာတစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။ မထွေးကို ကျွန်မ၏အိမ်သို့ခေါ်ထားသည်မှာ ရှစ်နှစ် ကိုးနှစ်ခန့်ပင်ရှိလာပြီ။ သမီးကြီးတစ်နှစ်အရွယ်က တည်းက ကျွန်မ၏အိမ်သို့မထွေးရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကသူမ၏အသက်မှာ၄၀ဝန်း ကျင်ခန့်သာရှိသေးသည်။ အသားမဖြူမညို၊ အရပ် မနိမ့်မမြင့်၊ မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းနှင့်မထွေးသည် အလုပ်လုပ်ရာတွင်သွက်လက်ချက်ချာလွန်း၏။ကျွန်မတို့အိမ်သားများ၏အလိုက်ကိုသိတတ်လွန်းသူ၊ ရိုးလည်းရိုးသည်။ …
အိမ်အကူမထွေး(စ-ဆုံး) Read More
မိန်းမတွက်(စ/ဆုံး) အငြိမ်းစား ကျောင်းဆရာ ဦးမြသွင်သည် တစ်နေ့တွင် သူ့ဇနီးဖြစ်သူနှင့် တိုင်ပင်လေ၏။ “ခင်ခင်ရေ … ရွာက အမေ့ဆီကို ပြန်လည်ကြရအောင်ကွယ်။ သားနဲ့ သမီးလည်း အလုပ်ပိတ်ရက်လေးနဲ့ တိုက်ဆိုင်နေတာပဲ။ ဟိုကို နှစ်ညအိပ် သုံးရက်ခရီးလောက်ပေါ့” “အို ကိုသွင်ရယ် … ဒီအချိန်မှာ ခရီးထွက်ရင် ကုန်ကျစရိတ်ကို ရှင်တွက်မိရဲ့လား။ ကျွန်မတို့ လေးယောက် သွားရမယ့် ကားခ၊ …
မိန်းမတွက်(စ/ဆုံး) Read More
လင်ပျောက်မ(စ/ဆုံး) မိခင်က သားလေးလက်ကိုဆွဲလာပြီး ဈေးထဲကိုရောက်လာသည်။ ဈေးထဲတွင် လူတွေစည်ကားနေချိန်ဖြစ်သည်။ သားငယ်က မိခင်လက်ကိုဆွဲလာရင်းက “အမေ” “ဘာလဲသား” “သား … ဟို ကောက်ညှင်းပေါင်း စားချင်လို့” “သားရယ် အမေ့မှာ ပိုက်ဆံမရှိသေးဘူး။ မင်းအဖေက ဈေးထဲကိုလာခဲ့ ပိုက်ဆံပေးမယ်ဆိုလို့ လာခဲ့တာ။ မင်း အဖေကို …
လင်ပျောက်မ(စ/ဆုံး) Read More