မိန်းမပျက်ရဲ့ခရီးလမ်း မှန်တင်ခုံပေါ်က မီးချောင်းဝါဝါအောက်မှာ ကျွန်မရဲ့ မျက်နှာက သူစိမ်းတစ်ယောက်လိုပဲ။ နှုတ်ခမ်းနီအနီရဲရဲတွေကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဆိုးနေမိပေမဲ့ ရင်ထဲက ဖျော့တော့နေတဲ့ သွေးခြေဥမှုတွေကိုတော့ ဖုံးဖိလို့မရဘူး။ အခန်းအပြင်ဘက်မှာ တေးဂီတသံတွေ ဟိန်းနေပြီး အရက်နံ့တွေ၊ ဆေးလိပ်နံ့တွေက လေထုထဲမှာ ပျံ့နှံ့နေတယ်။ လူတွေက ကျွန်မကို “နှင်း” လို့ ခေါ်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနာမည်က ကျွန်မရဲ့ တကယ့်နာမည်မဟုတ်သလို၊ ကျွန်မပိုင်ဆိုင်တဲ့ …
မိန်းမပျက်ရဲ့ခရီးလမ်း Read More
အိမ်ထောင်ရှင်အမျိုးသမီး မှန်ထဲက ကျွန်မကို ကျွန်မ ပြန်ကြည့်မိတဲ့အခါ စိမ်းသက်နေတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကိုပဲ မြင်ရတယ်။ မျက်အိတ်တွေ ညိုကျနေပြီး နှုတ်ခမ်းတွေက ခြောက်သွေ့လို့။ ဒါဟာ တစ်ချိန်က တက္ကသိုလ်မှာ ထက်မြက်လှပါတယ်ဆိုတဲ့ ‘နှင်း’ မဟုတ်တော့ဘူး။ အိမ်ထောင်သက် ၅ နှစ်ဆိုတဲ့ အချိန်အတိုင်းအတာဟာ ကျွန်မရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာတွေကို ဖျတ်ခနဲ ဝါးမြိုသွားခဲ့တာလား။ အိမ်ရှေ့ခန်းက နာရီသံက တချက်ချက်နဲ့ စည်းချက်မှန်မှန် …
အိမ်ထောင်ရှင်အမျိုးသမီး Read More
“သွေးနဲ့ရေးခဲ့တဲ့ မောင်နှမချစ်” မိုးဦးကျတော့မည့် ညနေခင်းတစ်ခု။ ရွှေဟင်္သာတံတားထိပ်တွင် မောင်နှင့်နှမနှစ်ယောက် ရပ်နေကြသည်။ မောင်ဖြစ်သူ အောင်မြင့်သည် အသက် ၂၀ အရွယ်ခန့်ရှိပြီး ညီမဖြစ်သူ ခင်လဲ့ရည်မှာ ၁၈ နှစ်ပြည့်ခါစ။ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး၏ မျက်နှာများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အထင်းသားပေါ်နေသည်။ အောင်မြင့်သည် ခရမ်းရောင်ကြာပန်းတစ်ပွင့်ကို ကိုင်ထားပြီး ခင်လဲ့ရည်ကို လှမ်းပေးသည်။ “လဲ့ရည်၊ ဒါ မင်းအကြိုက်ဆုံး ကြာပန်းလေးလေ။ မင်း …
“သွေးနဲ့ရေးခဲ့တဲ့ မောင်နှမချစ်” Read More
“ခိုင်းနွားကြီးဖြစ်ခဲ့ပီ” ကျွန်တော်က လူတစ်ယောက်ကို အလွန်ယုံလွန်းတဲ့လူပါ… အဲ့ဒါပဲ ကျွန်တော့်ဘဝကို ပျက်စီးစေခဲ့တာ။ ကျွန်တော့်အမျိုးသမီး ‘နွယ်’ နဲ့ လက်ထပ်ပြီးကတည်းက ကျွန်တော့်ဘဝဟာ သူမရဲ့ ဆွေမျိုးတွေနဲ့ပါ လက်ထပ်လိုက်ရသလို ဖြစ်နေခဲ့တာကို ကျွန်တော် သတိမထားမိခဲ့ဘူး။ နွယ်က မိဘမဲ့တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမမှာ ရှိတာဆိုလို့ သူမကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တဲ့ အဒေါ်အရင်း ဒေါ်မြရီနဲ့ ဝမ်းကွဲမောင်နှမတွေပဲ ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်အောင် …
“ခိုင်းနွားကြီးဖြစ်ခဲ့ပီ” Read More
“မယားကယူတဲ့လင်ငယ်” ကျွန်တော့်နာမည် မင်းထက်။ ကျွန်တော်က လူကို အလွန်ယုံလွန်းတဲ့လူပါ။ အဲ့ဒါပဲ ကျွန်တော့်ဘဝကို အမှောင်တွင်းထဲ ဆွဲချခဲ့တာ။ ကျွန်တော့်ဇနီး ‘သော်သော်’ နဲ့ လက်ထပ်ခဲ့တာ ၅ နှစ်ရှိပြီ။ ကျွန်တော်တို့မှာ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ သမီးလေးတစ်ယောက်ရှိတယ်။ ကျွန်တော်က ဆောက်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ အင်ဂျင်နီယာဆိုတော့ နယ်ဆိုဒ်တွေကို ခဏခဏဆင်းရတယ်။ အိမ်မှာ ဇနီးသည်တစ်ယောက်တည်း ပျင်းနေမှာစိုးလို့၊ ပြီးတော့ အိမ်အလုပ်တွေ ကူလုပ်ပေးဖို့ဆိုပြီး …
“မယားကယူတဲ့လင်ငယ်” Read More
