အမှားတစ်ခု၏နိဂုံး ” အိပ်ပျော်နေသည်ဟု ထင်မှတ်မှားရလောက်အောင် ငြိမ်သက်စွာလဲလျောင်းနေသည့် မမ၏အနီးတွင် ကျွန်မ၏ သောကမီးတို့ တငြီးငြီး လောင်ကျွမ်းလျက်ရှိသည်။ ” မမရယ် … မမ …အဟင့်ဟင့် … ညီမလေး ခေါ်နေတယ်လေ မမရဲ့။ ထ ကြည့်ပါဦးလား အီးဟီးး ” မဖြေနိုင်ပါ ။ ဖြေနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိ ။ ဖြေသိမ့်စရာ စကားလည်း …
အမှားတစ်ခု၏နိဂုံး ” Read More
သားလှလူလေး(စ/ဆုံး) “အတော်…ဘာတွေရောင်းလဲ နောက်ကျနေပြီပါး” “ချဉ်ပေါင်လေး ငရုတ်သီးလေး ၀ယ်ကြအုံးဟဲ့” ဦးမောင် ဘာပြောရမှန်းမသိ။ မနေ့ကမှ ကိုင်းက ခူးလာတဲ့ ငရုတ်သီးတွေ၊ ချဉ်ပေါင်တွေ အပြည့်။ ၀ယ်လိုက်ရင်လဲ အပိုဖြစ်မည်။ မ၀ယ်ပြန်ရင်လဲ ဒေါ်မပျိုကို သနားသည်။ “မိန်းမရေ လာအုံးဟေ့” “ဒီမှာ အတော်ဆီက ငရုတ်သီးလေး ၀ယ်ထားလိုက်အုံး” မိန်းမဖြစ်သူက ဦးမောင်ကို အံ့ဩသလိုကြည့်သည်။ ဦးမောင် ဒေါ်မပျိုကို …
သားလှလူလေး(စ/ဆုံး) Read More
အမွေ(စ/ဆုံး) ဦးလှရွှေ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပါပြီ။ ရေဝေးတွင် မီးသင်္ဂြိုဟ်ကြသည်။ ထို့နောက် မိသားစုတွေ ကားဖြင့် သာကေတရှိ တိုက်ခန်းလေးကို ပြန်လာကြ သည်။ အိမ်ကိုပြန်ရောက်ကြပြီးနောက် မိခင်ကြီးက စိတ်ပန်းလူပန်းနှင့် ထိုင်နားနေစဉ် သားကြီးနှင့် သမီးလတ်က တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်ကာ သူတို့အမေရှေ့တွင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။ “အမေ … အမေ့ကိုပြောစရာရှိတယ်” “ဘာပြောမလို့လဲ ပြော” “ဒီတိုက်ခန်းကိစ္စ” “အဲဒါကို ခုပြောမှဖြစ်မှာလားကွယ် … …
အမွေ(စ/ဆုံး) Read More
ခင်ပွန်းရဲ့ချစ်သူ(စ/ဆုံး) လှည့်စားတတ်တဲ့ ကံကြမ္မာက သူ့ကို ကစားနည်းတစ်မျိုးနဲ့ ကျီစားခဲ့တယ်။ အခုချိန်မှာ ခင်ပွန်းရဲ့ ချစ်သူက သူ့ရှေ့ခွဲစိတ်ခုတင်ပေါ် ရောက်နေခဲ့ပါပြီ။ ဒီမိန်းမကြောင့် ခင်ပွန်းက သူ့ကို ခွဲသွားခဲ့တယ်။ အခုမျက်စိရှေ့က ဒီမိန်းမကို သူအရမ်းကို မုန်းခဲ့မိတယ်။ ၀တ်စုံဖြူ၀တ်နတ်သမီးတွေမှာလည်း လူ့ဒုက္ခတွေ ခံစားရတဲ့ အချိန်ရှိပါတယ်။ ၂၀၀၂ ခုနှစ် နို၀င်ဘာလရဲ့ ဆောင်းညတစ်ညမှာ မြောက်အရပ်မှာ ဒီဆောင်းရဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် …
ခင်ပွန်းရဲ့ချစ်သူ(စ/ဆုံး) Read More
သံယောဇဉ်အိမ်(စ/ဆုံး) မောင် တစ်ကယ်ပဲဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီလား” ခြောက်ကပ်ကပ် ထွက်လာသော သူ၏အသံက နှစ်ဦးသားတိတ်ဆိတ်နေမှုအား ဖြိုခွဲလိုက်သည်။ ” ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ မာ၊ ကျွန်တော်သေချာဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီ” မာ၏ တင်းစေ့နေသော နှုတ်ခမ်းက ပြုံးမိသည်လား မဲ့မိသည်လားမပြောတတ်၊ သို့သော်သေချာသည်က မာ၏မျက်၀န်းက ရစ်ဝေ့တက်လာသော မျက်ရည်များကြောင့် မောင့်ကိုကြည့်နေရင်း အမြင်အာရုံက ဝေဝါးလာခဲ့သည်။ သူ့၏မျက်၀န်းကို အလျှင်စလိုပုတ်ခတ်ပစ်လိုက်သည်။ ဟုတ်သည်လေ သူ၊ မောင့်ရှေ့မှာ မျက်ရည်ကျလို့မဖြစ်၊ …
သံယောဇဉ်အိမ်(စ/ဆုံး) Read More
တတိယလူ(စ/ဆုံး) ဒီနေ့ သားသား လေးမွေးနေ့ပါ.. ကျမတို့မိသားစုသုံးယောက်ရွှေတိဂုံဘုရားဖူးကြတယ်.. ကစားကွင်းလိုက်ပို့တယ်.. အပြန်မှာတော့ ရွှေတောင်တန်းကစကားဝါမှာ ကြေးအိုးဝင်သောက်တယ်.. မောင်က ကျမနဲ့သားသားကိုသူ့အရိပ်လေးလိုသဘောထားတယ်.. အလုပ်ပြီးလို့အိမ်ပြန်ရင်စားစရာတစ်ခုခုတော့ဝယ်လာစမြဲပါ.. အိမ်ပေါ်ကိုလှမ်းတက်ရုံရှိသေးတယ်. . ” ထွေးနေကောင်းလား သားကောဘယ်မှာလဲ..” စတဲ့စကားတွေနဲ့ ဦးစွာ နှုတ်ဆက်တတ်သူပါ.. . မောင်ပြန်လာတဲ့အချိန်ကတခါတရံမိုးချုပ်တတ်ပါတယ်.. ကျမနဲ့သားက ညစာကိုစောစွာစားတယ်.. ဒါပေမဲ့လည်း သူထမင်းစားတဲ့အချိန်မှာတော့ သူ့ဘေးမှာထိုင်ပေးရတယ်.. ကျမကလဲမောင့်အတွက် ဟင်းတခွက်ပေါ့.. အိမ်ထောင်စပြီးကျကတည်းကကျမ …
တတိယလူ(စ/ဆုံး) Read More
ဘဝမလှတဲ့ မေသူ”(စ/ဆုံး) တစ်ဆောင်လုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေတယ်။ ဒီလို ညအချိန်ဆိုရင် အဆောင်ကျောင်းသူတွေအပြည့်နဲ့ အမြဲ ဆူညံနေခဲ့တာမို့ တိတ်ဆိတ်နေတော့လည်း မေသူ့စိတ်ထဲ တစ်ခုခု လိုနေသလိုလို ခံစားမိတယ်။ တခြားလူတွေ ရှိနေတော့ရော မေသူက သူတို့နဲ့ စကားပြောတာ မှတ်လို့ဆိုပြီး တွေးမိတော့ မေသူ ရယ်ဖြစ်သေးတယ်။ မေသူ မရယ်ဖြစ်တာ ကြာပါပြီ။တစ်ဆောင်လုံးမှာ သင်္ကြန်ပိတ်ရက် နယ် မပြန်တဲ့ သူဆိုလို့ …