အဆိပ်ဖြစ်နေတဲ့ အိမ်ထောင်ရေး မိုးစက်တွေ တဖြောက်ဖြောက်ကျနေတဲ့ နံနက်ခင်းတစ်ခု။ လှိုင်သာယာက တိုက်ခန်းလေးထဲမှာ မေသက်ထားတစ်ယောက် ပြတင်းပေါက်ကနေ ငေးကြည့်နေတယ်။ သူမမျက်လုံးတွေက နွမ်းလျနေပြီး ညက အိပ်ရေးပျက်ထားပုံပေါ်တယ်။ လက်ထဲက ကော်ဖီခွက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ထားရင်း အတွေးတွေ နက်ရှိင်းနေတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၅ နှစ်က ချစ်ကြိုက်ပြီး လက်ထပ်ခဲ့တဲ့ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ကိုဇော်ထက်ကို သူမ တကယ်ချစ်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အရာအားလုံးဟာ …
အဆိပ်ဖြစ်နေတဲ့ အိမ်ထောင်ရေး Read More
သားမက်နဲ့ရတဲ့ကိုယ်ဝန် ကျွန်မနာမည် သက်မွန်။ အသက်လေးဆယ့်ငါးနှစ်။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ဆုံးပါးသွားပြီးကတည်းက တစ်ဦးတည်းသောသမီးလေး နှင်းကို ဖခင်ရော မိခင်ပါ ပေါင်းပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ရတာပါ။ ကျွန်မရဲ့ကမ္ဘာဟာ နှင်းပဲ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ နှင်း အိမ်ထောင်ကျတော့ ကျွန်မ ဝမ်းသာခဲ့ပါတယ်။ သားမက်ဖြစ်သူ ကောင်းသန့်က ရည်ရည်မွန်မွန်ရှိသလို နှင်းအပေါ်မှာလည်း အရမ်းချစ်တာကိုး။ နေရာခက်နေတဲ့ သူတို့ဇနီးမောင်နှံကို ကျွန်မရဲ့ ဒီအိမ်ကြီးထဲမှာပဲ အတူတူနေဖို့ ကျွန်မပဲ …
သားမက်နဲ့ရတဲ့ကိုယ်ဝန် Read More
ပထွေးနဲ့ရတဲ့ ကိုယ်ဝန် အပြင်မှာ မိုးတွေသည်းကြီးမဲကြီးရွာနေတယ်။ သွပ်မိုးပေါ်ကို ကျတဲ့ မိုးပေါက်သံတွေက ကျွန်မရဲ့ ရင်ဘတ်ထဲက တုန်ယင်မှုကို ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်မလားလို့ ကျွန်မ တွေးနေမိတယ်။ အိမ်ထဲမှာတော့ ဆေးနံ့တွေက စွဲကပ်လို့။ အမေကတော့ အခန်းထဲမှာ တဟွတ်ဟွတ် ချောင်းဆိုးရင်း အိပ်ပျော်နေလေရဲ့။ ကျွန်မကတော့ ဧည့်ခန်းက သစ်သားခုံလေးပေါ်မှာ ကျုံ့ကျုံ့လေးထိုင်ရင်း ကိုယ့်လက်ကို ကိုယ်ပြန်ညှစ်ထားမိတယ်။ အသားချင်းပွတ်တိုက်သံကတောင် ကျွန်မကို လန့်ဖျပ်စေတယ်။ …
ပထွေးနဲ့ရတဲ့ ကိုယ်ဝန် Read More
မောင်ရင်းနဲ့ရတဲ့ကိုယ်ဝန် အခန်း (၁) — အစပျိုးခြင်း အပြင်မှာ မိုးက တဖွဲဖွဲရွာနေတယ်။ ပြတင်းပေါက်မှန်ပေါ်မှာ တွယ်ကပ်နေတဲ့ မိုးရေစက်တွေကို ကြည့်ရင်း ကျွန်မ ဗိုက်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်မိတယ်။ ရင်ထဲမှာတော့ ဖော်ပြရခက်တဲ့ အေးစက်မှုကြီးတစ်ခုက နေရာယူထားတယ်။ ဒီအိမ်ကြီးထဲမှာ ကျွန်မတို့ မောင်နှမ နှစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့တာ သုံးနှစ်ရှိပြီ။ မိဘတွေ တိမ်းပါးသွားပြီးနောက်ပိုင်း ကျွန်မဘဝရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော …
မောင်ရင်းနဲ့ရတဲ့ကိုယ်ဝန် Read More
သမီးငယ်၏နောင်တရချိန် အခန်း (၁) အတိတ်၏အရိပ် မိုးရနံ့သင်းနေသော ညနေခင်းတစ်ခုတွင် ကျွန်မသည် ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်ဘက်သို့ ငေးကြည့်နေမိသည်။ မိုးစက်တို့သည် မှန်သားပြင်ပေါ်တွင် လှိမ့်ဆင်းနေကြသကဲ့သို့ ကျွန်မ၏ ရင်ထဲ၌လည်း နာကျင်မှုတို့က အစီအရီ တိုးဝှေ့နေသည်။ စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားသော ဖေဖေ၏ နာရေးဓာတ်ပုံလေးက ကျွန်မကို ပြုံးကြည့်နေသယောင်။ ထိုအပြုံးသည် ကျွန်မအတွက်တော့ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အသည်းအေးဆုံး ဓားတစ်စင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။ …
သမီးငယ်၏နောင်တရချိန် Read More