ဘဝမလှတဲ့ မေသူ”(စ/ဆုံး) Read More
အမေ့စိန်နားကပ် အိမ်ရှေ့ခန်းဘုရားစင်ရှေ့ရှိ ဖျာကြမ်းတချပ်ပေါ် ဂွမ်းကပ်ခင်းထားသည့် အိပ်ယာထက်တွင် သေမင်းနှင့်စစ်ခင်းနေရသော ဒေါ်မြကြည်သည် စောင်ပါးကလေးအုပ်ကာ ပက်လက်လဲလျောင်း နေသည်။ ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကြားထဲတွင် အားပြိုင်ရုန်းကန်နေရသော ဒေါ်မြကြည်၏ အသက်ဓါတ်သည် တဖြေးဖြေး အားလျော့လာဟန်တူသည်။ ဝင်သက်တစ်ချက်နှင့် ထွက်သက် တစ်ချက်ကြားအချိန်သည် ရှည်ကြာလွန်းလှလေ၏။ ဘဝ၏ နောက်ဆုံးအချိန်ကို ခက်ခဲစွာ ရုန်းကန်နေရမှန်း သိသာလွန်းသည်။ ယခင်နေ့များကလို လမ်းမဘက်သိုိ့ပင် စောင်းငဲ့မကြည့်နိင် ရှာတော့။ …
အမေ့စိန်နားကပ် Read More
ဗိုက်ကိုခွဲ၍ လက်စားချေသူ [“အိုး ဟိုး ဟိုး….မိုင်းဂေါ့ဒ် ကျွန်ုပ် အရောက်မြန်ပေလို့။ အလားလား…..ဒါညှပ်ဆွဲရမယ်၊ ညှပ်ဆွဲမှဖြစ်မယ်” ဟု ဇီ၀ကကြီး အသံဖြင့် ရေးကြီးသုတ်ဖျာ….. နောက်တော်ပါ စုတ်ချွန်းချွန်း ဆရာမကိုလည်း ညှပ်များပြင်ဆင်…..] ထွန်းစိန်တို့ အိမ်ပေါ်တုန်းကမူ ကျွန်တော်က စိတ်ဆိုးဆိုးနှင့် အော်တော့မည်အပြု ဖိုးကျော်က ကျွန်တော့်အား သူ့တတောင်ဆစ်နှင့်လည်း တွက်၊ မျက်စိလည်း မှိတ်ပြပြီး ငြိမ်နေခိုင်းသည်။ ယခုအိမ်ပြန်ရောက်ကြရာတွင်ကား …
ဗိုက်ကိုခွဲ၍ လက်စားချေသူ Read More
နောင်ဘဝများရှိခဲ့ရင်(စ/ဆုံး) “ဒုန်း” “ဟာ…သွားပြီ” ကျွန်တော် ဘရိတ်အမြန်နင်းလိုက်ပေမယ့် မမှီတော့ပါဘူး။ “ဆိုဖီယာ..သမီးလေး” အိမ်ထဲကပြေးထွက်လာတဲ့ ကောင်မလေး ပွေ့ချီလိုက်ချိန်မှာ သူ့ခွေးလေး အသက်မရှိတော့ပါဘူး။ကောင်မလေးငိုနေတော့ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ အိမ်ထဲက အန်တီကြီးတစ်ယောက်ထွက်လာပါတယ်။ “ဖြစ်မှဖြစ်ရလေ၊ တံခါးဖွင့်တာနဲ့ ပြေး..ပြေး ထွက်တာ၊ ခုတော့ ကားတိုက်ခံရပြီပေါ့” “တောင်းပန်ပါတယ်အန်တီ၊ ကျွန်တော်တကယ်မမြင်လို့ပါ” “ရပါတယ်ကွယ်၊ ကဲ..သမီး…ထ..ထ ၊ အင်္ကျီမှာသွေးတွေပေကုန်ပြီ၊သွားလဲရအောင်” “ဟင့်အင်း..ဆိုဖီယာကို မခွဲနိုင်ဘူးမာမီ” …
နောင်ဘဝများရှိခဲ့ရင်(စ/ဆုံး) Read More